Zoals elke familie, we hebben leden die niet mee krijg, bemoeilijkt door langdurige, onopgeloste problemen, echtscheidingen, etc. Is er een manier om deze spanningen te minimaliseren, althans zolang we te maken hebben met deze vorm van kanker?
- Gepubliceerd in Gezondheid
- Reageer als eerste!
Mark's reactie:
Het enige wat je echt kan doen is praten eerlijk met alle betrokkenen. Als ze niet bereid zijn hun problemen, opzij te zetten op zijn minst, vraag hen de situatie niet te verergeren door luchten grieven in deze omstandigheden. Als ze een gevecht moeten hebben, kunnen ze het ergens anders dan in de voorkant van de persoon die ziek is.
De emotionele impact van de diagnose brengt soms familieleden samen op een positieve manier, zelfs degenen die eerder niet goed opschieten. Familieleden uiten hun hoop dat ze allemaal opzij kan zetten hun persoonlijke verschillen en komen samen om de patiënt te ondersteunen, en elkaar, tijdens de kanker crisis. Vaak is deze manier van coping-is ideaal en is de hoop van de patiënten die vinden dat ze genoeg om zorgen over te maken met de kanker en niet willen hebben deze crisis bemoeilijkt door familie meningsverschillen.
Echter, soms familieleden kunnen niet het verleden achter hen, en de familie problemen die zij vóór de diagnose had kunnen blijven of zelfs toenemen tijdens de diagnose en behandeling. De stress van kanker en behandelingen kan reeds gespannen relaties verslechteren. Moderne families worden ook bemoeilijkt door echtscheidingen, hertrouwen, stap-familieleden, enzovoort, en familie rollen kunnen worden verward. Bijvoorbeeld, kan een volwassen kind het gevoel dat hij de primaire verzorger en beslisser in plaats van een nieuwe echtgenoot door hertrouwen zou moeten zijn.
Dergelijke spanningen kunnen moeilijk op te lossen zijn en kan onmogelijk te vermijden zijn. Open communicatie over overtuigingen en gevoelens van elke persoon kan soms spanningen te verminderen. Een wapenstilstand, van soorten, kan vaak worden geregeld, terwijl belangrijke medische beslissingen moeten worden gemaakt en / of de patiënt baat zou hebben bij een verenigd familie support systeem.
Spanningen kunnen ook ontstaan als je denkt dat anderen niet genoeg of niet doen verstrekken van de benodigde ondersteuning. Het is soms handig om een "coördinator" van de zorg aan te wijzen. Denk na over het aanwijzen van iemand in de familie die het minst gevangen in de spanningen en wie andere familieleden zullen waarschijnlijk volgen. Deze persoon kan schema voor de rest van de familie, waaronder het verstrekken van vervoer van en naar afspraken, het bereiden van maaltijden, schoonmaken van het huis, gaan boodschappen doen, en het helpen van de patiënt doen activiteiten zoals het krijgen van een kapsel, naar de kerk / religieuze diensten, gaan regelen winkelen of naar sportevenementen. De patiënt kan ook dienen deze rol zorgorganisator, als hij of zij wil. Familieleden die bereid en in staat om te worden betrokken kunnen worden opgenomen in caregiving verantwoordelijkheden, als dit is wat de patiënt wil. Zo kan een partner niet kunnen alle medische afspraken met de patiënt aanwezig. Misschien andere familieleden kunnen delen in deze verantwoordelijkheid door het nemen van bochten rijden en het bieden van ondersteuning aan de patiënt. Laat de patiënt zijn of haar behoeften te identificeren, en dan beginnen om taken toe te wijzen. Op deze manier zal iedereen het gevoel dat hij of zij draagt.
Onenigheid over medische beslissingen is een andere veel voorkomende bron van spanningen tussen familieleden. Familieleden kunnen het niet eens met wie wat moet doen, wanneer en hoe. Elke persoon, zelfs als hij of zij is opgegroeid in dezelfde familie, brengt verschillende perspectieven en waarden aan het maken van belangrijke beslissingen. De patiënt kan een familie-ingang te zoeken als een beslissing moet worden gemaakt, zoals het starten, wijzigen of stoppen van de behandeling voor de kanker. Emoties lopen hoog tijdens zulke momenten. Echter, in gedachten houden dat de patiënt is degene die de beslissingen. Als hij of zij op zoek gaat naar een of twee mensen met wie te raadplegen, te eren deze beslissing. Als de patiënt maakt keuzes die je persoonlijk niet eens bent, kunt u wilt dit bespreken, rustig, maar altijd onthouden dat medische beslissingen zijn tot de patiënt, niet u of andere familieleden. Het ondersteunen van beslissingen die de patiënt maakt, is een belangrijke, maar soms moeilijke taak voor de familie.
Als de patiënt niet in staat om beslissingen voor haar te maken, een surrogaat of gezondheidszorg volmacht moeten zijn eerder geïdentificeerd door de patiënt. Deze persoon heeft het wettelijke recht om beslissingen te nemen namens de patiënt. Echter, dit betekent niet dat naaste familieleden niet betrokken mogen zijn bij de beslissingen. Hopelijk heeft de patiënt een surrogaat / gezondheidszorg proxy geïdentificeerd en besproken haar wensen op voorhand, het verminderen van mogelijke spanningen tussen familieleden. Op zoek naar professionals in de gezondheidszorg voor de coördinatie van de besluitvorming vaak helpt verminderen frustratie en conflict. Verwijzen op vraag 94 voor meer informatie over de gezondheidszorg proxies en plaatsvervangende besluitvorming.
Houd in gedachten dat je waarnemingen van de reacties van een familielid zijn gekleurd door je ervaringen uit het verleden met die persoon. Probeer om te beginnen met een schone lei bij het omgaan met de diagnose en de daaropvolgende familie ingang. Leg het verleden opzij zoveel mogelijk en beseffen dat elk familielid reageert op de diagnose en de toegevoegde verantwoordelijkheden op verschillende manieren. Sommigen kunnen ontkenning en / of vermijden als de wijze van omgaan-ze eenvoudigweg niet kunnen de emoties en anderen behandelen. Sprekend tot een dergelijke persoon mededogen kan hem of haar te helpen zich beter te voelen, misschien kan hij of zij meer betrokken worden bij het doen van leuke activiteiten met de patiënt, in plaats van een verblijf voor langere bezoeken in het ziekenhuis of medische afspraken-die beide kan overweldigend zijn .
Realiseer je echter dat het niet uitmaakt hoe hard je ook probeert, kunt u niet in staat zijn om de spanningen op te lossen in de familie of reacties of gedrag van anderen te veranderen. Focus op wat je kunt doen om de patiënt, uw gezin en uzelf te helpen. Als u meer aandacht besteden aan jezelf en je eigen reacties op stress, en denken minder over de reacties van anderen, kunnen ze je lastig vallen minder vaak. Daarnaast kunnen spanningen te verminderen als familieleden een voorbeeld van het zetten van het verleden achter hen en zich te concentreren op de huidige situatie.
