Er zijn verschillende soorten beschikbaar testosteron therapie (Tabel 19). Mondelinge testosterontherapie Momenteel wordt orale testosteron therapie niet gebruikt in de Verenigde Staten. In andere landen, een orale vorm van testosteron (testosteron undecenoate) beschikbaar is die welltolerated en biedt meer consistente testosteronspiegel.

Parenterale (intramusculair) Testosteron Therapie

Parenterale testosteron is goedkoop en veilig, maar heeft een aantal nadelen. Gebruik van parenterale testosteron moet regelmatig diepe intramusculaire (IM, in de spier) injecties, meestal om de 2 tot 3 weken. Het gebruik van testosteron injectie therapie resulteert in supraphysiologic (hoger dan normaal) niveaus van testosteron, meestal binnen 3 dagen na het schot. Deze niveaus gestaag dalen in de komende 10-14 dagen, met een laag niveau die zich rond de tijd van de volgende injectie. Deze piek-en-dal-effect kan je humeur, welzijn en seksuele interesse beïnvloeden; bij sommige mannen, kunnen deze fluctuaties storend zijn. Het risico van erythrocytose (aantal rode bloedcellen) is 44% met injectietherapie tegen slechts 3-18% van transdermale (gel of pleister) therapie. Ten slotte, hoge pieken in testosteron niveaus worden geassocieerd met negatieve gevolgen voor de productie van zaadcellen, dus voorzichtigheid is geboden bij de behandeling van mensen die geïnteresseerd zijn in het hebben van kinderen met IM testosteron therapie. De aanbevolen dosis van intramusculaire testosteron is 200-400 mg om de 10-21 dagen aan normale gemiddelde testosteron op peil te houden. Een langwerkende vorm van testosteron, testosteronundecanoaat (Nebido, Endo) is goedgekeurd voor gebruik in Europa en is in klinische studies in de Verenigde Staten, in afwachting van de evaluatie door de FDA.With deze formulering, patiënten vergen doorgaans slechts ongeveer vier injecties per jaar 1000 mg/4ml. Een voordeel van de langwerkende formulering is minder variabiliteit in testosteron niveaus. Bijwerkingen zijn hetzelfde als de andere IM testosteron formuleringen. De twee meest voorkomende bijwerkingen zijn acne en ongemak op de injectieplaats.

Transdermale Testosteron Therapie

Twee vormen van transdermale testosteron therapie zijn beschikbaar: patch en gel. Transdermale testosteron pleister therapie (Testoderm, Testoderm TTS, en Androderm) biedt een van de meest fysiologische restauraties van testosteron-niveau betekent dat de therapie brengt je testosteronspiegel terug naar niveaus die lijkt op de natuurlijke hoeveelheid testosteron die moeten worden in je lichaam gedurende de dag . Transdermale testosteron therapie (therapie die via de huid binnenkomt) kan worden gegeven als een scrotum patch of een nonscrotal patch. De beperkingen van het scrotum patch (Testoderm) maken het minder aantrekkelijk: Het gebruik ervan vereist het scheren van de balzak en bij sommige mannen, het scrotum kan te klein om de patch toe te passen zijn. De nonscrotal patch (Androderm, Testoderm TTS) moeten worden toegepast op een nonhair dragende huidoppervlak en een om die druk niet wordt toegepast (dat wil zeggen, kun je niet aan de pleister op je billen omdat de druk zou worden toegepast als je gaat zitten). Ook moet de plaatsing van de pleister elke dag worden geroteerd. De testosteron pleister wordt meestal toegepast voor het slapengaan en produceert de hoogste testosteronspiegel in de ochtend en het laagste niveau ten tijde van de volgende patch toepassing; dit patroon overeenkomt met de variatie in testosteronspiegel normaal gezien in de loop van een dag. Anders dan bij de parenterale vorm van testosteron, de transdermale vorm heeft weinig effect op het aantal bloedcellen. De meest voorkomende bijwerkingen van de pleister zijn huid-gerelateerde en kan variëren van huidirritatie tot een chemische verbranding. Toepassing van triamcinolon crème om de huid onder de pleister reservoir vermindert de incidentie van huidirritatie.

De Androderm patch is beschikbaar in 2,5 mg en 5 mg versies. De gebruikelijke dagelijkse dosis is 5 mg, maar de individuele dosering zal variëren met testosteron. De pleister bereikt normale testosteronspiegel in 67-90% van de mannen. Een andere vorm van transdermale testosteron therapie is een actueel gel op de huid aangebracht (Androgel, Testim). Gel therapie produceert normale testosteronspiegel in 87% van de mannen. Androgel is verkrijgbaar als 5 g gel pakket dat 5 mg testosteron levert dagelijks. De gebruikelijke startdosering is 5 gram, maar kan de dosis worden verhoogd tot 7,5 g of 10 g, afhankelijk van de oorspronkelijke serumtestosteronspiegels het individu. Testim is een dosis van 5 g (de gel bevat 50 mg testosteron, maar slechts 10% daarvan wordt geleverd door de huid), de dosis kan ook worden verhoogd tot 10 g gebaseerd op serum testosteronspiegels het individu. Een testosteronspiegel wordt meestal gecontroleerd ongeveer 2 weken na het starten van de gel-therapie. Als de patch vorm van testosteron, wordt de gel eenmaal daags toegepast. Eenmaal aangebracht, is het belangrijk om ervoor te zorgen dat de gel volledig is gedroogd vóór het getroffen gebied te vegen. Je moet niet douchen of zwemmen kort na de gel wordt aangebracht. Je moet ook voorzichtig zijn over lichamelijk contact wanneer de gel eerst wordt toegepast, omdat het kan worden geabsorbeerd door uw partner zijn als het wordt op de huid van je partner. De gel therapie is gemakkelijk te gebruiken en geen huidirritatie veroorzaken, maar het is duurder dan sommige andere vormen van testosteron therapie.

Buccale Therapie Striant, een transbuccale vorm van testosteron therapie is goedgekeurd door de FDA. Deze buccaal systeem bevat 30 mg testosteron en wordt tweemaal per dag gebruikt in de ochtend en in de avond. Deze methode van testosteron toediening die het meest nauw bootst de normale dagelijkse variatie in testosteron niveaus. Hoewel Striant is makkelijk te gebruiken, kan het even geïrriteerd tandvlees veroorzaken. In een studie, 97% van de mannen had een normale testosteronspiegel bij het nemen transbuccale therapie.

Wat zijn de risico's en voordelen van testosteron therapie? Hypogonadisme is een aandoening die lage niveaus van testosteron in associatie met specifieke tekenen en symptomen, zoals een verlaagde verlangen (libido) en het gevoel van vitaliteit, erectiele disfunctie, verminderde spiermassa en botdichtheid, depressie en anemia.When hypogonadisme komt in een oudere man, is er sprake van andropauze of androgeen-deficiëntie van de verouderende man. Hypogonadisme is voor naar schatting 2-4000000 mannen in de Verenigde Staten, en de incidentie stijgt met de leeftijd. Slechts ongeveer 5% van getroffen mannen behandeld.

Ondanks de gerapporteerde voordelen van testosteron vervangende therapie, met inbegrip van verbetering van het libido, de botdichtheid, spiermassa, lichaamssamenstelling, stemming, rode bloedcellen, en cognitie, het gebruik ervan blijft controversieel. Er blijft bezorgdheid over de risico's van hormoontherapie, met name wat betreft het risico van effecten op de prostaat, zowel goedaardig als kanker ziekten, en cardiovasculaire risico. Er is geen definitieve gegevens aan dat testosteronereplacement therapie verhoogt cardiovasculair risico te ondersteunen. In feite hebben studies van testosteron vervangende therapie toonde een verhoogde incidentie van cardiovasculaire ziekte of gebeurtenissen zoals myocardiaal infarct, beroerte of angina. Grootschalige placebogecontroleerde studies op lange termijn zijn nodig om de lange termijn cardiovasculaire risico's van testosteron therapie te beoordelen.

De gegevens over de effecten van testosteron vervangende therapie op lipidenprofiel zijn inconsistent. Supraphysiologic (hoger dan normaal) doses androgenen is aangetoond dat hoge dichtheid lipoproteïne (HDL) verlagen. Wanneer fysiologische (normaal) vervanging doses testosteron (zowel de intramusculaire en transdermale formuleringen) gebruikt, blijkt er geen verandering of slechts een geringe verlaging van HDL niveaus. Hogere niveaus van testosteron lijken erytropoëse stimuleren. Het blijkt dat de injecties worden geassocieerd met een hoger risico op erythrocytose dan topische preparaten. Bij mannen ontvangen van testosteron vervangende therapie, dient de hematocriet of hemoglobine niveau gemonitord worden, zodat passende interventies, zoals verlaging van de dosis, inhouding van testosteron, therapeutische aderlatingen of bloeddonatie, kan worden uitgevoerd als erythrocytose optreedt. Testosteron vervangende therapie is geassocieerd met een prostaatvolume, vooral tijdens de eerste 6 maanden behandeling. Ondanks de toename in grootte van de prostaat er lijken niet tot significante veranderingen in ledigingsklachten, urine debieten en postvoid restvolumes zijn.

Controverse bestaat over het effect van testosteron vervangende therapie op het risico van prostaatkanker. Androgeenablatietherapie blijft een van de belangrijkste vormen van therapie voor uitgezaaide prostaatkanker. Ondanks het hormoon responsiviteit van prostaatkanker er geen dwingend gegevens om het risico op prostaatkanker met testosteronvervangingstherapie associëren. Er is ook geen dwingende gegevens die erop wijzen dat mensen met een hogere testosteronspiegel lopen een groter risico op prostaatkanker of dat de behandeling van mannen die hypogonadisme hebben met aanvullende testosterontherapie dit risico verhoogt. Er moet echter een goede controle met meting van de PSA en rectaal toucher de vroege diagnose te bevorderen, dus potentieel de genezing, van de meeste ontmaskerd prostaatkanker vastgesteld tijdens behandeling met testosteron. De rol van testosteron vervangende therapie in hypogonadale mannen die curatieve behandeling voor prostaatkanker hebben ondergaan is ook omstreden. Historisch gezien, was men van mening dat testosteron vervangende therapie is gecontra-indiceerd bij mensen met een voorgeschiedenis van prostaatkanker, maar dit wordt in de hypogonadale mannelijke die is behandeld en genezen van prostaatkanker uitgedaagd.

De momenteel gebruikte formuleringen van testosteron (intramusculair, gel, transbuccale en patch) lijken niet significante effecten op de leverfunctie en routine controle van de leverfunctie hebben is niet noodzakelijk. Orale testosteron therapie, die niet door de FDA goedgekeurd in de Verenigde Staten, is geassocieerd met potentiële levertoxiciteit. Testosteron vervangende therapie is geassocieerd met verergering van slaapapneu of ontwikkeling van slaapapneu. Dit lijkt vaker voor te komen bij mannen behandeld met intramusculaire testosteron en die andere risicofactoren voor slaapapneu.

Andere gemelde bijwerkingen van testosteron therapie zijn: borsten en zwelling, verminderde testiculaire grootte, nadelige effecten op de vruchtbaarheid (vooral met de intramusculaire formulering in verband met zijn hoge pieken), huidreacties (vooral erytheem en pruritus) met transdermale formuleringen, pijn en zwelling op de plaats van injectie voor intramusculaire testosteron, vochtretentie die meestal mild van aard, maar kan klinisch significante mannen met congestief hartfalen, acne, olieachtige huid, toegenomen lichaamsbeharing en spoelen zijn.

Er zijn verschillende opties beschikbaar voor de behandeling van ED, gaande van orale therapie (PDE-5 remmers), intra-urethrale zetpil, injectie therapie en de vacuüminrichting chirurgische ingreep, plaatsing van een penisprothese. Tabel 18 geeft de momenteel beschikbare behandelingsopties en ze worden individueel besproken in meer detail in op de volgende vragen.

De meeste artsen raden een eerste conservatieve benadering tijdens de acute ontstekingsfase van de ziekte van Peyronie, die kan variëren van 6 tot 18 maanden en wordt gekenmerkt door penispijn, kromming en een tastbare plaque. Tijdens deze periode, medische behandeling opties 205 zijn oa orale therapie (vitamine E, POTABA, Tamoxifen, Colchicine) en intralesionale therapieën (Verapamil, Interferon). Geen van deze therapieën zijn goedgekeurd door de FDA voor de behandeling van de ziekte van Peyronie, en er zijn beperkte goed opgezette studies evalueren van hun werkzaamheid.

• Vitamine E-100 mg vitamine E drie keer per dag voor een minimum van 4 maanden. Vitamine E is een antioxidant, en men denkt dat het vermindert verder plakvorming, hoewel sommige studies suggereren dat het niet effectiever dan placebo.

• Injecteerbare verapamil-Hoewel het is gebruikt, is niet aangetoond beter dan placebo.

• POTABA (kalium para aminobenzoaat)-POTABA is een lid van het vitamine B complex en wordt verondersteld om fibrose (littekenvorming) voorkomen door zijn effecten op verhoogde opname van zuurstof door de weefsels. Het wordt snel uitgescheiden in de urine en als gevolg daarvan moet vaak worden genomen gedurende de dag, om de 3 tot 4 uur. De standaardbehandeling is 12 gram / dag, verdeeld in 6 doses vier tabs 500 mg, voor een totaal van 24 tabs per dag. Aanbevolen wordt POTABA worden 6 tot 12 maanden.

• cortisone injectie Er zijn twee middelen die gebruikt zijn, dexamethason (Decadron) in een dosis van 0,2 tot 0,4 mg rechtstreeks geïnjecteerd in de plaque week gedurende een verloop van 10 weken en triamcinolonhexacetonide (Aristospan) 2 mg geïnjecteerd in de laesie eens 6 weken voor een totaal van 6 injecties.

Chirurgische ingreep is voorbehouden voor personen bij wie de ziekte van Peyronie niet in slaagt om op te lossen / te verbeteren met conservatieve therapie. Criteria voor chirurgische interventie zijn: ernstige penis kromming die geslachtsgemeenschap voorkomt, stabiel en onveranderd ziekte gedurende minstens 3 maanden, en ernstige penisverkorting.

Er zijn drie belangrijke benaderingen voor de chirurgische behandeling van de ziekte van Peyronie:

1. Verkorting van de tunicaalbuginea (passing procedure of corporoplasty) op de contralaterale corpora

2. Verlenging van de getroffen corpora door insnijding of excisie van de plaque en de plaatsing van een transplantaat

3. Plaatsing van een penisprothese naar de penis rechtzetten en erectiele functie te herstellen