= proces van continu opvolgen van de vooruitgang in de richting van het gestelde doel, evalueren van de
resultaten, en niet-succesvolle benaderingen een andere richting opsturen.

Kinderen hebben het hier heel moeilijk mee, ze hebben moeilijkheden met wat ze weten over denken in acties om te zetten.
Bv. Lizzie weet dat ze items zou moeten groeperen wanneer ze hen herinnert en dat ze een moeilijke paragraaf opnieuw zou moeten lezen om zeker te zijn dat ze dat verstaat. Maar ze doet het daarom nog niet.

Om cognitieve zelfregulering te bestuderen, kijken onderzoekers soms naar de impact die het bewustzijn van geheugenstrategieën hebben op hoe goed ze herinneren.
 Hoe meer kinderen weten over strategieën, hoe meer ze herinneren. Deze relatie wordt versterkt doorheen
de lagere schoolleeftijd.

Cognitieve zelfregulering ontwikkelt zich geleidelijk, omdat zelfregulering veel vraagt.

Ouders en opvoeders kunnen helpen bij zelfregulering door bv. goede strategieën te suggereren en uit te leggen waarom ze werken.

Indien veel zelfregulering  zelfvertrouwen in prestaties op school

Indien weinig zelfregulering  aangeleerde hulpeloosheid

= set van ideeën over mentale activiteiten (wat is denken? Wat is geloven?...)

 Kinderen van de lagere schoolleeftijd hebben een meer reflexieve, procesgerichte visie op het denken en op
psychologische factoren die prestatie kunnen beïnvloeden (ze zien de hersenen als actief) :

> Beter inzicht in aandacht en geheugen

> Ze vatten de relaties tussen mentale activiteiten beter

Bv. dat herinneren cruciaal is om te begrijpen en dat begrijpen het geheugen versterkt

> Ze begrijpen dat mentale inferenties een bron van kennis zijn
 doordat ze dit laatste begrijpen, hebben ze inzicht in “false belief” van de tweede orde ,
waardoor ze:

• Beter de redenen vatten waarom iemand anders tot een bepaalde overtuiging (‘belief’) komt
• Beter het standpunt van andere kunnen innemen

ð Oorsprong :

• Ervaringen op school
• Private taal, d.w.z. terwijl kinderen lezen, rekenen en schrijve

Illustratie van het begrijpen van “false belief” van de tweede orde:

De onderzoeker vertelt dit verhaal en laat deze foto’s zien. Vervolgens stelt hij de vraag “Waar denkt
Lisa dat Jason de brief zal zoeken?”. Rond 7 jaar gaan ze het correcte antwoord geven, nl. “Lisa denkt
dat Jason de brief onder zijn hoofdkussen zal zoeken”. (omdat zij niet gemerkt heeft dat Jason gezien
heeft dat ze de brief in de schuif gelegd heeft)

Rol van cultuur:

- Westerse cultuur:

• Strategieën (herhalen, organiseren en elaboratie) bij taken waarbij men informatie onthoudt om de informatie zelf
• Deze kinderen krijgen zoveel oefening met dit type van leren dat ze andere technieken om te onthouden die om cues baseren die beschikbaar zijn in het alledaagse leven, niet verfijnen. Zoals bv. spatiale locatie en arrangement van objecten.

- Niet westerse cultuur:

• Andere technieken (bv. plaats in de ruimte of schikking van voorwerpen) als normaal bijproduct van de activiteit zelf.

Conclusie: ontwikkeling geheugenstrategieën hangt af van:

- Vlotter verwerken van informatie

- Culturele omstandigheden en vereisten van de taak

deze onderzoekers classificeerden kinderen van dezelfde leeftijd in experts of non-experts op vlak van voetbal. Vervolgens kregen beide groepen 2 lijsten met voetbaltermen en niet voetbaltermen die ze moesten leren.

Resultaat:
- Experts herinnerden veel meer woorden van de voetballijst dan niet experts
- Gedurende herinnering wat de lijst van items van experts beter georganiseerd
- Op vlak van de lijst met niet voetbaltermen vond men geen onderscheid tussen experts en niet experts

dit resultaat suggereert dat kinderen met een brede kennis informatie over een bepaald onderwerp
organiseren in hun area van expertise met weinig tot geen moeite.

Hiernaast speelt ook motivatie een rol:
Als men meer weet over een onderwerp dan gaat men wat men al weet actiever gebruiken om meer bij te leren over dat onderwerp

Aan het einde van de basisschool hangen kennisbestand en geheugenstrategieën nauw samen.