In 1991 , het Environmental Protection Agency ( EPA ) meldde dat 20 % van de longkankers gediagnosticeerd bij niet-rokers waren als gevolg van blootstelling aan omgevingstabaksrook , waardoor het risico op het ontwikkelen van een aan roken gerelateerde ziekte 1:1000 , hoger dan alle chemisch verwante omgevingen geregeld door de EPA . Vandaag de dag wordt passief roken verondersteld bij te dragen tot ongeveer 3400 sterfgevallen longkanker en 23.000 tot 70.000 cardiovasculaire sterfgevallen in de VS niet-rokers per jaar. Het is vooral schadelijk voor jonge kinderen en wordt verondersteld om van tussen 150.000 en 300.000 luchtweginfecties bij kinderen jonger dan 18 maanden , waardoor tussen 7500 en 15.000 ziekenhuisopnames per jaar zijn . Het wordt beschouwd als een van de oorzaken van wiegendood ( SIDS ) zijn. Verslag van de meest recente Surgeon General geconcludeerd dat zelfs kortstondige blootstelling aan passief roken kan leiden tot bloedplaatjes aan taaier worden, schade aan de bekleding van de bloedvaten , verlagen coronaire bloedstroom , en verhogen het risico van een acuut hartinfarct .

Naar aanleiding van dit rapport , is er vooruitgang geboekt bij de verbetering van het aantal werkplekken dat rookvrije zijn geweest . Nationale trends voor rookvrije ruimten zijn verder verbeterd van 46,3 % in de jaren 1992-1993 tot 70,9 % in 2001-2002 .

Risicofactoren zijn de kenmerken die de kans op het ontwikkelen van een ziekte of stoornis te verhogen. Epidemiologie is de studie van de ziekte of aandoening tarieven in grote populaties, en de verschillende omstandigheden zowel biologisch en milieuvriendelijk die vaak voor bij mensen die een bepaalde ziekte of aandoening in studie te ontwikkelen. Het is door deze studies die risicofactoren voor een bepaalde aandoening worden ontdekt. Sommige risicofactoren zijn aanpasbaar, wat betekent dat het individu kan zijn of haar lager risico voor het ontwikkelen van een bepaalde aandoening door het maken van veranderingen in zijn of haar leven, zoals het wijzigen van voeding, activiteit, of blootstelling. Sommige risicofactoren zijn niet te wijzigen, waardoor het individu geen vermogen te verlagen of wijzigen van het risico, zoals geslacht of andere erfelijke eigenschappen.

Het volgende is een lijst van risicofactoren geassocieerd met de ontwikkeling van nicotine afhankelijkheid:

• Leeftijd: Het blijkt dat tieners verslaafd raken sneller als gevolg van ontwikkelings-en biologische factoren.

• Geslacht: Een hoger percentage van de tiener rokers zijn mannetjes. Meer witte vrouwen roken dan andere etnische groepen. Volwassen mannetjes waren meer kans om te roken, maar dat is nu veranderd dat meer vrouwen toetreden tot de beroepsbevolking en worden blootgesteld aan andere rokers. Vrouwen hebben meer moeite te stoppen dan mannen.

• Afkomst: Hogere tarieven van het roken worden gevonden onder blanken en indianen, lagere tarieven van roken zijn gevonden onder Afro-Amerikanen, Latino-Amerikanen en Aziatische Amerikanen.

• Geografisch gebied in de Verenigde Staten: Hogere tarieven van het roken zijn te vinden in het zuidelijk-tabaksteelt staten en de Midwest en Nevada, de laagste tarieven van het gebruik van tabak zijn in het Westen, namelijk Utah (De Mormoonse religie verbiedt roken).

• Psychische aandoening: Een hoger percentage van de geesteszieken zijn zware rokers.

• Kinderen en adolescenten met neuropsychiatrische aandoeningen: Hogere tarieven van roken zijn bij jonge mensen gediagnosticeerd met Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) en gedragsstoornissen.

• Alcoholisme: Er is een sterke associatie tussen de twee verslavingen. Als u een Anonieme Alcoholisten vergadering bij te wonen, waarschijnlijk vind je jezelf in een smokefilled kamer.

• Slechte onderwijs of een lagere sociaal-economische klasse: Vandaag zijn er meer rokers onder de arme en ongeschoolde dan bij de middenklasse, de rijken, en de goed opgeleid.

• Wonen in een ontwikkelingsland: Roken tarieven zijn hoger in de ontwikkelingslanden.

• Ouderlijke en peer roken: Rol modellering is een krachtig leermiddel. De tarieven van het roken toename van gezinnen waar de ouders roken. Een nog sterkere invloed van de peer group. Tieners zijn veel meer kans om te roken als hun tienerjaren leeftijdsgenoten roken dan als hun ouders roken.

Rokers zijn veel meer kans om een verslaving aan tabak ontwikkelen en veel minder kans op succesvol stoppen dan mensen die gebruik maken van andere verslavende drugs. Het is moeilijker om een rookverslaving dan een heroïne verslaving te breken. En terwijl de meerderheid van de rokers niet verslaafd zijn aan andere drugs, het merendeel van de drugs en alcohol verslaafden zijn ook verslaafd aan roken. Het blijkt dat alle verslavingen, Äîwhether ze drugs, alcohol, tabak, of bepaalde gedragingen zoals gokken, seks, of zelfs winkelen, Äîare bemiddeld op een bepaald niveau via de hersenen, aos beloningssysteem en zijn belangrijkste neurotransmitter, dopamine (zie vraag 7). We weten dit uit een verscheidenheid van bronnen zowel direct als indirect. Laboratoriumonderzoek heeft een overlap tussen de effecten van nicotine en opiaten op dopamine signalering gevonden. Bovendien, bepaalde geneesmiddelen bekend als dopamine-agonisten voor Parkinson voorgeschreven, ziekte aos ongewone bijwerkingen, waaronder een verhoging van seksueel gedrag, gokken, en winkelen. De dopamine-reuptake inhibitor bupropion, die de hoeveelheid dopamine in de hersenen verhoogt, heeft geholpen patiënten stoppen met roken. Nicotine en alcohol ook invloed op het lichaam, aos interne opiaat systeem, gezamenlijk bekend als endorfines, die analgesie en euforie veroorzaken, die ook van invloed op het dopamine-systeem. Een van de drie geneesmiddelen goedgekeurd voor de behandeling van alcoholisme is naltrexon, die blokkeert de opiaatreceptoren en daardoor vermindert de hunkering naar alcohol. Tenslotte hebben brain imaging studies aangetoond dat verschillende drugs selectedren dezelfde gebieden van de hersenen naast hun eigen individuele acties. Deze overlappende gebieden wegen beschouwd als deel van de hersenen, aos belonen systeem.

Al met al, de gevoeligheid voor elke verslaving te ontwikkelen is algemeen. Maar de kans om verslaafd variëren niet alleen met een, aos eigen genetische gevoeligheid, maar ook met het type drug die men gebruikt, omdat sommige medicijnen zijn meer vatbaar voor verslaving veroorzaken dan andere. Gezien het feit dat nicotine heeft een groter verslavingsrisico dan andere drugs, zullen meer mensen verslaafd aan raken, met inbegrip van degenen die in het algemeen niet gevoelig voor verslaving. Personen die zijn zeer gevoelig voor verslaving snel verslaafd aan nicotine, samen met een aantal andere geneesmiddelen ze kunnen op regelmatige basis worden. Aldus verslaafd raken aan tabak niet noodzakelijkerwijs voorspellen dat men meer vatbaar voor andere verslavingen. Wat doet de gevoeligheid te voorspellen, echter, is de snelheid waarmee men verslaafd raakt, en dit wordt vaak bepaald door de leeftijd van het eerste gebruik en de leeftijd waarop men begint om regelmatig te gebruiken. Vroeg gebruik van tabak en de vroege zwaar gebruik van tabak in het bijzonder, is een sterke voorspeller voor de gevoeligheid van verslaafd raken aan andere drugs

Historisch gezien, onderzoekers geloofden dat het duurde ongeveer twee jaar regelmatig gebruik voor een werd tabak afhankelijk. Regelmatig gebruik is slecht gedefinieerd, maar werd over het algemeen gezien als het dagelijks roken van zelfs een paar sigaretten. Meer recent, Dr Joseph DiFranza van de Universiteit van Massachusetts een artikel gepubliceerd in september 2007 in het tijdschrift van de Tobacco Control, waarin hij stelde dat de beginnende symptomen van verslaving greep kan nemen bij tieners zo snel na een sigaret. Dr DiFranza schreef een samenvattend artikel over zijn bevindingen in de uitgave van Scientific American mei 2008 postuleren een nieuwe theorie van nicotine afhankelijkheid op basis van een aantal verrassende feiten hij en enkele collega's ontdekten (bijlage). Zij vonden dat veel tieners gemeld verslaafd raken aan sigaretten snel, zo weinig als slechts een paar sigaretten per week voor twee maanden het roken. Zelfs rokers die niet dagelijkse gebruikers waren ervaren ontwenningsverschijnselen. In feite zou een gemiddelde van slechts twee sigaretten per week neerslaan ontwenningsverschijnselen, waardoor het moeilijk voor hen om te stoppen. Onderzoekers die met laboratoriumratten vonden dat nicotine ve sigaret bezet bijna 90% van de receptoren in de hersenen en dat na twee opeenvolgende dagen blootstelling, up-regulatie van nicotinereceptoren plaatsgevonden. Dr DiFranza speculeert dat het regelmatig gebruik van tabak, of het nu maandelijks, wekelijks of dagelijks, is niet omdat de gebruiker vindt plezier in het maar echt omdat de gebruiker probeert te terugtrekking echter mild en onbewuste die sensatie kunnen onderdrukken.

DiFranza termen zijn theorie de Overgevoeligheid-Homeostasis Theory. Hij gelooft dat de directe onmiddellijke werking van nicotine is zuiver hunkering onderdrukken door de verhoogde gevoeligheid die optreedt zelfs na de eerste dosis, die alleen toeneemt met verdere doses. Dat is de sensibilisering deel van de theorie. De homeostase deel van de theorie komt in wanneer de volgende dosis nicotine onderdrukt snel hunkering en herstelt de nieuwe en aangepaste homeostatische systeem. Er zijn dus twee concurrerende systemen die in het algemeen een natuurlijk evenwicht: de drang-remming systeem en het verlangen generatie systeem. Wanneer men wordt geselectederd, de andere reageert om de selectedring tegen. Nicotine selectedert de cravinginhibition systeem. De hersenen probeert vervolgens dit evenwicht te herstellen door het selectedren van de drang-generatie systeem, wordt gevraagd een opnieuw te roken en, als een wip effect, deze twee systemen zijn voor altijd uit balans. Het verlangen-generatie systeem wordt geselectederd via verschillende zintuiglijke prikkels zoals smaak, zicht en reuk.

Ondersteuning voor deze theorie komt uit twee bronnen. Ten eerste hebben functionele magnetische resonantie imaging (fMRI) studies toonden aan dat verschillende signalen in verband met het gebruik van tabak bij rokers veroorzaken gebieden van hun hersenen aan het licht, die vervolgens worden onderdrukt nadat de persoon rookt. Ten tweede, mensen die na de drie maanden van stoppen met roken te hervatten bij ongeveer 40% van het vroegere niveau. Dit aantal verandert niet, ongeacht of de persoon opnieuw begint met roken op drie maanden of zelfs drie jaar, wat suggereert dat er een blijvende verandering in de hersenen invloed op de cravinggeneration systeem.

Echter, ex-rokers hebben geen sigaretten voor onbepaalde tijd naar hunkert. Uiteindelijk hun verlangen verdwijnt. Nieuwe aanpassingen in de hersenen voorkomen van onthouding, die werken om de cravinggeneration te remmen teneinde het evenwicht te herstellen en terug naar homeostase. Deze aanpassingen zijn in tegenstelling rokers en niet-rokers en zijn experimenteel gevisualiseerd in proefdieren voor, tijdens en na blootstelling aan nicotine.