Woekerkapitaal: alles wat met bank- en beurswezen te maken heeft. Handelskapitaal: koop en verkoop, met meerwaarde. Het uiteindelijke doel is winst maken.
Het is een expansief systeem: men gaat op zoek naar nieuwe technologieën, nieuwe markten en nieuwe grondstoffen (om de continuïteit te garanderen) en nieuwe arbeid. Een gevolg van die groeidwang is vermarkting/commodificatie: alles wordt in zekere zin deel van het proces, alles krijgt een prijs, ook informatie/kennis wordt vermarkt, het wordt een transactie. Arbeid wordt op een heel andere manier ideologisch ingevuld: betaalde beroepsarbeid (verenging van het begrip: vaak klasse- en gendergebonden).
Het is een ongelijk systeem: je krijgt te maken met een wereld vol tegenstellingen (bv. kern – periferie). Ook groei gebeurt op een ongelijke manier.

Accumulatie van groei komt centraal te staan.
- Kapitalisme is een economisch systeem: afwenteling van kosten
- Kapitalisme is een sociaal systeem: het brengt sociale verhoudingen met zich mee
- Kapitalisme is een historisch systeem: we kunnen het verhaal plaatsen in een lange termijnperspectief
- Kapitalisme is een wereld op zich: het beïnvloedt de hele wereld, in alle dimensies van de maatschappij

Is dit een gelukkige woordkeuze eigenlijk? De leefomgeving begint te lijden onder de industrialisatie: vervuiling, dumping, rook, afvalproductie, etc. Gettovorming: werkt het groepsgevoel in de hand, maar het zijn ook broeihaarden van sociale onrust (verzet). Hierdoor is er sterke sociale dreiging. Dit is voor de burgerij een reden om in te grijpen. Zeer veel mensen wonen op een kleine oppervlakte, met een slechte kennis van hygiënische omstandigheden (wat de aanleiding gaf tot epidemieën). Dit was ook een groot risico voor morele bederving (wanneer kinderen en volwassenen op zo’n kleine oppervlakte samenwonen). Industrialisatie had een grote invloed op de cultuur- en leefwereld. In een agrarische samenleving is de omgang met de tijd anders dan in een kapitalistische economie. Hierdoor krijgen we een lineair en abstract tijdsbesef. De dag wordt opgedeeld in een aantal blokken.

Als koloniserende mogendheden hebben ze zich centraal in het wereldbeeld geplaatst. Ze trekken de kaart van de vrijhandel. Fabriekspatronen hebben er niets aan dat hun arbeiders veel moeten betalen voor hun levensmiddelen: het verzwakt hen alleen maar en bovendien kan hij zo de lonen laag houden (door concurrentie). De kosten van de groei worden voor een stuk afgewenteld op de mensen, voor een stuk op het milieu en voor een stuk op de ontwikkelingslanden