Een gezond persoon sterft dan plotseling, omdat hij denkt dat een vloek zijn dood bepaalt.

Het slachtoffer weet van zijn vervloeking. Vrienden en bekenden, die ook in de vloek geloven behandelen het slachtoffer daarom als een stervende. Overweldigd door doodsangst weigert het slachtoffer voedsel en sterft binnen 24-48 uur. zieke mensen die geloven dat ze sterven sterven ook vaker, dan mensen die er van uit gaan dat ze herstellen.

Wat is de doodsoorzaak in zo’n geval? Curt Richter ontdekte dat ratten bij wie de snorharen (bepalend voor richtinggevoel) waren afgeknipt bijna direct stierven wanneer ze moesten gaan zwemmen. Ze verdronken niet, maar kregen een hartstilstand.

Volgens Richter komt dat omdat het sympathische zenuwstelsel en dus de hartslag sterk geselectederd werd bij het te water laten van de rat.

Als de rat na een minuut merkt dat hij reddeloos verloren is (zonder zijn snorharen) wordt het parasympathische systeem hoog geselectederd als reactie op de activatie van het sympathische systeem.

Heftige parasympathische respons leidt tot de hartstilstand. Ratten die eerst al geleerd hadden dat ze gered werden stiervan niet als men de snorharen afknipte.

Plotselinge dood in angstige situaties zijn misschien dus het gevolg van excessieve parasympathische activiteit.

Emoties hebben wel invloed op gezondheid, maar we moeten er voor oppassen de patient zelf de schuld van zijn ziekte te geven omdat hij verkeerd geleefd of gedacht zou hebben.

Door hartslag en bloeddruk te meten kunnen emoties vastgesteld worden.

Het is echter niet mogelijk aan te geven van welke emotie sprake is. Ook is niet altijd vast te stellen of de respons het gevolg van emotie is of ook door andere dingen beïnvloed wordt.

De Polygraaf (leugendetector) meet de prikkeling van het sympatische zenuwstelsel; hartslag, ademhaling, bloeddruk en GSR = Galvanic Skin Response = electrische geleiding van de huid die toeneemt wanneer iemand gaat transpireren.

Volgens deze theorie vinden emotionele ervaring en fysieke prikkeling tegelijkertijd en onafhankelijk van elkaar plaats.

Geen van deze beide theorieën is helemaal correct. Door medicijnen of op andere manieren kunnen we namelijk de autonome respons verhogen of onderdrukken.