De volgende richtlijnen zullen u helpen communiceren met je kind.

• Vermeld duidelijk uw eigen waarden.

• Focus op de onmiddellijke gevolgen op korte termijn, zoals een slechte adem, stinkende kleren, gele tanden, en slechte prestaties in de sport. Alleen bespreken gevolgen op lange termijn met tieners, die het concept van de verbanden tussen het gebruik en de ziekte en dood van tabak te begrijpen.

• Wees een goed rolmodel. Daden spreken luider dan woorden. Kinderen doen wat je doet en niet wat je zegt. Als je rookt, dan rook niet in de voorkant van uw kinderen en geen sigaretten te verlaten waar ze gemakkelijk kunnen worden bereikt. Als een peuter eet sigaretten, kan het fataal zijn. Het beste wat je voor je kind kan doen is om te stoppen. Vertel uw kinderen de redenen waarom je niet wilt dat ze roken. Wees eerlijk. Deel je fouten. Als je rookt, vertel hen over uw eigen strijd met verslaving. Vertel waarom je willen dat je nooit was begonnen. Weet dat je effectief in het voorkomen dat uw kind met roken kan zijn, als je stoppen. Een derde van de kinderen van wie de ouders stoppen met roken hebben minder kans om te roken.

• Help kinderen om te gaan met stressoren van het leven. Luisteren, inleven, ondersteunend, en hen in staat stellen om hun gevoelens te uiten. "Gevoelens zijn OK." Build hun gevoel van eigenwaarde en zelfvertrouwen.

• Bespreek problemen en leren probleemoplossende vaardigheden. Laat ze een deel van hun eigen beslissingen die leeftijd geschikt zijn te maken.

• Zorg huishoudelijke regels duidelijk. Wees consistent. Geven wat de gevolgen voor het breken van de regels en aarzel niet om ze af te dwingen wanneer dat nodig is.

• Bewaken van de tv-programma's ze kijken, films uw kind bezoekt, de tijdschriften zij lezen, computer spelletjes die ze spelen, en hun gebruik van het internet. Praten over hoe adverteerders romantiseren roken en drinken en dat de informatie in advertenties geeft een verkeerde indruk.

• Deelnemen aan familie diners, familie rituelen, bedtijd rituelen en familie spelletjes en uitstapjes. Familie samenzijn is een grote preventieve strategie.

Leer uw kinderen hoe om te gaan met groepsdruk. De meeste problemen die kinderen worden geconfronteerd zijn de sociale druk van andere kinderen. Oefen met uw kind en / of rollenspel voorbeelden hoe groepsdruk behandelen.

Ouders zijn de belangrijkste bron bij het voorkomen van tiener drugsmisbruik, zoals roken.

Het Center for Disease Control en Prevention (CDC) adviseert dat ouders beginnen een dialoog met hun kinderen over het gebruik van tabak door de leeftijd van 5 of 6. Blijven praten met uw kinderen de middelbare school. Als je wacht tot ze jonge tieners, kan het te laat zijn. Veel kinderen beginnen met het gebruik van tabak door de leeftijd van 11 jaar en velen zijn verslaafd naar leeftijd 14. Ouders, grootouders, coaches, leraren en andere volwassenen moeten communicatie lopende te houden en openlijk te bespreken tabak en andere drugs. Introduceer het onderwerp van het roken als een kind is heel jong in eenvoudige taal volgens ontwikkelingsleeftijd van het kind en in termen die het kind kan begrijpen.

De No Tobacco Use Program (TNT Program). Muskegon County, Michigan ontwikkelde een eigen tabakspreventie programma, genaamd de TNT Program. Na voltooiing van het programma, de prevalentie van tabaksgebruik onder jongeren daalde.

De Amerikaanse Stoppen met roken Interventie (ASSIST). De American Cancer Society samen met het National Cancer Institute en de lokale gezondheid afdelingen om de ASSIST programma in een aantal gemeenten lanceren. Het is een multimodale aanpak van de preventie en het stoppen met roken. De interventies zijn de media om pro-tabak-control bereik te vergroten, het versterken van indoor schone lucht wetten, en het verminderen van toegang van jongeren tot tabak.

ASPIRE. ASPIRE is een andere rookpreventie schoolbased programma. Het bevat een CD-ROM-animatie curriculum ontwikkeld op het Science Center in Houston Universiteit van Texas. Het is een interactief lesprogramma met animatie en video game-elementen, gericht op studenten in de 10 tot 12 graden. Het actuele overzicht omvat:

• De korte-en lange-termijn effecten van roken
• Sociale kwesties
• De verslavende karakter van roken
• Tabaksreclame
• Society's overstap van roken als een aanvaardbare activiteit om nu als het is onaanvaardbaar
• Financiële kwesties

De Youth Tobacco Prevention beleid en programma's op scholen en gemeenschappen, ontwikkeld door het ministerie van Volksgezondheid en Human Services (DHHS). DHHS ontwikkelde een lespakket voor de Preventie van de Tabak in de openbare scholen. Zij adviseerde het gebruik van peer educators en ouders om kinderen over de gevolgen van roken te leren. DHHS gesuggereerd dat de gevolgen van het roken op school gronden duidelijk moet worden meegedeeld aan alle studenten, moeten zowel de school ambtenaren en rechtshandhaving te betrekken, en consequent worden toegepast. Preventieprogramma's moeten over leerjaren en moeten omvatten gezondheids-en sociale kwesties, weerstand vaardigheden, en de invloed van reclame op de keuzes van mensen. Naast klassikaal onderwijs, bevelen zij de oprichting van een peer-to-peer mentoring programma om onthouding te ondersteunen. Andere suggesties zijn om klassikale onderwijs aan te vullen met behulp van het internet en andere media bronnen. Het internet heeft een grote aantrekkingskracht op jongeren, omdat het biedt een omgeving die grafisch aantrekkelijk, anonieme en niet-oordelende kan zijn. Het kan ook permanent ondersteunen.

Andere stoppen met roken programma's misschien niet precies zoals het DARE-programma, maar hebben soortgelijke componenten. Veel scholen hebben tabak en drugspreventie geïntegreerd in hun gezondheid cursussen in plaats van een stand-alone programma. Gemeenschappen en scholen hebben hun krachten gebundeld om programma's die een multimodale benadering, zijn cultureel gevoelig, en voldoen aan de behoeften van hun bevolking te ontwikkelen.

DARE (Drug Abuse Resistance Education) is een internationaal programma voor schoolgaande kinderen en tieners om het gebruik van tabak en illegale drugs, het lidmaatschap van bendes en geweld te voorkomen. Het is een gezamenlijke inspanning van de rechtshandhaving, opvoeders, ouders en leiders van de gemeenschap. DARE werd opgericht in 1983 door de politie van Los Angeles. Het bevorderde de aanwezigheid van politie in de klas als de meest geschikte leraren voor schoolkinderen te leren dat drugs en geweld kill.

De doelstellingen van het programma zijn veerkracht stimuleren bij jonge mensen, om hun vermogen om gezonde beslissingen te verbeteren, en onafhankelijke groei en zelfredzaamheid te vergroten. Studenten leren te vervangen door gezonde activiteiten en om te voorkomen dat het deelnemen aan risicovol gedrag, zoals drugsgebruik, geweld en andere destructieve gedrag.

Politieagenten ondergaan 80 uur een speciale opleiding in de ontwikkeling van kinderen, klasmanagement, lesmethoden, en communicatieve vaardigheden.

Het preventieprogramma is zeer uitgebreid en aangepast aan de leeftijd. Het curriculum voor elementaire studenten omvat:
• roken en tabaksreclame
• Drugsgebruik
• Inhaleermiddelen
• Alcoholgebruik
• gezondheid en een gezonde levensstijl
• Peer pressure in een sociaal netwerk

De middelbare school curriculum is een versterking van de informatie die op het eerste niveau en voegt hoe u:

• Act in je eigen belang wanneer geconfronteerd met een hoog risico, low-gain keuzes.

• Weersta groepsdruk en andere invloeden in het maken van persoonlijke keuzes.

Financiering komt uit meerdere bronnen: Het ministerie van Onderwijs, het ministerie van Justitie en de Amerikaanse Drug Enforcement Administration, de US Bureau of Justice en delinquentie Preventie, corporaties, particuliere stichtingen, individuele bijdragen, staat wetgevers, lokale school districten, religieuze organisaties, en lokale bedrijven, maar ook jongerenorganisaties. Financiering kan ook afkomstig zijn van Master Settlement betalingen van een staat

Resultaten over de effectiviteit van deze programma Conflict

School-based programma's effectief: Meer dan 20 studies uit het hele land hebben aangetoond dat 93% van de kinderen en jongeren die DARE afgestudeerden nog nooit geprobeerd drugs, 75% nooit tabaksproducten geprobeerd, en 90% van de afgestudeerden verklaard dat zij geleerd om de verleiding om drugs te proberen weerstaan en geleerd om effectief om te gaan met groepsdruk. In een andere studie, de resultaten toonden aan dat het gebruik van illegale drugs onder tieners daalde van 11,6% in 2002 tot 8,8% in 2006. De verminderde percentage van de tieners het gebruik van marihuana was bijzonder uitgesproken.

School-based programma's zijn niet effectief: DARE is zo controversieel dat veel school districten het programma hebben stopgezet of vervangen door andere programma's voor DARE geworden. De Hutchinson Smoking Prevention Project voerde een langdurige evaluatie van het roken preventieprogramma's in de staat Washington school districten. Het was een van de meest rigoureuze studies over de preventie van roken in de scholen. De studie overspande 10 jaar over de klassen 3-12. De studie concludeerde dat de DARE scholen roken preventieprogramma's niet werken, vooral wanneer het curriculum geen rekening te houden met familie en de gemeenschap culturele normen.

De volgende zijn een paar van de andere punten van kritiek:

• DARE is niet effectief en kan het tegenovergestelde effect hebben, het bevorderen van drugsgebruik.

• DARE is niet effectief in het verminderen van geweld.

• DARE onderdrukt ongunstig onderzoek, verwerpt wetenschappelijk bewijs, en integriteit vragen critici '.

• DARE misinforms, leert dat alle drugs zijn even gevaarlijk.

• DARE, door het gebruik van politieagenten, het symbool van autoriteit, kan een negatieve invloed van een student te zijn tegen de politie.

• DARE ondermijnt het gezin. Onderdeel van het programma is een les getiteld, "The Three R's: Erken, Resist, Report," die kinderen stimuleert om te melden als ze drugs vinden in hun huizen.

• DARE is een verspilling van tijd en geld en moet worden vervangen door een meer effectief programma.

Hoewel de uitkomsten van studies conflict, zijn er aanwijzingen dat school-based programma's effectief zijn voor sommige kinderen en tieners. De Surgeon General Report 1994 bleek dat na jaren van onderzoek op een breed scala van school-based programma's, de meeste van hen bewezen succes in het verminderen van het gebruik van tabak.

Twee morbiditeit en mortaliteit Weekly Reports (MMWR) toonden aan dat uitgebreide school-based programma's, in combinatie met de gemeenschap en op media gebaseerde activiteiten effectief in het voorkomen of uitstellen van het begin van het roken in 20% tot 40% van de Amerikaanse jongeren waren. Het tweede rapport citeerde aanbevelingen van het National Cancer Institute adviescommissie, waarin werd gesteld dat preventieprogramma's moet het volgende omvatten: de sociale en korte termijn fysiologische gevolgen van het gebruik van tabak, opleiding studenten in weigering vaardigheden, betrokkenheid van ouders, leerkrachten en collega's in roken-preventie-activiteiten, en de reflectie van de behoeften van elke gemeenschap, zodat het programma is cultureel gevoelig.

De aanbevelingen van het Institute of Medicine (IOM) zijn dat school-based programma's integraal moeten worden geïntegreerd in de school gezondheidsprogramma's, zijn sequentiële over leerjaren, gebruiken veel verschillende strategieën, activiteiten en diensten, en zijn ontworpen om bevordering van de lichamelijke, emotionele , en sociale gezondheid, alsmede het verschaffen van preventie. De IOM aanbevolen dat de anti-roken programma moet worden ontworpen door een interdisciplinair team van docenten en dat het team moet verantwoording afleggen aan de gemeenschap. De algemene conclusie van de tegenstrijdige studies is dat er geen een "beste programma" dat alle gemeenschappen past. 's Moeten ter plaatse worden ontworpen in samenwerking met alle stakeholders van de gemeenschap.