• Conferentie van Washington (januari ’43): legt de basis voor de militaire-diplomatieke

samenwerking van de geallieerden  betekent bevestiging v.h. Atlantisch handvest, de

ondertekening v.d. Verklaring van de Verenigde Naties, en de afspraak dat het

oorlogsgebeuren in Europa voorrang zou krijgen. V.S. beloofde steun en interventie, maar

had nog even voorbereidingstijd nodig vooraleer in te grijpen en te helpen bij de opening

van een tweede front.

• Conferentie van Casablanca (januari ’43): bespreking strategie tegen Duitsland in Europa

 Stalin is niet aanwezig, maar laat weten dat hij nog steeds wacht op dat tweede front

 geallieerden zouden troepen in Sicilië & Italië inzetten, in afwachting van een grote

invasie in Europa

 afspraak dat men onvoorwaardelijke overgave zou eisen aan de asmogendheden. Dit

stimuleerde Duitsland om tot het bittere einde te gaan + vormde de diplomatieke basis

voor de inhumane vergeldingsstrategie (bv. richtlijnen m.b.t. luchtbombard. op Duitsl.)

• Conferentie van Washington (mei ’43):  V.S. wil de Europese oorlog snel achter de rug

hebben zodat het zich op de Pacific kan richten en G.B. wil een offensief in de balkan om
de Russische invloed in Midden-Europa te beperken en de eigen invloed in O-Middellands

Zeegebied veilig te stellen. V.S. interesseert zich daar niet in want wil een goede relatie

met de S.U. zolang de oorlog duurt. S.U. blijft intussen hameren op de opening van het

tweede front in het W

 compromis: offensief en opening front in W-Frankrijk. Dit zou echter betekenen dat het

rode leger onbeperkt kan oprukken in Midden-Europa ( wens G.B.)

• de kansen beginnen te keren, en vanaf ’43 zal het diplomatieke aspect aan belang winnen

• N-Afrika: het Duitse leger o.l.v. Rommel tracht door te stoten naar Suez, maar een
succesvol tegenoffensief van Montgomery bij El Alamein verhindert dit (okt./nov. ’42)

 geallieerden richten hun energie op N-Afrika en verdrijven de asmogendheden

 als reactie op het overlopen v.d. Franse Vichy-minister v. defensie zal Hitler heel Fr.

bezetten en de Franse vloot aanvallen  zelfvernietiging vloot om te voorkomen dat

deze in Duits handen valt.

• Europa:

 op het oostfront wisselt Duitsland van tactiek: massale aanval op een beperkt front (

voordien over heel front). Men doet dit in de richting van de Kaukasus, en specifiek op

Sebastopol (basis Russische vloot!) om een doorgang naar het Z te krijgen voor de

troepen van Rommel  S.U. doet tegenoffensief en mislukt.

 Duitsland boekt dus geen vooruitgang, en dit is te wijten aan de gebrekkige diplomatieke

en militaire coördinatie (ook met Japan). Ook de V.S. keert zich nu tegen Duitsland,

terwijl Japan daarentegen geen oorlog start met de S.U.

 geallieerden kennen een veel betere coördinatie, ondanks meningsverschillen met

de S.U. over de te volgen strategie  S.U. wil extra front in W  anderen stellen uit

en richten zich eerst op Afrika.

• al sinds de Conferentie van Munchen en de Franse betrokkenheid in de oorlog profiteerde

Japan van de situatie om aan expansie te doen. De relatie tussen Japan & de V.S. zal

echter steeds verder verzuren tot ook tussen deze de oorlog uitbreekt.

 ’41: Japan sluit akkoord met Vichy-Frankrijk over een verdeling v. Indochina

 reactie V.S.: blokkeert Japanse bezittingen in V.S. en legt embargo op. China steunt

 7/12/’41: Japan valt Pearl Harbor aan

 V.S. eist dat Japan terugtrekt uit alle sinds ’31 bezette gebieden + uit het

driemogendhedenpact.  Japan weigert, = start Japans-Amerikaanse oorlog

• Japan kent een enorme expansie, zelfs zover dat het bijna Australië aanvalt

= feitelijke realisatie “Greater East Asia Co-Prosperity Sphere” in slechts 1j. tijd

 ook deze expansie gaat gepaard met een enorme terreur

• diplomatiek: 08/’41: Atlantisch Handvest, waarin de gemeenschappelijke internationale

politieke doelstellingen v. V.S. & G.B. staan  8 punten (cfr. Wilson’s 14 punten na WO I):

- geen expansiestreven

- enkel grenswijzigingen indien de bevolking dat aanvaardt

- volkeren mogen zelf hun regeringsvorm kiezen

- alle staten krijgen gelijke toegang tot de wereldhandel en grondstoffen noodzakelijk voor de eigen economische ontwikkeling

- interstatelijke samenwerking t.v.v. economische/sociale vooruitgang & zekerheid

- vrede op basis van een collectief veiligheidssysteem

- vrij verkeer op de oceanen respecteren

- gebruik van geweld vermijden

• Duitse redenering: men zocht een manier om de oorlog te winnen zonder een invasie in

Engeland. Aangezien G.B. haar hoop op de S.U. & V.S. richtte, was het nodig deze te

neutraliseren. Door de S.U. uit te schakelen zou ook de V.S. uitgeschakeld worden,

aangezien het wegvallen van de S.U. voor een vergroting van de Japanse invloed in het

Oosten zou zorgen.  dus: S.U. moet zo snel mogelijk uitgeschakeld worden, en in één

ruk (zodat de winter geen spelbreker kan zijn, zie maar hoe het Napoleon verging)

 argumenten pro:

- strijd zou vroeg of laat toch uitbreken door de ideologische kloof + de expansionistische neigingen van de S.U.

- Duitsland heeft de grondstoffen van de S.U. voor zichzelf nodig

- louter een N.A.P. is onvoldoende garantie tegen een tweefrontenoorlog. Daarom is het nodig het oostfront zo snel mogelijk uit te schakelen.

 argumenten contra:

- S.U. zou zeer moeilijk te overwinnen zijn + het zou nog moeilijker zijn om die enorme ruimte en bevolking onder controle te houden

- Men vergat rekening te houden met het feit dat de S.U. niet op twee fronten moest strijden wegens haar N.A.P. met Japan + dat men niet wist hoe doeltreffendheid een blitzkrieg was in het Russische gebied (omwille v.d. winter & de grote oppervlakte)

 22/05/’41: start operatie Barbarossa: de frontlijn wordt doorbroken en het verraste Rode

leger wordt tot vluchten of omsingeling gedwongen. Hierna volgt hetzelfde scenario als

in Polen: de S.S. komt haar terreurstorm uitvoeren (eliminatie volkselite & joden)

 verloopt gunstig tot de winter uitbreekt en zorgt voor verminderde mobiliteit, uitputting

+ tot het Rode Leger zich herpakt  men tracht haastig verder te doen, maar

daardoor is men slecht gegroepeerd, en de winter blijft wegen

 S.U. vat tegenoffensief aan…

 intussen op diplomatiek vlak:

- Duitsland zoekt sympathisanten in de rest v. Europa: de ‘oostfronters’

- Japan blijft neutraal (t.o.v. de S.U.)

- S.U. & G.B. worden bondgenoten

- V.S. breidt Lend Lease uit naar S.U. + zal nog intensiever steunen na Pearl Harbor

- S.U. & G.B. interveniëren in Iran om Duitse machtsgreep voor te zijn