Dit verschilt sterk van polis tot polis . De geestelijke gezondheid of gedragsproblemen gezondheid componenten van een persoon verzekeringsdekking kan wel of niet worden gedekt door hetzelfde bedrijf dat ook andere medische problemen behandelt . In veel beleid bepaalde grenzen worden gesteld aan het aantal van intramurale psychiatrische dagen een persoon kan hebben in de loop van een jaar , of zelfs in de loop van een mensenleven. Elke verzekering plan wordt tevens bepaald welke huisartsen en zelfs faciliteiten die ze zal terugbetalen .

In een poging om wat gelijkheid te creëren , werd een wet aangenomen in 1996 , de Parity Mental Health Act . Deze wet creëerde een geheel van regels voor de groep gezondheid van de plannen , waarbij de dekking voor de geestelijke gezondheid niet minder dan die voor andere medische aandoeningen kan zijn . In werkelijkheid is deze wetgeving gevuld met schietgaten -het geldt niet voor de gezondheid plannen met minder dan eenenvijftig werknemers , is het niet stellen dat een gezondheidsplan zelfs een mentaal voordeel voor de gezondheid ( sommige niet ) bieden heeft , en het doet niet van toepassing op de federale en nationale programma's zoals Medicare en Medicaid . Dus je kunt nooit aannemen dat alleen maar omdat je ziektekostenverzekering zal dekken geestelijke gezondheidszorg .

De vraag wat wel en wat niet gedekt kan ingewikkeld en frustrerend . De meeste ziekenhuizen , klinieken en prive-artsen gaan door een pre - certificering of pre - proces van goedkeuring , voordat diensten . Ze moeten laten weten als je niet bedekt of . Bovendien, de meeste gezondheid plannen publiceert jaarlijks een beschrijving van hun voordelen dat de lijsten van " in het netwerk , " of goedgekeurd providers bevatten .

Zoals met suïcidale gedachten en gedrag, uitingen of handelingen aan te geven dat iemand van plan is om fysieke schade doen aan een andere persoon staat voor een noodgeval. Het is belangrijk om niet te agressief bedreigingen of openlijke acties minimaliseren of korting: "Hij wil niet zeggen dat." "Ze zou geen vlieg kwaad".

Een deel van de moeilijkheid voor familie en vrienden is dat wanneer hij manische of een gemengde episode van de persoon die we kennen is heel anders. Zijn vermogen om zijn gedrag te controleren kan ernstig worden aangetast, zeker als hij actief gebruik van drugs of alcohol. Het is een bittere les om te leren dat de tijd om te handelen voordat iemand gewond raakt. Die het grootste risico voor schade ondervindt van een persoon in een gemengde of manische toestand zijn die het dichtst bij hem, zoals familie-ouders en echtgenoten in het bijzonder-en vrienden.

Er is geen twijfel dat mensen met een bipolaire stoornis lopen een hoog risico op het plegen van zelfmoord . Als een familielid of vriend voices suïcidale gedachten , plan of bedoeling , dit is een noodsituatie die aandacht vereist.

Evenzo, als iemand zich bezighoudt met gedrag dat een plan om zijn leven te beëindigen aangeven , zoals het weggeven van waardevolle bezittingen , afscheid nemen van mensen , het schrijven zelfmoord notities of het assembleren van de middelen om zichzelf te doden , hulp wordt zo snel mogelijk nodig . Wat je niet wilt doen, is het minimaliseren van de ernst van wat de persoon zeggen of doen . De meeste mensen die zelfmoord plegen zal ten minste een andere persoon hebben verteld wat ze van plan te doen in de weken voorafgaand aan .

U wilt een goed doordacht noodplan hebben . Dit kan zo basic als telefoonnummers bij de hand te hebben die nodig zijn , en kan zich uitstrekken tot voor dat u in staat om te communiceren met uw geliefde de therapeut en / of psychiater bent .

• Laat het nummer voor uw lokale crisiscentrum , van wie velen zijn in staat om evangelisatie te doen in het huis van de persoon. Crisiscentra zijn vaak aangesloten bij lokale ziekenhuizen of ambulante geestelijke gezondheidscentra ( CMHCs ) of geestelijke gezondheid autoriteiten ( MHAs ) .

• Weet hoe de BHV -systeem in uw omgeving te selectedren . Voor de meesten van ons dit impliceert het nummer 911 . Denk er altijd aan blijven aan de lijn totdat de opdracht om op te hangen.

• Neem contact op met de National Suicide Prevention Lifeline . Dit is een federaal gefinancierd netwerk van crisis centra verspreid over het land . Tel : 800-273 - TALK , of voor slechthorenden TTY : 800-799-4889

Zodra de directe crisis voorbij is , is het belangrijk om een gemakkelijke toegang tot dodelijke stoffen en wapens te verminderen. Impulsiviteit, een van de kenmerken van bipolaire stoornis , vooral in de manische , hypomanie en gemengde episoden , predisponeert een persoon optreedt zonder denken dingen door . Een drang naar zelfbeschadiging kan vrij snel komen , en als dodelijke middelen zijn makkelijk te bereiken het resultaat kan worden katastrofisch . Hier zijn enkele dingen die je kan verminderen risico doen :

• Omdat meer dan 50 procent van de geslaagde zelfmoorden betrekken vuurwapens , ervoor zorgen dat er geen wapens in het huis .

• Houd potentieel dodelijke middel van een overdosis opgesloten . • Iemand in een ernstige stemmingsstoornissen episode mogen niet in werking een motorvoertuig of zwaar materieel .

Dit is een van de meest gestelde vragen van beroepskrachten die met mensen met ernstige psychische aandoeningen . Het is een ingewikkelde vraag omdat het antwoord ( en) afhankelijk zijn van de verschillende redenen de persoon niet zijn medicatie nemen . Is het bijwerkingen of een totaal gebrek aan inzicht in zijn ziekte ? De eerste kan waarschijnlijk worden beheerd door het aanpassen van de dosering , frequentie, etc , maar de laatste - gebrek aan inzicht - is moeilijker , omdat , waarom op aarde zou je medicatie te nemen als je niet een ziekte ? Dit gebrek aan ziekte-inzicht ( anosognosie ) creëert vaak ongelooflijke conflicten en spanningen binnen het gezin . In een bipolaire stoornis de kwestie van inzicht kan variëren op basis van de fase - zoals een manische of gemengde episode - of het kan blijven te allen tijde , zelfs wanneer de persoon zich in een stabiele stemming . De strijd voor gezinnen kunnen een waar ze kijken naar de persoon terugval , te zetten op medicatie in het ziekenhuis , naar buiten komen, stop de meds en . . . rond en rond gaan we . Dit wordt ook wel de draaideur - deur fenomeen .

De beste aanpak voor het helpen van iemand met anosognosie vinden zijn eigen redenen voor het nemen van de medicatie kan naar voren in het boek ik ben niet ziek I Do Help niet nodig door Xavier Amador , PhD , waarin hij suggereert worden gebracht dat door middel van het gebruiken en aanpassen van technieken motivational interviewing ( reflectief luisteren , empathie , het vermijden van het debat , het vermijden van het verleggen van je eigen agenda , werken als gelijken ) , kan men de strijd rond medicatie en behandeling te verspreiden . Een belangrijk punt dat we zien met mensen die zowel anosognosie en nemen hun medicijnen consequent is dat ze nooit kunnen geloven dat ze een ziekte hebben , maar ze hebben hun eigen redenen gevonden waarom het nemen van medicatie op een regelmatige basis is belangrijk en zelfs betekenisvol : "Ik kan een baan te houden als ik op mijn meds "," krijg ik niet afgevoerd naar het ziekenhuis , " " Ik heb geen gekke dingen doen ", " Zonder hen kon ik niet bij mijn vrouw en kinderen . "

Andere benaderingen , hoewel meer hardhandige en restrictief , kan onder meer het gebruik van verplichte ambulante behandeling , soms aangeduid als bijgestaan poliklinische behandeling , maar dit is niet beschikbaar in elke staat .

Tot slot, voor sommige mensen met verschillende actieve juridische kwesties ( rijden onder invloed , overtreding van vrede , reclassering , enz. ) , een rechter kan poliklinische behandeling mandaat als voorwaarde voor vrijlating , reclassering , of een voorwaardelijke invrijheidsstelling . Na deze zeer reële consequentie - doen gevangenisstraf - opknoping over iemands hoofd kan haar motiveren om medicijnen te nemen en deel te nemen aan de behandeling. De truc is hier te denken dan de rechtbank , reclassering , of een voorwaardelijke invrijheidsstelling , want zodra ze ouder bent dan is het gebruikelijk voor mensen om te stoppen met de behandeling.