Een gemengde episode van bipolaire stoornis is een stemmingsstoornis toestand waarin symptomen van zowel manie en depressie aanwezig op hetzelfde moment voor minstens een week zijn. In tegenstelling tot de euforie die soms wordt geassocieerd met een zuivere manische episode, zijn mensen in gemengde staten vaak zeer onrustig, boos, en ellendig. De volgende tabel geeft een handige checklist die kan helpen bepalen of de criteria voor een gemengde episode wordt voldaan. Wat blijkt is dat er nogal wat overlap van bepaalde symptomen van depressie en manie, zoals veranderingen in de slaap en concentratie. Bovendien, in ernstige episodes van manie, depressie en gemengde toestanden, psychose (hallucinaties, wanen en dacht desorganisatie) aanwezig zijn. Net als in een zuivere manische toestand, impulsief gedrag, beperkt inzicht, en een slecht beoordelingsvermogen zijn hoog. Er wordt aangenomen dat 25 procent van de zelfmoorden geassocieerd met bipolaire stoornis tijdens een gemengde toestand.

Dit is een oude en niet meer gebruikte term die verwijst naar de ontwikkeling van een depressieve episode bovenop dysthymie. Met andere woorden, iemand die chronisch verdrietig en neer is geweest voor de afgelopen jaren ontwikkelt een full-blown depressie. (Zie figuur 3.)

Dit is een diagnose die een persistente-ingedrukte toestand die duurt jaren karakteriseren (ten minste twee jaar bij volwassenen, en ten minste een jaar indien de diagnose bij een kind) maar niet helemaal aan de criteria voor een depressieve episode . Iemand met dysthymie is chronisch omlaag (dysforische) en zal ook een of twee van de andere symptomen geassocieerd met een depressieve episode, dat wil zeggen, verdriet, slechte concentratie, slaapstoornissen, eetlust verstoring, lage zelfwaardering, overmatige schuldgevoelens, gevoelens van hopeloosheid. Het is gebruikelijk voor mensen met dysthymie om door te gaan op de episodes van depressie hebben. Het volgende diagram, of stemming grafiek, geeft een visuele beschrijving van het verloop van dysthymie.

Unipolaire depressie ( of ernstige depressieve stoornis ) , hetgeen betekent dat de persoon nooit een manische , hypomanie of gemengd (mengsel van depressie en manie ) episode heeft , ziet hetzelfde als de depressie geassocieerd met bipolaire stoornis . Studies proberen te plagen uit subtiele verschillen tussen de twee hebben weinig dat is definitief opgeleverd . Bij bipolaire depressie mensen zullen waarschijnlijk meer slapen , in plaats van minder . Ook psychose komt vaker voor bij bipolaire depressie . Mensen met een bipolaire depressie hebben meer kans op een familiegeschiedenis van een bipolaire stoornis hebben . Ze lijken ook een eerder optreden van de symptomen en een groter aantal depressieve episodes . Unipolaire depressie heeft een hogere incidentie van slapeloosheid , somatische ( lichamelijke ) klachten , en verdriet .

Vervolgens hebben de meeste behandelingen voor depressie uitsluitend onderzocht bij unipolaire depressie. Er zijn niet hetzelfde aantal systematische gecontroleerde studies van antidepressiva in de depressie geassocieerd met bipolaire stoornis , hoewel ze vaak worden gebruikt bij de behandeling van bipolaire depressie - een gebied van enige controverse die later zullen worden besproken .

Een opmerkelijke uitzondering is dat de antipsychotica quetiapine ( Seroquel ) ontving onlangs goedkeuring van de FDA voor de behandeling van bipolaire depressie , net als de combinatie pil van Olanzapine / Fluoxetine ( Symbyax ) - de eerste medicijnen om deze specifieke indicatie hebben .

Dus de jury is nog steeds op deze vraag. Vanuit een klinisch perspectief , een van de redenen waarom er zo'n hoog missen tarief op de diagnose bipolaire stoornis is dat unipolaire depressie en bipolaire depressie blik similar.Without meldingen van een manische of gemengde episode , kan het moeilijk zijn om een bipolaire als zodanig herkenbaar . Als het inderdaad om twee afzonderlijke entiteiten , zou het geweldig om een aantal betrouwbare manier om onderscheid te maken tussen hen zijn.