• Opdracht: rechters laten oordelen over dezelfde feiten
• O.V.: gevraagde straf of boete (hoog vs. laag)  anker
• A.V.: gegeven straf of boete
• Resultaat: de gegeven straf is afhankelijk van het anker (=gevraagde straf): hoge straf bij hoog anker, lage straf bij laag anker
• Opmerking recent onderzoek: zelfs een valse dobbelsteen beïnvloedt oordelen van de rechter.

= mentale aanname waarbij mensen een getal of waarde als beginpunt gebruiken en vervolgens onvoldoende op dit ankerpunt corrigeren. We gebruiken een (willekeurig) oordeel als startwaarde om ons eigen voordeel te vellen. Dat anker passen we dan aan, vaak te weinig, soms te veel, bijna nooit correct.

= mentale aanname waarbij mensen iets classificeren op grond van de mate waarin het lijkt op een karakteristiek geval: hoe sterkt gelijkt instantie 1 op instantie 2?

Bijvoorbeeld: wat studeert deze persoon? Uiterlijke kenmerken kunnen overeenkomen op typische voorbeelden van het stereotype.

MAAR: vaak vergeten we rekening te houden met de basisfrequentie van de instantie ( = informatie over de regelmaat waarmee leden van verschillende categorieën in de populatie voorkomen). We concentreren ons te veel op de individuele kenmerken die we waarnemen en te weinig op de basisfrequentie.

• Vergelijken met het CELA principe

• Opdracht: opnoemen van assertieve eigen gedragingen
• Onafhankelijke variabele: 6 versus 12 gedragingen opnoemen
• Afhankelijke variabele: zelfbeoordeling assertiviteit
• Resultaat: wanneer men maar 6 voorbeelden moet geven van assertieve gedragingen geeft men zichzelf bij de zelfbeoordeling hogere scores op assertiviteit.
  • Gebruik van de beschikbaarheidsheuristiek