Neo-Piagetiaanse theoretici argumenteren dat de ontwikkeling van het operationeel denken een geleidelijke verbetering van informatieverwerking is en geen plotse overgang naar een nieuwe stadium.

Cultuur: in niet-westerse culturen (weinig school)  conservatie vaak later verworven, nl 11 jaar of later)
Dit suggereert dat deelnemen aan alledaagse activiteiten kinderen helpt om conservatie en andere problemen van Piaget te beheersen.

School: kinderen die al langer naar school geweest zijn doen het beter op Piaget taken

Context: maar ook ervaring met niet-schoolse activiteiten bevorderen concreet operationeel denken
bv. meisjes die leren weven in Mexico als alternatief voor naar school gaan. Noord Amerikaanse kinderen van dezelfde leeftijd doen het veel beter op de taken van Piaget, maar hebben moeilijkheden met weefproblemen.

DUS: logisch denken ontwikkelt niet spontaan, maar onder invloed van opleiding, context en cultuur (zie theorie Vygotsky!)

• Recent onderzoek toont aan dat specifieke culturele en schoolse praktijken veel te maken hebben met het kunnen uitvoeren van de taken van Piaget.
• Informatieverwerkingsonderzoek helpt het geleidelijk beheersen van logische concepten in de lagere schoolleeftijd uit te leggen

Een belangrijke beperking: kinderen denken enkel georganiseerd en logisch als ze omgaan met concrete informatie die direct waarneembaar is, maar doen dit niet met abstracte categorieën.
Bv. bij transitieve inferentie: ze kunnen dit met 3 staven die getoond worden, maar niet met een hypothetische versie van dezelfde taak zoals “Susan is groter dan Sally, en Sally is groter dan Mary. Wie is het grootst?”

Ze denken dus eerst toegepast op concrete situaties

Het concreet operationeel denken wordt geleidelijk aan verworven
Bv. eerst conservatie van het aantal, en dan pas conservatie van de andere vormen zoals gewicht en lengte.
= continuüm van verwerving = geleidelijk aan beheersen van logische begrippen. (ontwikkeling binnen een stadium)