2 belangrijke invalshoeken:

1. markten zijn sociale constructie
2. sociale relaties tussen actoren op de markt en met hun omstaanders zijn significant voor het functioneren & veranderen van de markten en hun actoren.

Een derde eigenschap (eerder impliciet): het karakter van markten kan een vergaande invloed hebben op het functioneren, de aard en de eigenschappen van sommige bijzondere markten.

Instituties worden in de neoklassieke economie vaak genegeerd. Enkel de markt blijft over. De rationele handelingstheorie bestudeert ze wel.

De invloed van instellingen op het gedrag: onderzoek naar de sociale ruil in kleine informele groepen, en groei naar organisaties. Hier sluit deze theorie nauw aan de NIE.

Bourdieu => sociaal kapitaal = netwerken.

Sociaal kapitaal is dat deel van menselijke verhoudingen die actie vergemakkelijken.

Er bestaat bij de rationele handelingstheorie 3 soorten kapitaal
- menselijk kapitaal: vaardigheden, kennis, … in een individu
- fysiek kapitaal: economisch.
- sociaal kapitaal: dit zit vervat in relaties tussen mensen. (belangrijke factor nutsmaximalisatie)

Neoklassieken gaan ervan uit dat nut groeit met de controle. Deze theorie stelt dat individuen kunnen winnen door eenzijdige controle op te geven.

vb: vertrouwen op andermans informatie, onderzoek, …