Sofian Bouazzaoui

4 categorieën van producten

Convenience goederen vind je terug op een functionele website zonder tierlantijntjes
- Vlug inladen en betalen is de boodschap
Ervaringsgoederen  informatie moet waarde hebben (amusementswaarde of bedrijfswarde)
Shoppinggoederen  duurzame producten warbij de consumenten veel informatie nodig hebben
Specialty goederen goederen met unieke producteigenschappen
- Consument weet al welk merk hij wil maar wil controleren of hij het bij u kan kopen

Openingstijden  24u per dag online, men kan altijd inkopen doen op elk moment van de dag
Snel
Klant is keizer  bevolking bepaalt wat een bedrijf verkoopt en hoe een bedrijf de klant tegemoet komt
Anticiperen  hierdoor creëert men concurrentievoordeel
Klantgegevens  handig om te weten wat klant wil zodat men snel kan anticiperen
Merkbekendheid  belangrijk omdat vertrouwen op internet een grote rol speelt
Beïnvloeding  belangrijk: klant kan alleen beïnvloed worden als hij er voor open staat (bepaalt zelf wanneer en hoe lang)
Transparantie  prijzen zijn gemakkelijk vergelijkbaar = vaak een bedreiging  geen stimulans om te investeren

Informatie- / onderzoeksdienst
- Actualiteit volgen
- Volgen ontwikkelingen vakgebied
- Concurrentie bespioneren
- Klantenopinies vinden
Contact- / communicatiedienst
- Communicatie met klanten, leveranciers, partners,…
- Online enquêtes
Transactie- / advertentie- / handelsdiensten
- Online overeenkomsten sluiten
- Bestellen diensten of producten
- E-commerce

EDI (electronic data interchange) en PDI (product data interchange)
Jaren ’70  aanbieden van salarisinformatie aan de bank + bestellen en factureren van leveranciers
Oude systeem = B2B  nieuwe systeem = B2B + B2C
Pas door grote publiek ontdekt in jaren ‘90
1994: besef economisch potentieel van internet
1996: beursnoteringen voor dotcoms + start e-commerce
2000: mislukking door dotcombubbel die ontploft
2003: heropleving
2004: Web 2.0 = online advertising