Occupational stress (stress gerelateerd aan werk/organisaties) wordt de laatste jaren vaker bestudeerd m.b.t. uitkomsten voor organisaties. Van origine worden er 3 verschillende uitkomsten van stress gezien, namelijk psychologisch, fysiek en gericht op gedrag. In de afgelopen jaren is de vraag gerezen in welke mate deze uitkomsten op hun beurt nadelige consequenties voor een organisatie hebben. Beehr en Newman waren zich bewust van deze vraag en stelden een model op waarin zowel uitkomsten voor het individu als de organisatie werden opgenomen: “model of occupational stress”.

De laatste dimensie die als belangrijk voor mentaal welzijn wordt gezien is geïntregeerd functioneren. Boek = te vaag.

Mensen moeten niet te afhankelijk zijn van anderen. Echter is een te hoge afhankelijkheid ook niet wenselijk (denk aan kenmerken autonomie M&A). Kortom: het is belangrijk om ergens in het midden te zitten als we autonomie op een continuüm van extremen indelen. Verder weinig informatie uit het boek.

Denk hierbij aan termen als self-actualisation en personal growth (Maslow). Het boek zeg hier verder vrij weinig over. Het belangrijkst m.b.t. deze dimensie is het idee dat het aangaan van uitdagingen, het hebben van motivatie/aspiratie en ontwikkeling bijdragen aan mentaal welzijn.