Pavio (1971 en 1986) is lang een voorstander geweest van de dual-code theorie, die aangeeft dat er verschillende representaties zijn voor visuele en verbale informatie. Dit leidt hij af uit onderzoek waarbij aangetoond wordt dat mensen zinnen beter onthouden als zij zich hier een visuele voorstelling van maken.

Cognitieve psychologie wordt beïnvloed door de kennis representaties, wat inhoud dat mensen zich inwendig een beeld vormen van kennis die ze hebben. Verder zal in dit hoofdstuk de verschillen tussen visuele en verbale informatie worden uitgelegd. De studie van kennis representatie is belast met, hoe we kennis ordenen en gebruiken in ons lange termijn geheugen.

Een experiment van Sperling geeft het bestaan van een korte “visual sensory store”, een geheugen dat effectief alle informatie in het visuele display kan vasthouden. Tijdens het vasthouden van die informatie in die “opslagruimte” kunnen proefpersonen er aandacht aan schenken en de informatie rapporteren. Het lijkt erop dat dit sensorische geheugen visueel van karakter is.

Zodra er een tweede set informatie in dit geheugen wordt opgeslagen vervalt de eerste set. Dit korte visuele geheugen wordt door Neisser een icon genoemd. Het iconisch geheugen is net als het echoic geheugen bij het auditoriele systeem.

Iconisch geheugen is lijkt sensorisch van karakter en het kan zelfs activatie van het neurale systeem voor de early proceesing teweeg brengen.

Het Sperling paradigma wordt meestal vertaald in termen van de informatie die het geeft over de duur van het visueel iconisch geheugen. Het geeft ons op zijn minst de informatie over hoe snel attentie door het iconisch geheugen beweegt en de objecten encodeert.

Visuele informatie wordt vastgehouden in een kort sensorisch geheugen waar we aandacht aan de onderwerpen kunnen schenken en waar we ze kunnne verwerken.

Het lijkt erop dat het neurale mehanisme, het onderliggende deel van het visual attention erg gelijk aan het onderliggende neurale mechanisme van de auditory attention. Net als de autitoy attention, geleidt door één oor, het corticale signaal van dat oor versterkt, zo lijkt het erop dat de visual attention, geleidt naar een ruimtelijke locatie, het coticale signaal verterkt vanaf die locatie.

Het lijkt erop dat de electrophysilogical data consistent zijn met het “early selection” model. Het lijkt erop dat mensen stimuli selecteren om aandacht aan te schenken, zowel in het visuele als in het auditoriele domein, op basis van fysieke eigenschappen en vooral op basis van de locatie. Later in dit hoofdstuk hoe je dan bijvoorbeeld een vriend herkent in een grote mensenmassa.

Als mensen aandacht schenken aan een bepaalde locatie, dan wordt er het neurale proces in delen van de visuele cortex, die corresponderen met die locatie, versterkt.