Zijn deze symptomen door de nacht roeren vaak gezien in de ziekte van Alzheimer of ontwikkelt hij een bewegingsstoornis? Nighttime agitatie is zeer vaak voor bij patiënten met de ziekte van Alzheimer (AD), met name in de gevorderde stadia van de ziekte. Als de avond nadert, zullen deze patiënten vaak erg onrustig en angstig worden en beginnen heen en weer. Deze activiteiten kunnen blijven gedurende de nacht. Deze kenmerken, die deel uitmaken van wat wordt genoemd "sundowning" syndroom of nachtelijke agitatie syndroom, ernstige slaapstoornissen 's nachts, zodat er dikwijls patiënten slaperig gedurende de dag. Zo, dit patroon is een omkering van de normale slaap-waakritme. Ook in de gevorderde stadia van Alzheimer, sommige patiënten hebben hallucinaties (dat wil zeggen, zien, horen of voelen van dingen die niet bestaan) en ervaring levendig, onrustig en angstig dromen. De Sundowning of nachtelijke agitatie syndroom is een van de belangrijkste redenen voor de plaatsing van patiënten met AD in verpleeghuizen of door gespecialiseerde instellingen.

Symptomen zoals lopen, opstaan uit bed, en bewegen zou suggereren dat de patiënt iets meer dan sundowning of hallucinaties kan hebben. Wrijven de benen, in een poging om op te staan en lopen, en dan weer terug naar bed herhaaldelijk weer, wanneer deze symptomen zich voordoen in cognitief patiënten kan een extra slaapstoornis, zoals RLS suggereren (zie vraag 21)

Kinderen kunnen niet in staat zijn om de symptomen van RLS nauwkeurig te beschrijven. Als gevolg daarvan worden ze vaak verkeerd gediagnosticeerd als het hebben van groeipijnen of ADHD. Kinderen zullen de symptomen beschrijven in hun eigen taal (bijv. kinderachtig taal zoals Äúouch,, Au, Äúowies,, AU of, Äúboo-boos, AU), hun onvermogen om een nauwkeurige beschrijving te geven leidde aanvankelijk onderzoekers geloven dat RLS deed niet bij kinderen. Na verhoor echter veel volwassen RLS patiënten beschrijven hun symptomen als begin in de kindertijd en verloopt zeer langzaam over de jaren.

Om dit probleem aan te pakken, een National Institutes of Health (NIH) Workshop in 2002 vastgestelde diagnostische criteria die specifiek voor kinderen tussen een arbitraire leeftijdsgrens van 2 tot 12 jaar (zie tabel 4), deze criteria zijn gepubliceerd in Sleep Medicine, een internationaal tijdschrift maken met klinische slaapstoornissen, in 2003. De criteria voor kinderen omvatten alle essentiële diagnostische criteria plus beschrijving van de symptomen bij kinderen, aos eigen woorden of de aanwezigheid van twee van de drie ondersteunende criteria volwassenen volwassene (zie tabel 2). Aangezien deze criteria zijn vastgesteld voor de kinderen, hebben meer kinderen gediagnosticeerd met RLS, en er is een groeiend besef dat RLS is niet bijzonder zeldzaam bij kinderen. In feite, een recente populatie-gebaseerde epidemiologische studie genaamd de Peds REST studie noteerde een RLS prevalentie van 2% bij kinderen in de leeftijd tussen 8 en 17 jaar. Rapporten hebben ook vastgesteld een associatie tussen ijzerdeficiëntie, anemie en jeugd RLS, evenals in volwassen populatie RLS

ADHD (ADHD) wordt gekenmerkt door fidgetiness en overmatige motorische rusteloosheid, naast aandachtstekort en bij sommige patiënten, impulsiviteit. Elke rusteloosheid bij een kind is niet per se ADHD, in feite, wordt deze aandoening vaak gediagnosticeerd in de fout. Soms is het verward met RLS, of de echte symptomen van RLS worden aangezien voor ADHD.

De Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, herziene vierde editie (DSM-IV-TR), gepubliceerd in 2000 door de American Psychiatric Association, vermeld diagnostische criteria voor ADHD. Deze criteria omvatten zes of meer symptomen van onoplettendheid of hyperactiviteit en / of impulsiviteit gedurende ten minste zes maanden, waarbij de symptomen niet stroken met het ontwikkelingsniveau van het kind. De symptomen aanwezig zijn voor de leeftijd van zeven jaar, en de getroffen kinderen vertonen beperkingen in twee of meer instellingen (bijvoorbeeld thuis of op school). Er is duidelijk bewijs van interferentie met de ontwikkeling van passende sociale, academische, of beroepsmatig functioneren, en de verstoring wordt niet verklaard door een andere psychische stoornis.

Rusteloosheid, onoplettendheid en hyperactiviteit bij sommige patiënten met RLS kan ADHD lijken, en deze symptomen kunnen zijn veroorzaakt door chronisch slaapgebrek in RLS. Derhalve of deze symptomen wijzen op een associatie tussen RLS en ADHD of eenvoudigweg het resultaat van chronische slaapstoornissen nog worden bepaald.

De diagnose van groeipijnen bij een kind kan problematisch zijn, omdat sommige patiënten met de diagnose van groeipijnen kan eigenlijk worden ervaren symptomen van RLS. Een subgroep van patiënten gediagnosticeerd als beide voorwaarden tegelijk. Er is ook een algemene misvatting dat RLS een volwassene ziekte en niet bij kinderen. Dus, zelfs als het kind heeft wel kenmerkende symptomen van RLS aan alle vier van de essentiële criteria (zie vraag 4), de aandoening kan ten onrechte worden gediagnosticeerd als "groeipijnen." Sommige van deze patiënten kunnen ook ten onrechte worden gediagnosticeerd met attention-deficit / Hyperactivity Disorder (ADHD) vanwege fidgetiness (zie vraag 18).

Groeipijnen zich meestal in de vroege en late kindertijd en worden gekenmerkt door pijn die vaak wordt stekende, deze pijn treedt meestal voordat het kind slaapt of wanneer hij of zij wordt wakker uit zijn slaap valt. Het treft vooral de dijen en de kuitspieren. Zoals in RLS, kunnen deze patiënten pijn te krijgen van massage of koude of warme baden. Groeiende pijnklachten worden niet afgelost door bewegingen. Ouders moeten een kinderneuroloog of een slaapspecialist te raadplegen om te verduidelijken of hun kind werkelijk heeft groeipijnen of ontwikkelt symptomen van RLS.