Bipolaire stoornis , die tot de jaren 1980 manische depressie werd genoemd, is een diagnostische term die gebruikt wordt om patronen van abnormale en ernstige stemmingswisselingen beschrijven , variërend van het uitschakelen van depressie tot manie . Voor de duidelijkheid , gebruiken we de term "mood " naar een langdurig of heersende emotionele toestand beschrijven . De term " bipolar " naar extreme stemmingen van depressieve aan een paal manische anderzijds. Er zijn vier varianten van een bipolaire stoornis in de huidige psychiatrische diagnostische handboek ( de DSM - IV - TR ) , een boek medische professionals gebruiken om patiënten te diagnosticeren.
• Bipolaire I-stoornis
• Bipolaire stoornis II
• Cyclothymic stoornis
• Bipolaire stoornis NOS ( niet elders genoemd )
Deze worden beschreven , samen met hun varianten , hoofdstuk 2 . In de echte wereld , wat we vinden is dat, terwijl deze diagnoses zijn nuttig en zorgen voor een gemeenschappelijke taal waarmee gedrags gezondheidswerkers ( psychiaters , psychologen , maatschappelijk werkers , counselors, therapeuten , en anderen ) kunnen communiceren , de realiteit is dat een bipolaire stoornis vertegenwoordigt een complex spectrum . Elke persoon met een bipolaire stoornis zal een scala aan symptomen die uniek zijn voor hun en hun levens te veranderen , omstandigheden en stemmingen hebben . Het bereik is enorm , van mensen die meerdere stemmingswisselingen in een jaar zal moeten sommigen die kan gaan voor jaren of zelfs decennia met de stoornis sluimeren . Er is geen een gezicht naar bipolaire stoornis , en omdat we bespreken stemmingen - iets wat iedereen heeft een vervelend behoefte waar normaal eindigt en een wanordelijke toestand begint te definiëren .
