Ongeveer 1,2 miljoen volwassenen in de Verenigde Staten zijn gediagnosticeerd met kanker per jaar, en van hen, zal 52.200 een primaire hersentumor hebben. Bijna de helft van primaire hersentumoren zijn kwaadaardig. Primaire hersentumoren vertegenwoordigen slechts ongeveer 2,3% van alle sterfgevallen door kanker bij volwassenen, vergeleken met ongeveer 28,6% door longkanker en 7,2% als gevolg van borstkanker. De incidentie van borstkanker en longkanker zijn zeer hoog, maar vergelijkbaar met longkanker, zijn veel hersentumoren gevonden dan na symptomatisch, wanneer de mogelijkheid voor succesvolle behandeling en genezing lager zijn geworden. Hoewel de 5-jaars overleving bij hersentumoren patiënten is toegenomen sinds 1975, het is nog steeds slechts 34%, en voor sommige van de meest voorkomende primaire hersentumoren, de 5-jaars overleving is veel minder.

De incidentie van hersentumoren werd opgemerkt toenemen nadat beide computertomografie (CT) en magnetische resonantie imaging (MRI) werd op grote schaal in de jaren 1980. Vóór de beschikbaarheid van neuroimaging, werden veel patiënten verondersteld andere neurologische aandoeningen zoals beroerte of dementie. Zelfs vandaag is het echter waarschijnlijk dat duizenden mensen hebben kleine, goedaardige tumoren zoals meningiomen die niet ontdekt omdat ze niet symptomatisch. Dergelijke tumoren worden vaak ontdekt wanneer de patiënt ondergaat een MRI om een andere reden. Deze "incidentele" bevindingen worden niet gerapporteerd in de nationale databanken, daarom, ook al meningiomas zijn de meest voorkomende primaire hersentumoren bij volwassenen, hun ware incidentie mag nooit bekend worden.

De incidentie van zowel primaire als metastatische hersentumoren toeneemt bij patiënten met de leeftijd. Veel mensen zijn zich niet bewust dat hersentumoren zijn de tweede belangrijkste oorzaak van overlijden door kanker bij mannen tot de leeftijd van 39 jaar en de vijfde belangrijkste oorzaak van kankersterfte bij vrouwen in de leeftijd 20 tot 39 jaar. De mediane leeftijd van de diagnose van alle primaire hersentumoren is 57 jaar. Overleving in de boven-75-jarigen is slecht, met slechts 5% van de patiënten die 5-jaars overleving.

De meest voorkomende vormen van kanker die uitzaaien naar de hersenen, ruggenmerg en spinale vloeistof zijn longkanker (met name kleincellige longkanker), borstkanker, melanoom en nierkanker. Interessant, hoewel prostaatkanker is de meest voorkomende kanker bij mannen, hersenen uitzaaiingen van prostaatkanker zijn zeldzaam. Door het gecombineerde aantal kankerpatiënten met metastatische ziekte het CZS metastatische hersentumoren overtreffen primaire hersentumoren door ten minste vier tot een. Hoewel overlevingsgegevens in metastatische tumoren moeilijker te verkrijgen, de ontwikkeling van metastatische ziekte aan de hersenen of het ruggenmerg duidelijk resulteert in een verkorte overleving voor de meeste patiënten. Uiteraard, de arbeidsongeschiktheid en overlijden als gevolg van primaire en metastatische tumoren groter zijn dan die van alle andere vormen van kanker.

In de Verenigde Staten, hersentumoren vertegenwoordigen ongeveer 23% van alle kankers bij kinderen (ongeveer 3.750 gevallen). Alleen leukemie is een meer voorkomende oorzaak van kanker-gerelateerde sterfte bij kinderen jonger dan 20 jaar oud. Hoewel meningeomen komen vaker voor bij volwassenen, gliomen zijn de meest voorkomende type tumor bij kinderen. Gliomen kan zowel goedaardig of kwaadaardig zijn, maar de goedaardige, langzaam groeiende variëteit komt vaker voor in de pediatrische leeftijdsgroep, dus de 5-jaars overleving in de onder-20 groep is bijna het dubbele van die van volwassenen, 66%.

Nadere informatie over de incidentie en overleving in verband met hersentumoren is verkrijgbaar bij het Centraal Hersentumor griffie van de Verenigde Staten op www.cbtrus.org.

Zowel goedaardige als kwaadaardige tumoren kunnen voorkomen in alle delen van het lichaam en de hersenen is geen uitzondering. De CZS omvat de drie belangrijkste delen van de hersenen de hersenen, de kleine hersenen, de hersenstam en het ruggenmerg (Figuur 2).

De hersenen, het grootste deel van de hersenen, is verdeeld in rechter en linker hemisfeer, die worden aangesloten over het midden van het corpus callosum. Het buitenoppervlak van de hemisferen, de cortex, wordt vaak grijze stof. Het is grijsachtig vanwege de dichte populatie cellen verpakt in de windingen (de ribbels op het oppervlak). Op het eerste gezicht, de hersenhelften lijken slechts een willekeurige verzameling van spleten en bulten hebben, maar er zijn diepe plooien of kloven die elk halfrond scheiden in lobben. Elke hersenhelft is onderverdeeld in de frontale kwab, de temporale kwab, de pariëtale kwab, en de occipitale kwab. Direct onder de occipitale kwab aan de achterkant van het hoofd is het cerebellum, die ook onderverdeeld in twee helften. De hersenstam is een knop-achtige structuur die is gelegen tegenover het cerebellum en onder de hersenen. Het ondereinde van de hersenstam continu met het ruggenmerg. Twee langwerpige, gebogen openingen in het midden van elke hersenhelft, genaamd de laterale ventrikels, verbinden met twee spleetvormige openingen in het midden van de hersenen, de zogenaamde derde en vierde ventrikels (figuur 3). Spinale vloeistof geproduceerd in de choroid plexus, sponsachtige weefsel in de laterale ventrikels. Een tumor kan optreden in elk van deze delen van de hersenen, ruggenmerg en meninges.

De symptomen van tumoren variëren met de locatie van de tumor. Het cijfer beïnvloedt hoe snel een tumor symptomen zal veroorzaken. Rang verwijst naar hoeveel de tumor lijkt normale hersenen lijken onder de microscoop. Low-grade tumoren typisch weinig cellen die delende tegelijkertijd. Een high-grade tumor heeft een snelle groei, en de cellen kunnen ongeorganiseerd en vervormd weergegeven. Tumoren die ergens tussen deze twee uitersten zijn genoemd intermediategrade tumoren.

De hersenhelften direct motorfunctie naar de andere zijde van het lichaam, maar het cerebellum, welke beweging coördineert, beïnvloedt dezelfde zijde van het lichaam. Bijvoorbeeld, in de meeste rechtshandige mensen, de linker hersenhelft controles spraak en motorfunctie naar de rechterkant van het lichaam en dus de linker hemisfeer wordt beschouwd als de dominante hemisfeer. Sommige linkshandige mensen, echter, worden ook beschouwd als linker-hersenhelft dominant omdat hun spraakcentrum bevindt zich in de linker hersenhelft.

De frontale kwabben van de hersenhelften hebben vier gebieden die betrokken zijn in de persoonlijkheid, oordeel, spraak en motoriek. De prefrontale cortex, het deel van de hersenen achter het voorhoofd, is betrokken bij het geheugen, planning, oordeel, en persoonlijkheid. Onder dit gebied, in de buurt van de tempel, is de inferieure frontale gyrus, die in de dominante hemisfeer het gebied van Broca wordt genoemd. Dit gebied is betrokken bij de productie van gesproken taal. Een ander gebied, net achter de prefrontale cortex, wordt de premotor gebied genaamd. Dit gebied regelt de initiatie en de opeenvolging van willekeurige motorische bewegingen. Tot slot, in een gebied dat de grens van de frontale en pariëtale kwabben markeert, de precentrale gyrus, is een groot gebied, de primaire motorische cortex, die aanleiding geeft tot willekeurige bewegingen naar de andere kant van het lichaam. Interessant is dat dit gebied toegewezen aan specifieke gebieden die overeenkomen met de voet en onderste uiteinde boven in de hersenen worden vastgesteld en het gezicht, de lippen, de tong en dichtbij de bodem.

De pariëtale kwabben controle van de lokalisatie en discriminatie van zintuiglijke informatie. In de dominante hemisfeer, de pariëtale kwab discrimineert ook tussen links en rechts en is betrokken bij hoofdrekenen en geschreven taal. De nondominant halfrond van de pariëtale kwab verwerkt bewustzijn van de ruimtelijke oriëntatie van het lichaam.

De temporale kwabben bevatten zowel auditieve en visuele paden en interpreteren geluiden en gesproken taal voor de lange-termijn geheugen. De temporale kwabben bevatten ook het limbisch systeem, dat betrokken is bij leren en de emotionele inhoud van herinneringen.

De occipitale kwabben interpreteren en verwerken visuele informatie.

Het cerebellum controleert balans en coördinatie, waardoor verplaatsingen van dezelfde zijde van het lichaam.

De hersenstam is verantwoordelijk voor een aantal "onbewust" activiteiten, zoals ademhaling, hartslag, slikken, waken en slapen. Veel van de craniale zenuwen, de zenuwen die motorische en sensorische functie te geven aan de ogen, mond, tong, nek en schouders voortvloeien uit de hersenstam. De hersenstam continu met het ruggenmerg, gescheiden door het foramen magnum, het grote gat aan de basis van de schedel. De hersenhelften vormen de grootste massa van het CZS, en de meeste primaire hersentumoren die volwassenen in dit gebied voorkomen. Bij kinderen, primaire hersentumoren vaker invloed op de kleine hersenen en de hersenstam. Ruggenmerg tumoren zijn relatief zeldzaam in beide leeftijdsgroepen.

De hersenstam en craniale zenuwen worden omringd door de basis van de schedel, die vele kleine openingen voor de bloedvaten en zenuwen die naar en van de hersenen, maar de ruimte binnen de schedel beperkt. Een groeiende tumor die druk uitoefent op de hersenstam kan bewustzijn, hartslag en ademhaling beïnvloeden. Tumoren in dit gebied zijn ook moeilijker te verwijderen zonder verwonden de normale hersenstructuren en bloedvaten. Hoewel alle tumoren symptomen veroorzaken tumoren die direct of indirect invloed hebben op de hersenstam zijn enkele van de meest moeilijk en gevaarlijk te behandelen.

Om te begrijpen waarom er zo veel soorten hersentumoren, is het noodzakelijk om een aantal basisfeiten over normale hersencellen leren. De neuronen zijn cellen die elektrische en chemische signalen naar andere neuronen. Zij voeren het "werk" van het zenuwstelsel. Geschat wordt dat er 1,000,000,000,000 (1 triljoen) neuronen, elk met wel 1000 verschillende verbindingen met andere neuronen. De gliacellen, die neuronen overtreffen 9-1, steunen de neuronen. Sommige gliacellen te maken myeline, een isolerend omhulsel waarmee neuronen elektrische signalen met hoge snelheid te voeren. Sommige gliacellen afzonderlijke groepen van neuronen van elkaar en enkele lijn het ruggenmerg ruimten van de hersenen. De belangrijkste types van gliacellen omvatten astrocyten, oligodendrocyten en ependymale cellen.

Hoe een normale cel wordt genetisch beschadigd is niet bekend, maar de schade kan de cel herhaaldelijk verdelen, waardoor een celmassa. De meest voorkomende hersentumor astrocytoom is, wat niet verrassend, aangezien de meeste gliale cellen in de hersenen astrocyten. Evenzo, abnormale oligodendrocyten die uitgroeien tot een tumor geworden oligodendrogliomen, en abnormale ependymale cellen ependymomas. Al deze tumoren kunnen zowel goedaardige (zoals de term eerder hier wordt gebruikt, groeit langzaam) of kwaadaardig (snel groeiende, destructief). De namen van vele soorten hersentumoren zijn uit hun normale cel of weefsel van oorsprong, met de toevoeging van het achtervoegsel "-oma. 'Bijvoorbeeld tumoren waarbij hersenvliezen genoemd meningeomen, tumoren van de gliale cellen gliomen genoemd, en tumoren met Schwann cellen Schwannomas genoemd.

De menselijke hersenen wordt meestal gezien als een orgaan, een levend computer die informatie van de zintuigen ontvangt en stuurt antwoorden op onze interne organen en spieren. Eigenlijk is de hersenen is slechts een deel van het centrale zenuwstelsel (CZS), dat ook het ruggenmerg en de hersenvliezen, de drie lagen rond de hersenen en het ruggenmerg. Net als de andere organen van het lichaam, wordt het CZS uit individuele cellen. Deze cellen verschillen in hun structuur en functie, maar een normale functie, geleid door desoxyribonucleïnezuur (DNA) het genetische materiaal inwendige van de celkern. Soms, het genetisch materiaal ontwikkelt een mutatie of een fout die de functie van de normale cel verstoort. Indien abnormale cel blijft groeien, delen en produceren meer abnormale cellen, kan de massa van abnormale cellen uiteindelijk een zichtbare tumor. In de hersenen kan een groter massa van deze abnormale cellen die "vergeten" de oorspronkelijke functie van de omringende normale cellen verstoren verschillende manieren (zie figuur 1):

• De tumor kan druk op een deel van nabijgelegen normale hersenen maken, waardoor de hersenen tegen de schedel.
• De tumor kan de stroming van bloed of spinale vloeistof circuleert in de hersenen blokkeren.
• De tumor kan verspreiden in de spinale vloeistof, waardoor er meer tumoren in de hersenen en het ruggenmerg.

Het woord "tumor" zoals eerder gebruikt is niet gespecificeerd als goedaardige of kwaadaardige (goedaardige en kanker).

Voor sommige hersentumoren, is er niet een perfect onderscheid tussen deze begrippen. Hoewel goedaardige tumoren worden vaak gekenmerkt als langzaam groeiend of onwaarschijnlijk dat het zich in de hersenen, sommige goedaardige tumoren niet operatief worden verwijderd en kan daarom ernstige invaliditeit en de dood veroorzaken. Hierdoor kunnen goedaardige tumoren gevaarlijk zijn vanwege hun grootte en locatie, hoewel ze zeer langzaam kunnen groeien verplaatsen normale structuren van de hersenen. Ook sommige soorten goedaardige tumoren lijken verdere genetische schade in de tijd ontwikkelen en nog meer snel groeiende massa's, een proces genaamd maligne transformatie. Kwaadaardige hersentumoren hebben de neiging om snel te groeien, te beschadigen normale hersencellen in de omgeving. Zij kunnen verspreiden naar andere gebieden van de hersenen, ruggenmerg, meninges of het ruggenmerg. Unlike kwaadaardige tumoren van de borst, long, colon, en andere organen, kwaadaardige hersentumoren zelden verspreid naar andere organen van het lichaam.

Ondanks hun snelle groei en vaak destructief gedrag kan enige kwaadaardige tumoren worden genezen door hun gevoeligheid voor behandeling. Meer dan 100 verschillende soorten tumoren ontstaan in de hersenen, het ruggenmerg of de hersenvliezen. In dit boek worden deze tumoren worden genoemd primaire hersentumoren, maar vele kanker oorsprong in andere organen van het lichaam (bijvoorbeeld de longen) en kan verspreiden via het bloed naar de hersenen. Wanneer dit gebeurt, de tumor gevormde microscopisch identiek aan de longen, ook al bevindt zich nu in de hersenen. Deze tumoren worden metastatische of secundaire hersentumoren genoemd. Sommige patiënten hebben hersenmetastasen vele jaren na de diagnose van kanker. Sommige patiënten hebben hersenmetastasen nog voordat ze weten dat ze kanker hebben.