A. GESCHIEDENIS
1. DE HISTORISCHE BENADERING IS EEN METAJURIDISCHE BENADERING
- Metajuridica:
o metajuridische vakgebieden bestuderen het recht in de meest brede zin vanuit een multidisciplinaire invalshoek. De metajurist stapt uit het keurslijf van het rechts-wetenschappelijk paradigma. Typisch aan metajuridische vakken is hun hoge mate van interdisciplinariteit. De onderzoeker blijft er niet opgesloten in de juridische cocon, maar hij bekijkt het recht vanuit een andere wetenschap.
o Staat tegenover het positieve recht.
- Bv. Uitspraak i.v.m. echtscheiding.
- Het onderscheid “rechtelijk” (alle machten) en “rechteRlijk/gerechtelijk” (enkel rechterlijke macht).
- Historische Rechtsschule: Deze school ontstond in Duitsland onder impuls van Carl Friedrich von Savigny. Ze beschouwt het positieve recht als de resultante van een historische evolutie, het recht drukt de eigen Volksgeist uit en volgen dus niet het Romeins Recht.

Ouders voelen zich vaak ze besteden een groot deel van elke dag het disciplineren van hun jonge kinderen : "Doe het speelgoed op die manier - je misschien iemand kwetsen niet gebruiken, " " Niet slaan ", " Laat de hond alleen ", " Je moet komen nu , " " Dat is te luid , "of" Je moet beter luisteren . " grenzen stellen voor jonge kinderen kan moeilijk , frustrerend , complex en tijdrovend zijn , maar het is van essentieel belang . Ouders moeten hun kind aanvaardbaar gedrag te leren terwijl het controleren of wijzigen van onacceptabel gedrag totdat ze oud genoeg zijn om een aantal zelf - controle ( door de leeftijd van drie ) uit te oefenen en te begrijpen waarom regels belangrijk ( door de leeftijd van zeven ) . Om deze taak effectief omgaan , ouders hebben behoefte aan informatie over de egocentrische ontwikkeling van hun kind , plus realistische verwachtingen , empathie , geduld , liefde en respect voor hun kind . Disciplineren van jonge kinderen is een uiterst belangrijk onderdeel van het ouderschap . Ouders die niet voldoende grenzen stellen wel doen hun kind een slechte dienst bewezen . Ze versterken ook onacceptabel gedrag als hun kind snel leert ze kan optreden als ze wil .

Sommige ouders voelen zich overweldigd door het gedrag van hun kind en kunnen niet weten waar te beginnen . Andere ouders gewoon niet nadenken over het belang van het stellen van grenzen of laat het werk aan vrienden, familie , en meestal , leraren . Een reden ouders niet aan hun kind discipline is , omdat ze bang haar woede , en ze niet willen dat hun kind teleurstellen . In plaats van het gezicht afwijzing of boosheid , ze negeren onaanvaardbaar gedrag , geven , of rationaliseren , "Kids zal zijn kinderen. 'Maar het stellen van grenzen is een van de belangrijkste verantwoordelijkheden van het ouderschap en is niet een taak die moet worden genegeerd of uitgesteld . Veel ouders twijfelen aan hun vermogen : "Ben ik te streng ? Mild ? Verwacht ik te veel ? ' Ouders zijn in verlegenheid gebracht door het wangedrag van hun kind in het openbaar en vragen zich af wat ze verkeerd hebben gedaan of waarom ze lijkt slechter dan anderen . Aangezien het gedrag van een kind is vaak een weerspiegeling van haar ouders , voelen ze zich kwetsbaar en beoordeeld door anderen als hun kind handelt ongepast ; dergelijke gevoelens zijn normaal. Maar ouders moeten zich realiseren dat grenzen zijn erg belangrijk , en wangedrag is een fundamenteel onderdeel van de kindertijd . Een kind leert wat juist door te proberen allerlei gedrag is , " goed / rechts" en "slechte / verkeerde , " totdat ze erachter komt wat wel en niet acceptabel is .

Ouders moeten hun verwachtingen en methoden van het disciplineren van de leeftijd en het vermogen om te begrijpen van hun kind te baseren . Onderscheid maken tussen goed en kwaad is een geleidelijk proces , en jonge kinderen nog niet over de nodige cognitieve vaardigheden om volledig te begrijpen goed en kwaad . In het algemeen worden de meeste kinderen onder de vijf jaar gemotiveerd om hun gedrag te veranderen ", omdat mama zei " of als ze worden bedreigd met een straf , niet omdat ze begrijpen hoe hun negatief gedrag gevolgen anderen of volledig te begrijpen wat goed en fout . De motivatie om niet geraakt komt uit willen tekenfilms kijken , buiten spelen , of dessert - niet van het denken over andermans gevoelens . Het is normaal voor jonge kinderen om te redeneren op deze manier.

Wanneer een verjaardagsuitnodiging in de post aankomt , kinderen zijn enthousiast . Zij vragen: 'Kan ik gaan? Wanneer is het? ' En praat gretig over cadeautjes , taart en goodie bags . Maar toen de eerste opwinding voorbij is, kan uw kind vragen u een andere vraag : "Wil je bij me blijven op het feest ? " Voor sommige kinderen , het bijwonen van een feest is moeilijk. Een kind kan alleen willen gaan naar een verjaardagsfeestje als zijn ouders mee te gaan , en hij kan zich vastklampen en vraag hen niet te verlaten zodra hij aangekomen . Dit kan zelfs gebeuren wanneer de jarige is een goede vriend en de verjaardag thuis of plaats is bekend .

Een kind dat verlegen is of rustig in groepen kunnen verkiezen om te observeren bij partijen in plaats van deel te nemen en kunnen alleen comfortabel voelen dit te doen toen zijn ouders zijn met hem. Hij kan ook willen ze rond omdat hij vindt tijdelijk overweldigd door de opwinding , het aantal mensen op het feest , onbekende vaders , of de ongewone verschijning van een vriend het huis versierd voor een verjaardag . Hij kan ook bang dat als er tekens of een clown zijn. Indien de partij is in een onbekende plaats , kan hij nog meer onzeker voelen . Wat de reden voor de terughoudendheid van uw kind naar een feestje bij te wonen zonder jou , het is begrijpelijk voor u om gefrustreerd te voelen . Je kunt je afvragen waarom uw kind moet bij je zijn wanneer andere kinderen van dezelfde leeftijd lijken bereid om op feestjes te blijven door zichzelf . En je zou zorgen te maken over het vermogen van uw kind om te communiceren met andere kinderen of zijn gebrek aan onafhankelijkheid .

Misschien herinner je je eigen jeugdervaringen op feestjes , kunt u het gevoel meer tolerant en accepteren van het gedrag van uw kind . De meesten van ons hebben gemengde herinneringen . We mogen blij met de taart en ijs en games zijn , maar we herinneren ons ook een aantal teleurstellingen en gevoelens van verlegenheid en schaamte .

Als uw kind is angstig over het bijwonen van een feest , kunt u zoeken naar manieren om hem te laten voelen zich meer comfortabel . Bijvoorbeeld zien of een goede vriend of buur wordt verzocht dezelfde partij, zodat ze samen kunnen gaan . Wezen met een vriend kan maken scheiden van je gemakkelijker .

Echter , als hij wil dat je blijft , probeer het niet te zien als een probleem . In plaats daarvan , genieten van het feest , en laat uw kind zie je plezier in plaats van geïrriteerd . Als je blijft, zal uw kind waarschijnlijk genieten van zichzelf , en u en hij kan praten over het plezier dat je zowel op het feest gehad. En als je niet klagen bij andere ouders of breng de situatie om hun aandacht , en juist handelen matter-of -fact verblijf met uw kind , zullen ze ofwel niet in de gaten of uw geduld en betrokkenheid te bewonderen!