= de toename van de hoeveelheid finale goederen en diensten die in een nationale economie binnen een bepaalde periode worden geproduceerd.

Het is een voorwaarde, geen garantie!!!

De economische groei garandeert niet dat de welvaart van alle individuen en gezinnen toeneemt.

• wordt gemeten adhv groeivoet van het reële BBP of het reële BNP.
• De groeivoet van het reële BBP drukt de toename van de binnenlandse productie uit.
• De groeivoet van het reële BNP drukt de toename van de beschikbare goederen en diensten uit.
• De groeivoet van het BBP is de meest gebruikte maatstaf.

Uiteindelijke doelstelling van de economische activiteit en van de tussenkomsten van de overheid = een zo groot mogelijke maatschappelijke welvaart realiseren.

Maatschappelijke/sociale welvaart: in democratische staten wordt aangenomen dat de maatschappelijke welvaart bepaald wordt door de individuele welvaart van de leden van de maatschappij.

Individuele welvaart hangt af van de subjectieve appreciatie van het individu in kwestie.

• toename van de hoeveelheid finale goederen en diensten draagt bij tot de verhoging van de welvaart + die goed/diensten moeten redelijk gelijk verdeeld zijn over de bevolking.
• lage werkloosheid is ook een essentiële doelstelling van het macro-economisch beleid.

andere doelstellingen: prijsstabiliteit, een stabiele financiële sector, een evenwichtige relatie met het buitenland en een draagbaar overheidsdeficit.

Variabelen hebben niet alleen een beschrijvend karakter. In de meeste landen tracht de overheid ze in een gewenste richting bij te sturen. De betrokken variabelen bekleden bijgevolg een belangrijke plaats in wat we het macro-economisch beleid van de overheid noemen.

Doorsnede = schetsen van de macro-economische situatie in België en buurlanden in 2004 adhv de besproken variabelen.

Tijdreeksen = evolutie van diezelfde variabelen in de periode 1975-2004. Ze vergelijken de evolutie in België met de evolutie in de EU, de VS en Japan.

De meeste internationale transacties geven aanleiding tot betalingen in geld van bepaalde landen of groepen van landen = buitenlandse deviezen of buitenlandse valuta.

Voor het economisch beleid van een land of groep van landen is het van belang statistieken te hebben over het geheel van de internationale transacties met het buitenland.

Betalingsbalans verschaft een overzicht van alle transacties van een land of groep van landen met het buitenland gedurende een bepaalde periode (vb 1 jaar)

Op de betalingsbalans worden enerzijds verrichtingen geregistreerd die aanleiding geven tot ontvangsten van buitenlandse deviezen, en anderzijds verrichtingen die uitgaven van buitenlandse deviezen met zich meebrengen.

We delen de betalingsbalans op in 3 rekeningen: de lopende rekening, de kapitaalrekening en de verandering in de officiële deviezenreserves.

• Lopende rekening = uitvoer en invoer van goed/diensten, inkomens ontvangen uit en betaald aan het buitenland en de lopende transfers. Om enkel de uitvoer en de invoer van goederen aan te duiden, wordt te term handelsbalans gebruikt.

Inkomens op de lopende rekening = inkomens uit arbeid verricht in het buitenland en inkomens uit kapitaal belegd in het buitenland.

Lopende transfers = leveringen van geld of van goederen, waar geen directe prestatie tegenover staat.

• Op de kapitaalrekening vinden we aan de ontvangstenzijde beleggingen (inclusief leningen) die door buitenlandse overheden, financiële instellingen, bedrijven en particulieren worden gedaan in de Eurozone.
• De officiële reserves van de Eurozone omvatten de deviezenreserves van de Europese Centrale Bank (ECB) en de nationale banken van de EMU-lidstaten.

In principe is de betalingsbalans in evenwicht vermits elke transactie aanleiding geeft tot een boeking aan de ontvangsten- en aan de uitgavenzijde. Blijkt dat er geen evenwicht is, dan wordt een post “vergissingen en weglatingen” toegevoegd.

Bij een economische analyse laten we de veranderingen in de officiële reserves buiten beschouwing. Anders uitgedrukt beschouwen we de som van de saldi van de lopende rekening en de kapitaalrekening. We spreken dan van een evenwicht op de betalingsbalans als de som van die twee saldi nul is.

Er is een positief/negatief saldo als de som van de 2 saldi positief/negatief is.

Bij een overschot nemen de officiële deviezenreserves toe, bij een tekort dalen ze.