Algemene intelligentie : globale score (IQ) die het redeneervermogen vat.

Intelligentie is een verzameling van veel capaciteiten die niet allemaal voorkomen in de huidige intelligentietesten.
Onderzoekers gebruiken een ingewikkelde statistische techniek, factor analyse genaamd:

- Dient om de verschillende capaciteiten die intelligentietests meten te identificeren.

- Het identificeert welke sets van testitems samen een cluster vormen. Dat betekent dan dat degene die de test afleggen hoog scoren op 1 item in die cluster, ook hoog scoren op de andere items in die cluster.

- Zo’n aparte clusters noemt men factors.

Klassieke benadering van intelligentietests :

Omdat IQ schoolprestaties voorspelt, komt het vaak voor in educationele beslissingen.

Grote vooruitgang bij kinderen op de basisschool.

Hoe men rekenen moet aanleren, is analoog aan de discussie over leren lezen:

- “Drill” (vaak inoefenen)

- “Getalgevoelig” (inzicht)

Idem voor meer complexe vaardigheden
bv. “lenen” bij aftrekken en werken met breuken.

Kinderen die zwak presteren bij het aanleren van de basis van rekenen hebben niet geëxperimenteerd met strategieën om te zien welke het meest effectief zijn.
-> Dit toont aan dat studenten aanmoedigen om strategieën toe te passen en er zeker van zijn dat ze begrijpen
waarom die strategieën werken essentieel is voor een degelijke beheersing van de basis van rekenen

Het is dus heel belangrijk dat kinderen:

- De kans krijgen om te experimenteren met probleemoplossen

- De reden achter die strategieën begrijpen

- De oplossingstechnieken kunnen evalueren !

Aziatische kinderen krijgen meer ondersteuning :

> In taal

• Zuiver positioneel systeem (bv. 15 = 10 + 5)
• Consistente structuur van nummerwoorden (bv. ten-two voor 12)
• Telwoorden zijn kort / makkelijker uit te spreken , waardoor hogere snelheid van het denken

> Op school

• Minder “drill”
• Meer inzicht

Om te lezen zijn er veel vaardigheden nodig. Het is zo veeleisend dat deze vaardigheden automatisme zouden moeten zijn. Wanneer dit niet het geval is en er enkele onderontwikkelt zijn, zullen ze strijden voor plaats in ons beperkt werkgeheugen. Hierdoor zullen prestaties in lezen dalen.

Fonologisch bewustzijn
= het vermogen om na te denken over en om te gaan met de klankstructuur van de gesproken taal, zoals dat blijkt uit gevoeligheid voor veranderingen in klanken in woorden en voor niet-correcte uitspraak.

> Het voorspelt lees- en spellingsprestaties

> Helpt kinderen om onderdelen in gesproken taal af te zonderen en met elkaar te verbinden, waardoor ze beter lezen

Ook andere vaardigheden zorgen ervoor dat ze beter kunnen lezen:

- Snelheid van informatieverwerking

- Visueel scannen en onderscheidingsvermogen

è Als men al deze vaardigheden efficiënt uitvoert, verlicht dit het werkgeheugen waardoor moeilijkere activiteiten, zoals het begrijpen van de betekenis van de tekst , mogelijk wordt.

Hoe kan men het lezen het best aanleren? -> 2 benaderingen:

• Globale benadering
  • Lezen aangeleerd zoals natuurlijke taalverwerving. Kinderen moeten blootgesteld worden aan een tekst in zijn volledige vorm (brieven, verhalen, gedichten,...) zodat ze de communicatieve functie van geschreven taal leren appreciëren.
  • Zo lang het lezen volledig blijft en betekenisvol is, zullen kinderen gemotiveerd zijn om de specifieke vaardigheden die ze nodig hebben te ontdekken.
• Fonetische benadering
  • Lezen aangeleerd door aanbieding van vereenvoudigde leesmaterialen.
  • Eerst: aandacht voor fonetiek (= basisregels voor omzetten van geschreven symbolen in klanken)
  • Daarna: complexere leesmaterialen

- Een combinatie van beide helpt kinderen het meest bij het leren lezen

- Waarom?

- Kinderen de relatie aanleren tussen letters en geluiden stelt het kind in staat om woorden die ze nog nooit eerder gezien hebben te ontcijferen

- Maar wanneer het oefenen van basisvaardigheden te veel benadrukt is, kunnen kinderen het doel van het lezen uit het oog verliezen, nl het begrijpen.