Diabetes PHD (Personal Health Divisies), aangeboden door de American Diabetes Association, is een interactieve riskassessment tool op haar website site.To een Diabetes PHD analyse te voltooien, bezoek www.diabetes.org / diabetesphd. U wordt gevraagd om zo veel als je kunt over uw gezondheid geschiedenis en medicijnen in te voeren. Eenmaal voltooid, Diabetes PHD meet uw toekomstige risico op het ontwikkelen van diabetes, hartaanval, beroerte, nierfalen, en mond-en oog complicaties.

U kunt bepaalde variabelen in uw profiel, zoals afvallen of stoppen met roken, om te zien hoe het maken van positieve veranderingen zullen uw toekomstige gezondheid te verbeteren veranderen.

Type 1 diabetes treedt vaak op jonge leeftijd en onvoorspelbaar. Deze vorm van diabetes is auto-immuun. De alvleesklier wordt aangevallen en stopt met het maken van insuline.

Type 2 diabetes kan ontwikkelen als gevolg van een combinatie van genetica en lifestyle bekend risicofactoren die het risico kunnen verhogen op type 2 diabetes:

• Leeftijd hoger dan 45 jaar
• Overgewicht (vooral rond de taille)
• Familiegeschiedenis van diabetes
• Diabetes tijdens een verleden zwangerschap
• De geboorte van een kind met een gewicht van meer dan £ 9
• De lage niveaus van HDL, de "goede" cholesterol in het bloed
• Hoog niveau van triglyceriden, een type vet in de bloedbaan
• Hoge bloeddruk (groter dan of gelijk aan 140/90 mmHg)
• Pre-diabetes
• Lage activiteitenniveau
• Slechte voeding

Op dit moment zijn er geen behandelingen voor auto-immuunziekten. Er zijn behandeldoelen, echter. Immunosuppressieve geneesmiddelen worden gebruikt om te kalmeren en een verzwakking van het immuunsysteem en het voorkomen van schade op lange termijn. Kanker chemokuren waarvan neveneffect is om het immuunsysteem verzwakken worden soms gebruikt om auto-immuunziekten te behandelen. Nieuwere geneesmiddelen voor de behandeling van auto-immuniteit omvatten biologics. Biologics genetisch gemanipuleerde eiwitten van humane genen betreft tot specifieke delen van het immuunsysteem te richten. Dezelfde middelen kunnen de oorzaak van de symptomen te pakken. Voor symptomen zoals pijn en neuropathie, kunnen andere medicijnen worden opgenomen om de symptomen verder te minimaliseren. Eerder immunosuppressiva kan vergeleken worden met het werpen van een handgranaat in het lichaam om de auto-activiteiten te verstoren. Nieuwere geneesmiddelen zijn meer specifiek en kan het immuunsysteem problemen meer specifieke manieren richten. Veel onderzoek moet nog worden gedaan. Nakazawa behandelt de noodzaak van meer financiering voor auto-onderzoek: "Hoewel de NIH [National Institutes of Health] financiering voor auto-immuniteit is aanzienlijk uitgebreid in de afgelopen jaren, de uitgaven van $ 591.200.000 2003 is nog steeds slechts een fractie van het geld besteed voor hart ziekte en kanker. De NIH budget voor kanker is meer dan 5 miljard dollar ... voor hart-en vaatziekten [de begroting] is meer dan 2 miljard dollar. "

Regelmatige medische controle is noodzakelijk beheer autoimmuunziekte. De auto-activiteit kan verhogen, waardoor permanente schade waarvan de patiënt zich niet bewust zijn. Medicijnen worden aangepast aan veranderingen in het niveau van ziekteactiviteit weerspiegelen.

De rol van de patiënt in het beheer van auto-immuniteit is cruciaal. Sinds spanning stimuleert het immuunsysteem, moet de patiënt leren om stress zoveel mogelijk te verminderen en beheren van de stress die niet kan worden gereduceerd (zie vraag 62). Naast het beheren van stress, een gezonde voeding is essentieel. Een van de gevolgen van auto-immuunziekte ontsteking, die ontsteking van de bloedvaten omvat. Hoge bloeddruk en atherosclerose (aderverkalking) kan leiden. Steroïden worden vaak gebruikt als een eerste lijn van verdediging in aanwezigheid van inflammatoire auto-immuunziekte. Steroïden leiden tot gewichtstoename, verergeren het risico op een hartaanval, beroerte, en hoge bloeddruk. Een gezond eten plan en behoud van een optimale gewicht bijdragen tot het verminderen van deze risico's. Het minimaliseren van kunstmatige toevoegingen is wijs. Elke keer dat het immuunsysteem wordt geconfronteerd met een stof die een door de mens gemaakte chemische, het heeft om erachter te komen of deze chemische stof veilig is of kwetsend. Als je je immuunsysteem veel van deze chemische stoffen, zal worden benadrukt proberen te achterhalen wat te doen.

Auto-immuniteit is een aandoening waarbij het immuunsysteem niet in staat het verschil tussen gezonde delen van het zelf en indringers, zoals bacteriën, virussen en parasieten vertel. Volgens Douglas Kerr in een voorwoord van De Auto-Epidemie door Donna Jackson Nakazawa:

De cijfers zijn onthutsend: 1 op de 12 Amerikanen en 1 op de 9 vrouwen zal een auto-immuunziekte ontwikkelen. En aangezien het duidelijk dat niet elke patiënt met een auto-immuunziekte correct gediagnostiseerd, de prevalentie zeker hoger. De American Heart Association schat dat door vergelijking, slechts 1 op de 20 Amerikanen zullen hart-en vaatziekten hebben. Op dezelfde manier, volgens het National Center for Health Statistics, 1 op de 14 Amerikaanse volwassenen kanker zal hebben op een bepaald moment in hun leven. Dit betekent dat een Amerikaan is eerder een autoimmuunziekte dan of kanker of hartkwaal krijgen.

Sommige auto-immuunziekten zijn nogal gespecialiseerd, het aanvallen slechts een deel van het gezond zelf. Anderen, zoals systemische lupus erythematosus, zijn niet zo kieskeurig. Ze zijn gelijke kansen torpedojagers, gaan na elk deel van het lichaam. Auto-immuunziekten kunnen moeilijk te diagnosticeren niet alleen vanwege de persoonlijke aard van de symptomen, maar ook omdat ze willen reizen met andere auto-immuunziekten. Als u een auto-immuunziekte, hebt u waarschijnlijk anderen. Dit heeft sommige wetenschappers het idee dat er een ziekte-auto-immuniteit, dat neemt vele verschijningsvormen beschouwen.

De Amerikaanse Auto-gerelateerde ziekten Association bevat meer dan 100 auto-en aanverwante stoornissen. Veel mensen zijn verbaasd als ze erachter komen ju hoeveel ziekten zijn auto. Hier zijn een paar: alopecia, coeliakie-spruw, ziekte van Crohn, type 1 diabetes, de ziekte van Graves en Hashimoto, juveniele artritis, multiple sclerose, psoriasis en artritis psoriatica, reumatoïde artritis, en het syndroom van Sjögren. Vele andere ziekten worden verdacht van het hebben van hun basis in auto-immuniteit.