Diuretica zijn medicijnen die ervoor zorgen dat de nieren meer water en zout uitscheiden. Diuretica kan de uitputting van kalium en magnesium, die gevaarlijk kan zijn. Patiënten die diuretica, daarom moeten overleggen met hun arts over de aanvulling van deze elektrolyten.

Ook wel plaspillen, worden diuretica gebruikt om aandoeningen zoals CHF, hoge bloeddruk (hypertensie), of oedeem (vasthouden van water) te behandelen. Diuretica zijn ook effectief voor de behandeling van bepaalde vormen van nier-of leverziekten.

Diuretica zijn er in drie basistypen: de thiaziden, de lisdiuretica en de kaliumsparende diuretica.

Thiazidediuretica werken door het verhogen van de uitscheiding van water en zout uit de nieren. Zij zijn de enige soort diureticum dat de bloedvaten verwijdt, die ook helpt om de bloeddruk te verlagen. Enkele voorbeelden van thiazidediuretica zijn:
Generieke benaming Merknaam
methyclothiazide Aquatensen
hydrochloorthiazide HydroDIURIL
chloorthalidon Hygroton
metolazone Zaroxolyn

Lisdiuretica veroorzaken de nieren om de stroom van urine verhogen. Dit vermindert de hoeveelheid water in je lichaam en uw bloeddruk te verlagen. Bekende voorbeelden van lisdiuretica zijn:
Generieke benaming Merknaam
furosemide Lasix en Myrosemide
bumetanide Bumex
torsemide Demadex
ethacrynezuur Edecrin

Kaliumsparende diuretica worden gebruikt om de hoeveelheid water en zout in het lichaam. Hoewel deze diuretica zorgen dat het lichaam een soort zout genoemd natrium (keukenzout) verliezen, zij niet ertoe leiden dat uw lichaam om een ander type zout genoemd kalium verliezen. Kaliumspiegels moet regelmatig worden gecontroleerd bij het begin van dit type diureticum, omdat hoog kaliumgehalte kan leiden, die gevaarlijk zijn.

Enkele voorbeelden van kaliumsparende diuretica zijn:
Generieke benaming Merknaam
spironolacton
triamtereen Dyrenium
amiloride Midamor

Artsen gebruiken verschillende soorten medicijnen bij de behandeling van patiënten met hartfalen , die elk een andere functie . Hoewel de symptomen van CHF kan worden behandeld en verbeterd door de therapie , zal uw arts ook willen diagnosticeren en behandelen van de onderliggende oorzaak van CHF in een poging om de progressie en de verergering van de symptomen te voorkomen .

Een onderzoek naar conventionele medicijnen voor de behandeling van CHF meldde de volgende percentages van toepassing :
● Diuretica , 82%
● ACE-remmers , 53 %
● Nitraten , 49 %
● Digitalis , 46 %
● Kalium , 40 %
● Aspirine , 36 %
● Calciumkanaalblokkers , 20 %
● Coumadin ( warfarine ) , 17%
● Bètablokkers , 15 %
● Magnesium , 10 %

Opmerking: Het is belangrijk om te onthouden wanneer ze een behandeling voor hartfalen dat je niet andere geneesmiddelen moet nemen , tenzij ze zijn besproken met uw arts . Dit betreft met name OTC ( vrij verkrijgbare ) geneesmiddelen voor de controle van de eetlust , astma , verkoudheid , hoesten , hooikoorts , of sinus problemen , omdat ze de neiging om uw bloeddruk verhogen .

Helen's commentaar :

Om de beste resultaten van uw medicatie te krijgen, moet u de medicijnen nemen zoals voorgeschreven . Tijdens een recente ziekte was ik niet consequent in het volgen van mijn medicijnen schema , soms vergeten en soms bewust weigeren om mijn medicijnen in te nemen . Als gevolg hiervan , ik leed aan een terugval en werd met spoed naar de Eerste Hulp van een ziekenhuis .

Onnodig te zeggen dat ik echt geleerd het belang van het nemen van mijn medicijnen "zoals voorgeschreven " .

Elke patiënt moet een wilsverklaring hebben. Het geeft je een stem in beslissingen over uw medische zorg wanneer je bewusteloos of te ziek om te communiceren zijn. Zolang je in staat om je eigen beslissingen te uiten, zal uw wilsverklaring niet gebruikt worden en u kunt accepteren of weigeren een medische behandeling die u wilt. Toch, als je ernstig ziek wordt, kunt u de mogelijkheid om te participeren in beslissingen over uw eigen behandeling te verliezen.

Helen's commentaar:

Toen mijn man stervende was aan kanker, werd hij zeer kort van adem. De artsen wilden niet hem op een mechanische ventilator, maar omdat er geen wilsverklaring orde in zijn medische grafiek, zijn arts vroeg me om een DNR order ondertekenen. Ik zat daar en dacht over het voor zo lang als ik kon. Mijn man was niet bewust geweest voor een week en was in enorme pijn. Hoewel hij ziek was geweest voor meer dan een jaar, we wilden nooit om dit soort situatie te bespreken. Ik zat daar, kijkend naar him.He transpireerde en happend naar lucht. Ik kon niet zien dat de invoering van hem op een ventilator hem zou helpen, maar ik wilde hem niet dood. Ik uiteindelijk tekende de DNR orde en de artsen gaven hem morfine om hem meer comfortable.He stierf later dat night.That was de meest pijnlijke, kwellende beslissing die ik ooit gemaakt. Het is absoluut noodzakelijk dat we een gezondheidszorg agent of iemand, misschien een familielid, met het gezag voor ons te spreken benoemen wanneer niet in staat zijn om onze eigen medische beslissingen te nemen op elk moment van de ziekte. We moeten ze vertellen wat we willen dat er gebeurt in deze situatie.

Het is oneerlijk en een pijnlijke last voor hen te hebben om de beslissing voor u.

In het verleden, als je zo ziek dat je niet in staat om uw wensen te communiceren waren waren, de arts of de arts en familieleden hebben keuzes gemaakt over hoe de zorg voor u. Nu zijn de meeste artsen en ziekenhuizen vragen patiënten om na te denken over deze kwesties, terwijl ze goed en maken ze bekend in een geformaliseerd document.

Victoria's commentaar:

Dit leek gewoon om zinvol voor mij. Mijn arts vroeg me tijdens een regelmatig bezoek als ik wilde nu een aantal beslissingen te nemen over hoe ik behandeld worden als ik geen beslissing kan nemen voor mezelf. Ik sprak met hem over wat ik wilde gedaan en wat ik niet wilde doen. Ik ondertekende een formulier in zijn kantoor in die zin. Ik ging naar huis en besprak het met mijn man en had hem een formulier invullen over zijn wensen. Mijn arts heeft een kopie van dit formulier en ik heb een exemplaar dat ik blijf met mijn kopie van mijn EKG. Just in case.

De volgende instrumenten worden geformaliseerd manieren om te verzekeren dat u behandeld volgens uw wensen:

Wilsverklaring Een wilsverklaring is een algemene term die verwijst naar uw mondelinge en schriftelijke instructies over je toekomstige medische zorg, in het geval dat u niet in staat voor jezelf te spreken geworden. Elke staat regelt het gebruik van wilsverklaringen anders. Er zijn twee soorten wilsverklaringen: een levend wil en een medische volmacht.

Wilsverklaring Een levend zal is een soort wilsverklaring waarin je in het schrijven van uw wensen over de medische behandeling moet u niet in staat om te communiceren op het einde van het leven. Uw staatswet kan definiëren wanneer de levenden wil gaat in werking en kan de behandelingen waarop de wilsverklaring geldt beperken. Uw recht om te accepteren of te weigeren behandeling wordt beschermd door de grondwet en common law.

Medische volmacht Een medische volmacht (ook bekend als een duurzame volmacht voor de gezondheidszorg, een afspraak van een gezondheidszorg agent of een gezondheidszorg proxy) is een document waarmee je iemand die je vertrouwt om beslissingen te benoemen over uw medische zorg als je die beslissingen niet zelf kunt maken. De persoon die u aanwijst, kan worden genoemd uw gezondheidszorg agent surrogaat, advocaat-in-feite, of proxy. In veel staten, is de persoon die je door middel van een medische volmacht benoemen bevoegd voor u te spreken op enig moment niet in staat om uw eigen medische beslissingen te nemen, niet alleen aan het einde van het leven zijn ..

Niet reanimeren (DNR) Om een niet reanimeren orde is een ander soort wilsverklaring. Een DNR is een verzoek reanimatie (CPR) niet te hebben als je hart stopt of als u stopt met ademhalen. U kunt een wilsverklaring formulier gebruiken of vertel uw arts dan dat u niet wilt worden gereanimeerd. In dit geval wordt een DNR bestelling in uw medische kaart gezet door uw arts. DNR orders worden door artsen en ziekenhuizen geaccepteerd in alle staten.

De meeste patiënten die sterven in een ziekenhuis hebben een DNR order voor hen geschreven had. Patiënten die geen baat hebben bij CPR onder mensen die kanker die is uitgezaaid hebben, de mensen bij wie de nieren niet goed werken, mensen die veel hulp met de dagelijkse activiteiten nodig hebben, of mensen die ernstige infecties zoals longontsteking die ziekenhuisopname nodig . Als u al een of meer van deze voorwaarden, moet u uw wensen over reanimatie te bespreken met uw arts, hetzij in de spreekkamer of wanneer u naar het ziekenhuis. Het is het beste om dit te doen vroeg, voordat je erg ziek en niet in staat zijn om je eigen beslissingen te nemen beschouwd.