Reacties van ouders variëren wanneer hun kind begint zijn duim zuigen . Sommigen zijn ervan overtuigd dat het goed voor hem om zijn eigen behoeften te vervullen op deze manier , terwijl anderen zich net zo sterk dat het niet . Vanwege de verschillende meningen , de ouders zijn soms onzeker over wat te doen.

Baby's beginnen hun duim zuigen om dezelfde redenen die ze gebruiken fopspenen en frequent verpleging of fles drinkwater aan hun zuigen behoeften te bevredigen . De duim is altijd en zo het kind altijd controle , wat niet het geval met de fopspeen , borst of fles. En een baby die zijn duim zuigt kan minder afhankelijk van zijn ouders te kalmeren en verzachten hem sinds zijn, met zijn duim , hij kan soms om zichzelf te troosten .

Er zijn kinderartsen die pleiten duimzuigen en zelfs nieuwe ouders aan te moedigen om hun baby aan de slag op de gewoonte als een natuurlijke en gemakkelijke manier voor hem om zichzelf te bevredigen. Andere artsen zeggen dat een baby die heeft gegeven de borst of fles op de vraag al zal zijn zuigen behoeften voldaan en zal geen behoefte of verlangen zijn duim . Natuurlijk , sommige kinderartsen ( en tandartsen ) zijn tegen duimzuigen , in de overtuiging dat het een onnodige gewoonte dat de tanden van een kind kunnen schaden, vooral als duimzuigen wordt voortgezet na de leeftijd van vier of vijf . Net zoals kinderartsen bieden verschillende meningen , ook ouders , hebben verschillende gevoelens over duimzuigen . Velen zijn niet betrokken , maar voel last van negatieve opmerkingen die ze horen van anderen . Vrienden, familie en zelfs vreemden zal een kind bekritiseren voor thumbsucking en proberen zijn ouders onder druk te zetten om hem te stoppen . Voor veel families is dit het enige probleem verbonden met de gewoonte .

In andere families , is duimzuigen keek met ambivalentie . Ouders maken zich zorgen over het gebit van hun kind , over hoe lang hij zal blijven , over hoe hij uiteindelijk zal opgeven , en over de vraag of ze moeten proberen om hem te laten stoppen. En er zijn ouders die niet willen dat hun kind zijn duim zuigen bij allen en vragen over hoe om hem te stoppen meteen.

Als u deze gewoonte merken tijdens de eerste maanden , proberen om vaker te voeden , die kan voldoen aan zuigen behoeften van je baby . Anders gewoon accepteren duimzuigen als een natuurlijke gewoonte . Proberen om uw kind te dwingen om te stoppen kan negatieve gevolgen hebben en is meestal mislukt omdat een duim , in tegenstelling tot een fopspeen , kan niet worden weggenomen . Als je de duim van uw kind te trekken uit zijn mond , zal hij waarschijnlijk weer zuigen zijn duim zo snel als hij kan .

Sinds zuigen zorgt voor comfort , hoe meer druk je op je kind om te stoppen, het meer gehecht en afhankelijk van zijn duim hij kan worden. Uit angst voor spot en kwetsbaar voelen , kan uw kind meer en meer op zijn duim afhankelijk zijn voor comfort. Wees geduldig en probeer je kind niet te ontmoedigen duimzuigen , op zijn minst door zijn voorschoolse jaren .

" Schiet op ! " " Ik wil niet te laat komen ! " "Je moet je schoenen op NU zetten ! " Ouders zeggen dat deze dingen over en terwijl ze voor te bereiden ontbijt, lunchpakket , en helpen hun kind maak je klaar voor de dag zorg , school , een playdate , afspraak dokter, of een uitje . In het midden van al deze activiteiten , jonge kinderen slenteren langs , schijnbaar onbewust van de frustratie die ze veroorzaken . Het kan lijken op de ouders dat er niets houdt hun kind van procrastinating - geen logische argumenten , bedreigingen , beloningen of straffen .

De meeste kinderen hebben een constante herinnering . " Poets je tanden . " " Doe je jas aan. " " Stop met spelen . " " Eet je ontbijt . " " Haal je rugzak. " Dit komt omdat ze niet geïnteresseerd zijn in haasten uit . Klaar is iets wat ze moeten doen , maar het is geen prioriteit . Ze zouden veel liever doe mee aan het spelen , tekenen, lezen , met behulp van de computer , of tv kijken . Bovendien , kinderen hebben slechts een losse gevoel van tijd . Tien minuten kan voelen als genoeg tijd om te spelen voltooien en aan te kleden . Het is ouders , geen kinderen , die denken dat tijd en ochtend routines zijn belangrijk.

Hier zijn een aantal strategieën om te proberen als je , zoals zo veel ouders , een kind dat niet meewerkt in de ochtend. Probeer wakker jezelf vijftien tot twintig minuten eerder zodat uw voorbereidingen zal niet zo gehaast zijn. Met een beetje meer tijd in de ochtend , kunt u ontspannen , delen een kopje cacao met je kind , praten tijdens het ontbijt , misschien een korte wandeling . Zelfs vijf minuten ontspannen tijd met elkaar kunnen 's ochtends gladder . U kunt ook wakker uw kind eerder dus tijd om te spelen voordat je klaar heeft hij .

Je zou 's ochtends rustiger als je lunches , lay-out kleding , en uw kind helpen inpakken zijn rugzak in de avond. Wat werkt voor een gezin of kind kan niet werken voor een ander . U kunt vele technieken hebben geprobeerd en nog steeds vind je 's ochtends moeilijk. In dat geval is het veranderen van je houding ten opzichte van uw kind kan helpen bij sommige . In plaats van verwacht dat hij zorg volledig voor zichzelf , accepteren dat je moet hem op weg te helpen . Het zal sneller en rustiger voor u om uw kind te helpen maak je klaar dan te schreeuwen , "We zijn in een haast ! " Identificeren taken die hij het meest last van en ook hulp bieden , doen ze voor hem , of houd kalm hem eraan herinneren , alle kinderen moeten constant herinneringen . Hij zal meer coöperatief zijn als je hem helpen aankleden , praat met hem , terwijl hij zijn tanden borstels , of bij hem zitten aan de ontbijttafel . Niet zeuren uw kind over het eten van het ontbijt als hij niet klaar is of honger . In plaats daarvan , neem gesneden fruit , droge ontbijtgranen , crackers , toast en sap dozen in de auto .

Maak je geen zorgen over de vraag of uw hulp vermogen of de wens om onafhankelijk te worden van uw kind zal hinderen . De drive om zelfstandig te worden is zo sterk binnen kinderen , is er geen houden meer aan , hoe behulpzaam je bent . Er kan zelfs een bonus zijn, uw kind kan leren , door uw voorbeeld , meer geduldig, behulpzaam en vriendelijk te zijn . De u in de ochtend zetten de toon is wat uw kind zal nemen met hem als hij begint zijn dag . Als je boos en gefrustreerd bent , zal het moeilijk voor hem om zijn dag te beginnen op een gelukkige manier . Als u rust en begrip bent , zal hij een gemakkelijke tijd begint zijn dag met goede gevoelens.

Als u uw verwachtingen te veranderen , zul je beseffen dat je kind gewoon is als de meeste jonge kinderen te doen. In plaats van na te denken over uw kind wordt niet meewerkt , helpen hem klaar in een liefdevolle , leuke en rustige manier . Het is belangrijk voor zowel u en uw kind aan de dag te beginnen met een positieve noot .

Uw kind is gefascineerd door de telefoon niet alleen omdat je het gebruikt , maar ook omdat het een magische kwaliteit . Het is zowel gereedschap en speelgoed , en het laat je kind deelt zijn mening met andere mensen , iets wat kinderen graag doen . Als je een gesprek , zal uw jonge kind onderbreken omdat hij niet gemakkelijk vast te houden aan zijn gedachten . Wees geduldig als hij onderbreekt . Dit gedrag is in deze jonge leeftijd te verwachten . Zeg niet: "Kun je niet zien dat ik ben aan de telefoon ! " Developmentally , jonge kinderen kunnen niet eens hun behoeften en andermans behoeften op hetzelfde moment . Het is veel makkelijker om een volwassene te vragen om vast te houden dan het is om een kind te vragen om te wachten om te worden gehoord . Als je je zorgen dat de neiging om uw kind tijdens deze onderbrekingen zal leiden tot een gebrek aan manieren, zal het niet. Als u reageert op deze momenten met beleefdheid naar je kind , hij zal ( geleidelijk ) leren om anderen te beleefd behandelen. Als hij genegeerd of uitgescholden , zal hij leren om anderen op die manier te behandelen.

Je zou gefrustreerd zijn wanneer uw kind wil praten , vooral als je op een belangrijk telefoontje . Uw kind zou voortdurend zeggen: "Ik wil praten ," die pijnlijk kan zijn. Als uw kind is te storend , moet u mogelijk een belangrijk gesprek te beëindigen , in de hoop de persoon aan de andere kant zal begrip. Hoewel je geleidelijk kunt leren uw vijf -jarige belangrijke gesprekken niet te onderbreken , verklaringen doen weinig goed met jongere , egocentrische kinderen . U kunt proberen afleiden door het aanbieden van speelgoed of eten , maar wees niet verbaasd als de onderbrekingen blijven .

Een manier kunt u geschikt voor de wens van uw kind om de telefoon te beantwoorden is om familie of vrienden te vragen om te bellen op afgesproken tijden , dan kunt u veilig laat uw kind antwoord en praat . Als je met een telefoon gesprek met de ouder van een kind van dezelfde leeftijd als de jouwe , vraag dan of uw kind kan praten voor een paar momenten . Herinner jezelf wanneer je nodig hebt om dat de meeste bellers zijn tolerant en begrijpen belang van een jong kind bij het beantwoorden of te praten aan de telefoon .

Kinderen vinden het leuk om te doen wat hun ouders doen , en ouders besteden veel tijd aan de telefoon . Zelfs voordat uw kind is twee , zal hij je imiteren met behulp van een stuk speelgoed telefoon, die uw mobiele telefoon , het indrukken van de knoppen , en het maken van geluiden .

Wanneer uw kind tussen de achttien maanden en twee jaar , zal hij willen over de telefoon te praten en de kans krijgen, hij is waarschijnlijk te luisteren en knikken , zonder een woord te zeggen . Hij is waarschijnlijk ook objecten tot de telefoon vast te houden , zodat de luisteraar kan ze zien , want hij gaat ervan uit dat als hij iets , iedereen kan zien . Een threeyear oude had zijn tante vasthouden terwijl hij zijn hamster . " Zie , " zei hij , die het dier tot aan de ontvanger , " Hij beweegt rond . " Kinderen vinden het leuk om hun ouders te imiteren door als eerste aan de telefoon te beantwoorden . Ouders die willen deze situatie schreeuw vermijden , " Ik ga wel , " maar soms hun kind races om de telefoon ook schreeuwen , "Ik zal het krijgen! " Als een twee-jaar- oude antwoorden de telefoon , zou hij net vasthouden , zeggen niets . Een drie -jarige zou de telefoon oppakken en zeggen: " Wie is dit? " En een vier - of vijf - jarige die een boodschap heeft gegeven door een beller zal waarschijnlijk vergeten.

Op deze jonge leeftijd , gesprekken van kinderen zijn allemaal over zichzelf . Zodra ze heb gezegd wat ze willen zeggen , kunnen ze gewoon ophangen zonder na te denken over de persoon aan de andere kant . Jonge kinderen doen dit omdat bij deze egocentrische leeftijden , kunnen ze alleen maar denken aan hun belangen . "Ik heb nieuwe schoenen . " "Ik ben het eten van ijs . " "Kun je langskomen en met me spelen? " Ze kunnen niet nadenken over wat je doet of vragen met oprechtheid , " Hoe gaat het? " Zij niet begrijpen het geven en nemen van gesprekken en mag niet, tot ze dicht bij zeven !