Er bestaan verschillende programma’s:

- ‘verrijking’ van gewone klassen

- Speciaal soort onderwijs (komt het meest voor)

- Laten overgaan naar een hoger studiejaar

Alle programma’s leveren goede resultaten op (op schools en sociaal vlak), maar vaardigheden moeten ingeoefend kunnen worden

Verschillende programma’s zijn geïnspireerd door Gardners theorie van de meervoudige intelligentie (bv. ruimtelijke intelligentie inoefenen door tekenen en linguïstische intelligentie inoefenen door verhaaltjes te vertellen, ...)

Er is meer onderzoek nodig naar de effecten van programma’s, maar ze helpen wel ongewone talenten te beklemtonen van schijnbaar gewone of “zwakke” kinderen

Creativiteit = het vermogen om iets te produceren dat origineel is en dat tegelijk bruikbaar is, iets waar anderen nog niet aan gedacht hebben, maar dat in een of ander opzicht nuttig blijkt.

• Testen naar de creatieve capaciteiten bestuderen:

- Divergent denken

= het genereren van vele en ongebruikelijke mogelijkheden als men geconfronteerd wordt met een
probleem of een opdracht

- Convergent denken

= er is één enkel correct antwoord dat moet gegeven worden (meestal bij intelligentietests)

• Voorbeelden van testen van divergent denken:

Oplossingen voorstellen voor alledaagse problemen (“real-world-problem”)

 Aan het kindje werd gevraagd om zoveel mogelijk tekeningen te
maken als ze kon met de cirkels die op het blad stonden.

• Meestal vindt men creativiteit in één enkel domein Talent
  = buitengewone prestaties in een specifiek domein (bv. schrijven, wiskunde, muziek, ...)
  • Reeds aanwezig in de kindertijd
  • Maar ook een stimulerende omgeving draagt hier aan bij (bv. ‘democratisch’ opvoedende ouders)
• Kinderen die extreem getalenteerd zijn, voelen zich / worden vaak sociaal geïsoleerd
  Gevolg: - Proberen talent te verbergen (vooral meisjes)
  - Ervaren meer emotionele en sociale problemen

Er zijn veel experten, maar weinig echte creatievellingen

Hoogbegaafd (‘gifted’) = blijk geven van buitengewone intellectuele mogelijkheden, dus hoog IQ (130 of meer)

Verschillende benaderingen:

• Mainstreaming
  • = kinderen met leerproblemen zitten in gewone klas tijdens deel van de schooldag. Bedoeling is hen beter voor te bereiden op deelname aan de maatschappij
• Inclusief onderwijs
  • = voltijds plaatsen van deze kinderen in gewone klassen

Verschillende types van kinderen:

• Lichte mentale handicap
  • = IQ tussen 55 en 70 en aanpassingsproblemen in het gewone leven
• Leermoeilijkheden
  • = veel moeilijkheden met één of meer aspecten van leren, vaak lezen. Prestaties daardoor veel lager dan verwacht op basis van IQ.

Het effect dat mainstreaming en inclusief onderwijs hebben heeft te maken met:

- Verbetering in prestaties

- Sociale integratie in klasgebeuren

è Het effect is onduidelijk; sommige kinderen hebben er baat bij, andere niet.

> Verbetering van de prestaties hangt af van:

• De ernst van de leerproblemen
• De aangeboden ondersteuning

> Deze kinderen worden vaak buitengesloten door kinderen uit gewone klas:

• Niet snel genoeg in spel of gesprek
• Ze voelen weinig sociaal aan (‘social awareness’) en weinig responsiviteit

> Er zijn uiteraard niet altijd nadelen. Soms zijn er ook wel voordelen aan de opname in een gewone klas. De beste regeling is:

• Volledige inclusie met steun of
• Begeleid door taakleraar in afzonderlijke ruimte met aangepaste materialen op individuele basis of in kleine groep tijdens deel van de schooldag en in gewone klas voor de rest van de dag

> Kinderen brengen dus variabel deel van de tijd door in gewone klas, afhankelijk van hun mogelijkheden

> Er moeten bijzondere maatregelen getroffen worden om de aanvaarding door leeftijdsgenoten te bevorderen:

• Samenwerken in gemengde groepen

Voorbereiden op komst van een kind met speciale behoeften