= de communicatieve kant van taal

> Ze geven een preciezere beschrijving van voorwerpen (tussen gelijkaardige voorwerpen)
bv. i.p.v. “de rode schoenen” zeggen “de rode schoenen met witte streepjes aan de zijkant”

> Ze hebben meer verfijnde communicatiestrategieën
bv. oudere kinderen zijn er beter in om dingen te krijgen die ze willen. Zoals wanneer een ouder weigert om een gewenst iets te geven, gaan de 9 jarigen hun tweede verzoek veel vriendelijker doen. Door het vriendelijk te vragen bv.

> In verhalen: meer organisatie, detail en expressiviteit

• Stappen in ontwikkeling:
  • 4 – 5 jaar: vertellen wat gebeurd is

(we zijn naar het meer gegaan. We hebben gevist en gewacht. Paul heeft een grote katvis gevangen)

• 6 – 7 jaar: situering en coherentie
  (vervolgens, dan, uiteindelijk, ...)
• 8+: klassieke vorm (= hoogtepunt + afronding)
  evaluatieve commentaren
  (“de katvis was heerlijk en Paul was zo trots)

> Verschillen tussen culturen

• Zich richten op het thema (topic – focused)
  • Ze vertellen het verhaal van het begin tot het einde
  • Noord-Amerikaanse kinderen
• Associaties maken bij thema (topic – associating)
  • Ze vermengen verschillende gelijkaardige ervaringen
  • Afro-Amerikaanse kinderen
  • Bv. hun tand werd getrokken, daarna vertellen ze hoe ze zagen hoe de tand van de zus getrokken werd, en vervolgens vertellen ze hoe ze de zus de tand van haar kindje zagen uittrekken en concluderen dat hij/zij een tandtrekkende expert is.

Bij families die regelmatig samen eten, zijn de kinderen voor qua taal en taalontwikkeling

> Passieve wijze gaan ze beter gebruiken (van ‘verkorte’ naar volledige vorm)
bv. van “it broke” naar “the glass was broken by Mary”

> Ze begrijpen infinitiefzinnen beter
bv. het verschil tussen “jan wil graag anderen een plezier doen” tegenover “het is makkelijk om Jan een plezier te doen”

> Een toename (4x) tijdens de lagere school: Ze leren 20 nieuwe woorden/dag

> Kinderen voegen woorden toe aan hun woordenschat door de structuur van complexe woorden te analyseren. Bv. van “happy” en “decide” ontlenen ze de betekenis van “happiness” en “decision”

> Kinderen leren uit conversaties met meer ervaren sprekers, zoals wanneer hun ouders moeilijke woorden gebruiken

> Lezen draagt enorm bij aan de groei van de woordenschat

> Ze hebben een grotere precisie in het denken over en gebruik van woorden
bv. in hun definities : 5 en 6jarigen bieden een concrete beschrijving zoals een mes: “wanneer je wortels snijdt”. Later geven ze dan synoniemen en verklaringen van categoriale relaties, zoals mes: “iets waarmee je kan snijden. Een zaag is gelijk een mes. Het kan ook een wapen zijn”.

• Eerst: functies of uitzicht
• Later: synoniemen en uitleg over categoriale relaties

> Ze krijgen inzicht in meervoudige betekenissen (bv. ‘cool’)

• Hierdoor kunnen ze metaforen begrijpen
• Hierdoor kunnen ze raadsels en woordspelletjes
• Hierdoor verandert hun humor eveneens

Vaak onderschatten van de ‘ware’ IQ

• Grote zorg: kinderen van minderheidsgroepen gaan aanduiden als kinderen die traag leren en hen naar speciale klassen sturen die nog minder stimulerend zijn dan de “gewone” schoolervaringen
• Door dit gevaar zouden testscores moeten gecombineerd worden met schattingen van het aanpassingsgedrag van het kind

- Dynamisch testen = vernieuwing in testen waarbij de volwassene gericht leren inbouwt in testsituaties om na te gaan wat het kind kan doen m.b.v. sociale ondersteuning (sluit aan bij Vygotsky: zone van naaste ontwikkeling)

• Maar dynamisch testen is niet beter om prestaties o school te voorspellen dan traditionele tests
• Misschien later wel als toetsen op school op dynamische testen gaan lijken

In VS en Canada hangt het afstuderen / slagen af van scores op tests (‘high stakes testing’)

Intelligentietests zijn bruikbaar wanneer ze voorzichtig geïnterpreteerd worden door psychologen en opvoeders die gevoelig zijn aan culturele invloeden op testprestaties. En ondanks hun beperkingen blijven IQ scores accurate metingen op het potentieel van schoolleren voor de meerderheid van de westerse kinderen.