Migraine blijft underdiagnosed in de VS, waar slechts de helft van de ongeveer 28 miljoen mensen met migraine correct gediagnosticeerd. Falen om migraine en zijn verkeerde diagnose te erkennen als een ander type hoofdpijn zijn de meest voorkomende redenen voor dit. Veel migraine-patiënten zijn gediagnosticeerd met spanning of sinus hoofdpijn omdat hun symptomen niet aan de reguliere criteria. Studies tonen aan dat pijn aan beide zijden van het hoofd, nonthrobbing pijn, en pijn aan de achterkant van het hoofd en de hals vaak migraine, maar deze zijn algemeen geassocieerd met spanning (stress) hoofdpijn kan deze diagnose plaats worden gesteld. De medische gemeenschap en het publiek behoefte beter opgeleid over migraine en migraine te zijn.

Wanneer u en uw arts een beslissing die je migraine genoeg om preventief medicijnen te stoppen wordt gecontroleerd hebt gemaakt, moet u de medicijnen zeer langzaam te stoppen. Als u het nemen van verschillende medicijnen, moet je er een stop op een moment. Als u de dosering van uw dagelijkse medicatie te verlagen om de 3-4 weken, moet u uw migraine frequentie van zeer nabij te volgen. Als de aanvallen beginnen toenemen in frequentie, moet u de dosering van uw medicatie te verhogen met een klein bedrag. Regain migraine controle gedurende minstens 4 maanden voordat u opnieuw proberen om de dosis te verlagen.

Wanneer u in staat om de frequentie van de migraine-aanvallen verminderen tot minder dan twee keer per maand voor meer dan 8 maanden zijn geweest, kunt u proberen om langzaam weg te doen met preventieve medicatie. Je moet hard werken om uw dieet beperkingen handhaven, volg je oefening en ontspanningsprogramma's, en het verminderen van stress als je gaat om succesvol te zijn in het stoppen van uw preventieve medicatie.

De meeste medicijnen gebruikt om migraine te voorkomen, hebben op de markt voor jaren. De nieuwste preventieve medicatie, topirimate, is op de markt sinds 1997. Hoewel elke drug gebruikt om migraine te voorkomen bijwerkingen kan hebben, er zijn geen nog gemeld effecten op lange termijn.