De ongelukkige antwoord is ja . Tussen 10 en 20 procent van de mensen met een bipolaire stoornis zal eindigen hun leven door zelfdoding ( sommige rapporten zet dit cijfer veel hoger , op 40 tot 50 procent ) . Iets minder dan 1 procent van de mensen met een bipolaire stoornis zal zelfmoord elk jaar plegen of dertig tot zestig keer de snelheid van zelfmoord in de algemene bevolking .

In tegenstelling tot het populaire geloof dat mensen die ' echt van plan om zichzelf te doden niet over praten , ze doen het gewoon ' onderzoek heeft aangetoond dat de overgrote meerderheid hebben in feite iemand in de weken voorafgaand aan hun zelfmoord te vertellen . Bovendien , het is goed gedocumenteerd dat tussen de 80 en 90 procent van de mensen die zelfmoord plegen enig contact met een zorgaanbieder in de maand voorafgaand aan hun dood hebben gehad.

Tijden van grootste risico voor zelfmoord zijn wanneer mensen in een depressieve of gemengde episode . Er is ook een groter risico voor zelfmoord vroeg in de ziekte - het eerste jaar na de diagnose in het bijzonder.

Het is van cruciaal belang , en potentieel levensreddende , die zelfmoord denken , of verbaliseren of zichtbare gedrag dat aangeeft iemand denkt aan zelfmoord is een medische noodsituatie die onmiddellijke aandacht nodig heeft onthouden .

In tegenstelling tot veel aandoeningen van de hersenen, zoals Parkinson en Huntington's ziekte, hebben we nog niet geïdentificeerde karakteristiek laesie of defect in de hersenen van mensen met een bipolaire stoornis.

Huidige onderzoek met behulp van brain-imaging technieken, zoals PET en SPECT-scans en functionele MRI's kunnen wetenschappers levende hersenen observeren en te proberen en identificeren van verschillen tussen de hersenen van mensen met een bipolaire stoornis en die zonder.

Dit is een vraag die is veel onderzocht , en tot voor kort er geen definitief antwoord is geweest. Veel mensen met zowel een bipolaire stoornis en schizofrenie en hun families hebben de artsen verteld dat ze denken dat hun aandoening werd veroorzaakt door zwaar gebruik van een verscheidenheid aan stoffen . Vaakst mensen zullen zich afvragen of hun gebruik van hallucinogenen ( LSD , mescaline , peyote ) , marihuana , ecstasy , cocaïne , amfetaminen , etc. , kunnen hun bipolaire stoornis veroorzaakt . Nog anderen zullen opmerken verschillende patronen tussen hun stemming afleveringen en het gebruik van drugs en / of alcohol .

Een deel van wat maakt deze vraag moeilijk te beantwoorden met een definitief ja of nee , is dat de leeftijd bij het begin van de bipolaire stoornis ( meestal in de late tienerjaren tot begin jaren dertig ) komt overeen met de tijd waarin veel jongeren en jongvolwassenen experimenteren met drugs. Dus de vraag is , gingen ze de aandoening toch ontwikkelen en is het gewoon toeval dat ze ook gebruikten stoffen toen dit gebeurde ?

Wat is zeker waar is dat veel stoffen symptomen van een bipolaire stoornis kan neerslaan in een gevoelig persoon . Stimulerende middelen en hallucinogenen kan verrekening van een manische episode , en cocaïne kan zowel starten een manie en leiden tot een verpletterende depressie ( vooral na een zware binge ) . Naast dit, is er een nieuwe hoeveelheid bewijsmateriaal dat de theorie dat individuen die genetisch voorbestemd zijn om bepaalde psychotische stoornissen die kunnen zijn veroorzaakt door het gebruik van drugs ondersteunt. Een bepaalde genvariant dat de code een enzym ( catecholamine O - methyltransferase [ COMT ] ) betrokken bij het metabolisme van dopamine draagt weergegeven bij gevoelige mensen worden veroorzaakt door het gebruik van cannabis ( marihuana ) . Met andere woorden, als mensen die deze specifieke sequentie die in families loopt rook marihuana , zij aanzienlijk verhogen hun risico op een ernstige psychiatrische aandoening .

Het antwoord is nee , en het is een belangrijk punt te maken , als voor vele decennia ouders van kinderen met een bipolaire stoornis en andere biologisch - gebaseerde hersenaandoeningen zijn opgezadeld met de beschuldigingen en bijbehorende schuldgevoel dat ze een of andere manier verantwoordelijk voor het veroorzaken van het probleem waren . De psychiatrische beroepsgroep had heel wat te doen met deze . Negentiende - eeuwse theorieën , veel uit met Sigmund Freud , postuleerde dat bijna alle psychiatrische ziekten werden veroorzaakt door vroege - life events en trauma's , en kan worden genezen door middel van intensieve praten therapieën . Deze theorieën hebben een aantal interessante vormen , en tot de jaren 1960 het concept van een " schizofrenogene moeder " ( een moeder die door grillige ouderschap kon haar kind te ontwikkelen schizofrenie ) , was erg in de mode . Zoals de wetenschap is gevorderd en het is duidelijk geworden dat deze werden biologicallybased ( natuur in plaats van nurture ) voorwaarden , hebben deze eerdere theorieën grotendeels gedaald .

Terwijl een ouder niet kan maken zijn kind een bipolaire stoornis , het is waar dat gevoelig kinderen die ernstig misbruikt en / of verwaarloosd hebben meer kans op een scala aan psychische problemen te ontwikkelen . Ook is er een verband tussen stress en het ontstaan van stemming afleveringen ( vooral de eerste zijn) , dus zal een zeer vluchtige en strijd huiselijke omgeving de kans op een vatbare persoon ontwikkelen van een stemming episode verhogen .