Ekstrand 1972, vroeg zich af of decay niet gewoon kwam door interference en dus tijd. Test met leren voor het slapen gaan of vroeg in de morgen. Idee was dat je tijdens slapen minder interference had en je zo kon aantonen of delay wel van belang is.

Maar Hockey, Davies and Gray(1972) toonden aan dat tijd van de dag op zich van belang is.

En zo Elkstrand dit dus niet kon aantonen.

Er is nog steeds discussie over of het nu de combinatie is of alleen interference, maar het lijkt toch het meest op de combinatie, mede door de afname van long term potentiation op het fysiologisch niveau.

Lewis en Anderson 1976, deden een test waarbij mensen ‘foute’ historische feiten werd aangeleerd en men daarna die foute feiten en de echte feiten als ‘waar’ moest bestempelen en foute feiten die niet genoemd waren als ‘fout’. Hoe meer vertelde ‘foute’ feiten, hoe langer het duurde voor men een echt feit als ‘waar’ kon bestempelen.

Anderson 1974a, ga zinnen als ‘persoon is in locatie’ waarbij persoon en locatie varieerden. Werd lastiger naarmate BV een persoon 2x voorkwam op 1 locatie of 2 personen op 1 locatie.

Het waaier effect heeft te maken met de spreiding van informatie. Omdat bij het herkennen vanaf bepaalde punten activatie alle paden af moet neemt de activatie per pad af en duurt het herkennen langer.

Het blijkt niet alleen om tijd te gaan als we het over vergeten hebben.

Een experiment(zonder naam) laat deze interference theory of forgetting zien. Proefpersonen leren A-B woord-nummer combinaties en A-D. een andere groep ook A-B maar daarnaast een rijtje C-D. Getest wordt A-B. De 2e groep blijkt beter, omdat de eerste kennelijk last heeft van interference; Moeite met meerdere associaties naar dezelfde stimuli.