- cyclus-historicus, meent op- en neergaande bewegingen in de beschavingen te kunnen onderkennen

- zijn cyclustheorie is een poging om de evolutie van de universele mensheid binnen nieuwe structuren, namelijk de groeiende en kwijnende beschavingen, te behandelen

- ontwerper van de meest ambitieuze cyclustheorie

- stelde in zijn ‘Study of History’ vast dat er vele parallelle beschavingen bestaan, die een analoge evolutie doormaken, in 4 fasen:

1. de natuurlijke omgeving vormt voor de primitieve gemeenschap een uitdaging (challenge) waarop gereageerd kan worden (response), waardoor de groep een beschaving wordt (civilization),
2. groei: actie verplaatst zich van het stoffelijke naar het geestelijke
3. door een tekort aan creatief vermogen stort de beschaving in (breakdown),
4. ontbinding, die soms vervangen wordt door verstening (= challenge-response theorie)

- niet zo pessimistisch als Spengler, gelooft niet in zijn pseudo-biologisch proces en stelt dat er een uitweg is, voor de Westerse beschaving is dat het christendom

enorme eerbied voor historische feiten

Schrijver van ‘Le sentiment religieux en Flandre à la fin du moyen – âge’ (1963), een pionierswerk op vlak van de kwalitatieve benadering van de religieuze geschiedenis.

Stelde samen met Tom Verschaffel in ‘De vreugden van Houssaye’ (1992) dat geschiedenis nutteloos is, maar door het narratieve element ervan toch een behoeft aan historisch inzicht bevredigt

- Amerikaans socioloog, vertolkte de analyse van de representatieve organen (standen) in ‘The Vendée’ (1964), een studie over de Franse contra – revolutie uit 1793 in West Frankrijk en in ‘The contentious French’ (1986), een studie over de sociale onrust in Frankrijk sinds de XVII

- Hij onderscheidt in ‘Big structures, large processes, huge comparisons’ (1985), een werk over het kernthema van de Europese geschiedenis na 1500: de opmars van het kapitalisme en processen van staatsvorming:

• “capital intensive path”: concentratie van kapitaal is doorslaggevend

“ coercion intensive path”: dwangmiddelen geven de doorslag