De wetten variëren van provincie tot staat om natie en zijn niet gemakkelijk gecodificeerd. De belangrijkste gebieden van wetgeving primair gericht op pogingen om de verspreiding van tabak te regelen. Deze wetten opgenomen omzetbelasting, reclame grenzen, leeftijdsgrenzen en rookverboden in openbare plaatsen. Daarnaast wetgeving gericht op het waarschuwen van de bevolking over de gezondheidsrisico's van roken door het opnemen van waarschuwingslabels en inhoud beschrijvingen. Tenslotte hebben vele wetten voorgedaan als gevolg van rechtszaken tegen de tabaksindustrie bedrijven en niet door middel van wetgeving. De meeste wetten zijn wetten van de staten, in het bijzonder die met betrekking tot omzetbelasting. De algemene trend over de jaren is geweest om de omzetbelasting op sigaretten zowel te verhogen tot het product minder wenselijk maken, maar ook om de staat de gezondheidszorg financiering te ondersteunen. De belastingen variëren van staat tot staat net als alle belastingen op de verkoop. Regionaal, belastingen doorgaans lager in het Zuiden, de Midwest, en in delen van de westerse interieur.

In 1967, de Federal Communication Commission (FCC) vereist dat alle tabaksreclame op televisie worden gecompenseerd met advertenties waarschuwing van de gezondheidsrisico's van roken. In 1970 overgegaan Congres De volksgezondheid roken van sigaretten Act, die alle tabaksreclame verboden op televisie en radio beginnen op 2 januari 1971. Rookloze vormen van tabak verder worden geadverteerd op televisie en radio tot 1986, toen ze ook werden verboden. In 2003, tabak bedrijven en tijdschriften publicaties vrijwillig ingestemd met tabaksreclame van school edities van vier prominente opiniebladen elimineren: Time, Newsweek, People en Sports Illustrated. Dit kwam op de hielen van enorme class-action rechtszaken tegen de tabaksindustrie en was niet het gevolg van wetgevende handelingen.

Op internationaal niveau, de World Health Organization (WHO) Kaderverdrag inzake tabaksontmoediging werd in 2003 goedgekeurd en vastgesteld in 2005. Tabel 3 geeft de belangrijke bepalingen van het verdrag dat moet worden uitgevoerd. Tot op heden heeft het Amerikaanse Congres niet ondertekenden het verdrag.

De algemene opdracht van de Federal Drug Administration (FDA) is om de volksgezondheid te beschermen. President Roosevelt een wet in 1938 dat de FDA vastgesteld. Als een overheid regelgevend agentschap, de FDA is verantwoordelijk voor het testen van geneesmiddelen en medische hulpmiddelen voor kwaliteit en veiligheid. Het is verantwoordelijk voor de productie, de etikettering, de reclame en marketing van geneesmiddelen en andere producten, om hun werkzaamheid en veiligheid te garanderen. Het is verantwoordelijk voor drie soorten drugs: geneesmiddelen op recept, generieke geneesmiddelen, en over-the-counter drugs. De FDA geeft goedkeuring voor reclame en marketing van nieuwe geneesmiddelen. Het regelt ook voedsel en cosmetica, dierlijk voedsel, voedingssupplementen, biologische producten, en bloedproducten volgens een set van gepubliceerde normen, die worden afgedwongen door inspecties van laboratoria, fabrieken en andere faciliteiten. De wet tot oprichting van de FDA bracht producten die de volksgezondheid beïnvloeden onder federale regelgevende instantie en publieke controle.

Tot het Congres een wet in 2008, de FDA had geen jurisdictie over tabak. Terwijl het Congres tabak regelgeving zes keer in haar geschiedenis is gepasseerd, had het nooit expliciet gezien de FDA geen directe gezag over tabak. In 1996 heeft de FDA geprobeerd om autoriteit te laten gelden om tabaksreclame te reguleren aan minderjarigen, en de waarschuwingen op tabaksproducten toezicht door te verklaren dat nicotine is een drug en sigaretten waren drug delivery apparaten. Echter, in 2000 heeft de Hoge Raad de bevoegdheid van de FDA geweigerd. De argumenten pro en contra gecentreerd op het feit dat het Congres nooit expliciet had verklaard dat de FDA had gezag over tabak. Heeft de FDA moeten Congres om een wet toekenning van bijzondere gezag over tabak passeren, of had die instantie altijd met de FDA, hoewel het nooit op had gehandeld? Gezien het feit dat vijftig jaar voorafgaand aan de FDA bewering 1996, het zich had uitdrukkelijk ontkend dat het Congres het ooit had verleend gezag over tabak, de FDA kan niet nu opeens beweren het tegenovergestelde. In 2007, de Surgeon General, in een interview, zijn goedkeuring gehecht aan het idee dat de FDA zich niet betrekken bij de regulering van tabaksproducten, omdat de FDA was betrokken bij het bedrijf van gezondheidsbevordering. Brengen onder de controle van de FDA kan een verkeerde indruk van het publiek die tabak kunnen worden gemaakt in een veiliger product. In 2008 Congres eindelijk een wet de toekenning van deze bevoegdheid aan de FDA.

De wettelijke leeftijd om te roken is momenteel ingesteld door elke staat . In de meeste staten de wettelijke leeftijd is 18 . In 2002 werden afspraken gemaakt door Exxon Mobil en Walgreen Corporations met de staten niet om sigaretten te verkopen aan minderjarige rokers. De corporaties overeengekomen :

• Eisen dat niemand onder de wettelijke leeftijd van 18 is toegestaan om roken parafernalia zoals sigaretten, aanstekers , lucifers , sigarettenpapier , en leidingen aan te schaffen.

• Wees ervan bewust dat toegang van jongeren tot tabak wordt gegeven vergelijkbare behandeling als minderjarige toegang tot alcohol.

• Eisen dat winkelpersoneel een redelijke moeite doen om samen te werken bij de handhaving van de toegang van jongeren wetten van de staat.

• Verbied de verkoop van enkele sigaretten of " Kiddie Packs " (minder dan 20 sigaretten / pakje ) .

• Verbied de distributie van gratis monsters .

• Verbied de verkoop van niet - tabaksproducten die zijn ontworpen om te kijken als tabaksproducten , zoals kauwgom en snoep sigaren of sigaretten .

• vereist een ID in verband met aankopen van tabak en tabaksproducten parafernalia door personen die te zien zijn onder de leeftijd van 27 .

• vereist een identiteitsbewijs met foto op het moment van aankoop.

• Wees ervan bewust dat staatswetten preempt federale wetten , maar waar ze zijn minder streng zijn ze niet in aanmerking voor Federal Emergency Management Agency ( FEMA ) financiering.

De Internet omzeilt vier gebieden van de overheid controle op de verkoop en distributie van tabaksproducten: (1) de verkoop aan minderjarigen, (2) het verhogen van belastingen om het gebruik te ontmoedigen en extra inkomsten van toepassing op de kosten van voortzetting van het gebruik in de gezondheidszorg, (3) de beperking van tabaksreclame , marketing en promotie, en (4), het bevorderen van publieke afkeuring van de tabaksindustrie en haar producten. Het internet is uitgegroeid tot een belangrijke speler in het omkeren van alle vier de gebieden, zowel in de Verenigde Staten en over de hele wereld. Onlangs hebben de verkoop van sigaretten toegenomen omdat mensen van alle leeftijden hebben gemakkelijk toegang tot goedkopere tabaksproducten via het internet. Een snelle Google-zoekopdracht vindt in de buurt van 700.000 sigaretten websites die belastingvrije sigaretten aan te bieden aan iedereen, ongeacht leeftijd, met toegang tot een computer en elektronisch betalen.

Internet verkoop aan minderjarigen zijn toegenomen als gevolg van het vermogen van jongeren om goedkope sigaretten te kopen van websites zonder de federale staat of onoplettendheid. Uit een recent onderzoek bleek dat leerlingen onder de 18 jaar in staat waren om sigaretten (waaronder Marlboro Lights en bidi's) te kopen door de doos online, zonder dat wordt gevraagd hun leeftijd of waarvoor bewijs van hun leeftijd. Veel websites op internet die verschillende soorten tabaksproducten verkopen geen lijst leeftijd beperkingen, en weinigen van hen hebben de Surgeon General waarschuwingslabels. Slechts een website gebruikt 21 jaar als de vereiste leeftijd om sigaretten te kopen. Verificatie van de leeftijd is door zelfrapportage (http://www.cigarettes-below-cost.com). Een studie in opdracht van Hot Wired, de online versie van Hot Wired magazine, bleek dat 37% van de Amerikanen die sigaretten kopen online is jonger dan 18 jaar. Slechts een paar sites gebruiken een meer rigoureuze aanpak, zoals het controleren van de koper leeftijd door een rijbewijs nummer of een identiteitsbewijs met foto.