De Nationale Astma Educatie en Preventie Programma, of NAEPP, werd opgericht in maart 1989 aan de groeiende probleem van astma in de Verenigde Staten aan te pakken. Hoewel er veel werd begrepen over astma zelf, behandeling en resultaten waren duidelijk optimaal zijn, vooral wanneer bekeken vanuit een nationaal perspectief. De hoofddoelstelling van de NAEPP is om astma zorg in de Verenigde Staten te verbeteren. De focus is het onderwijs-aan gezondheidswerkers, astmapatiënten, en het grote publiek over astma te leren. Het programma streeft ernaar om de kwaliteit van leven voor mensen met astma te verbeteren en hoopt astma-gerelateerde morbiditeit en mortaliteit te verminderen. De NAEPP wordt beheerd en gecoördineerd door het Amerikaanse ministerie van Volksgezondheid en het National Institute of Health's National Heart Lung and Blood Institute (NHLBI) Human Services '.

De NAEPP coördinerende commissie opdracht gegeven voor een panel van medische experts om de wetenschappelijke literatuur astma herzien om de klinische behandeling van astma in de Verenigde Staten te verbeteren en extra onderzoek naar astma te stimuleren. Haar rapport bezienswaardigheid, de Expert Panel Report (EPR): Richtlijnen voor de diagnose en behandeling van astma verscheen voor het eerst in 1991. Sindsdien zijn geactualiseerde richtlijnen voor diagnose en behandeling van astma zijn gepubliceerd, als gevolg van de enorme hoeveelheid nieuwe informatie over astma. Een follow-up Expert Panel Report (EPR-2) kwam uit in april 1997. In juni 2002 heeft de commissie NAEPP verfijningen toegevoegd aan het document 1997 leidt tot het Expert Panel Report: Richtlijnen voor de diagnose en behandeling van astma-Update over Capita selecta 2002. De derde en huidige Expert Panel Report (EPR-3) werd afgerond en vervolgens online geplaatst augustus 2007. Alle 440 pagina's van het rapport EPR-3 zijn beschikbaar voor gratis lezen en downloaden via internet (http://www. Nhlbi.nih.gov / richtlijnen / astma / asthgdln.htm). Print exemplaren kunnen worden besteld bij de NHLBI educatieve materialen Catalogus voor een kleine vergoeding van NHLBI Information Center, PO Box 30105, Bethesda, MD 20824-0105.

Een belangrijk onderdeel van de behandeling van astma richtlijnen NAEPP is de indeling van astma in vier afzonderlijke categorieën op basis van astmasymptomen, longfunctie (FEV1) waarden, en ernst van de ziekte. Een individu met astma in een van de vier groepen bij het verlenen van de eerste beoordeling van zijn ernst van astma. Interessant, kan indeling van die persoon veranderen in de tijd, afhankelijk van hoe effectief de ziekte en de symptomen worden gecontroleerd. Patiënten op elk niveau van de ernst kan ook ervaren exacerbaties, die ook mild, matig of ernstig kan zijn in intensiteit. De nauwkeurige indeling van een persoon de ernst van astma op het moment van de diagnose en de lopende follow-up evaluaties van ziektebestrijding als behandeling opbrengst is onderdeel van de NAEPP inspanning om betere zorg te waarborgen voor personen met astma van alle leeftijden. De NAEPP beveelt specifieke medicijnen en interventies voor elk niveau van de ernst van astma.

De EPR-3 actualisering benadrukt beoordeling van de ernst van astma (zoals in de stand van onderzoek) op het tijdstip van diagnose astma en voegt een aanvullende formele beoordeling van de mate van astma verkregen door behandeling gedurende tijdsturing. De nadruk op de astmacontrole en over de controle op de respons op de behandeling zijn nieuwe functies van de richtsnoeren 2007. Het laatste rapport NAEPP presenteert bijgewerkt behandeling aanbevelingen op basis van zowel de initiële ernst van astma waardering en de reactie op de lopende behandeling. Het rapport benadrukt dat de metingen van de longfunctie (FEV1), de frequentie en de intensiteit van de symptomen, en eventuele functionele beperkingen moeten worden opgenomen in de beoordeling van de mate van astma controle (tabel 14). Het rapport pleit voor een zes-stappen aanpak voor de farmacologische behandeling van astma en geeft gedetailleerde behandeling suggesties op basis van de ernst, controle, en leeftijd. De EPR-3 scheidt verder mensen met astma in drie groepen ten behoeve van de beoordeling en behandeling van astma: kinderen jonger dan 5 jaar, kinderen tussen de leeftijd van 5 en 11 jaar oud, en mensen die 12 jaar of ouder. Binnen elk van deze leeftijdsgebonden categorieën, doet specifieke behandelingsaanbevelingen voor elk niveau van de ernst van astma / controle en geeft bepaalde geneesmiddelen voor elk van de zes stappen van behandeling van astma. Patiënt onderwijs en de ontwikkeling van een partnerschap tussen de behandelende team van professionals in de gezondheidszorg en de patiënt en zijn of haar familie blijft een essentieel onderdeel van astma zorg zoals bedoeld in het EPR-3.

Wanneer een arts informatie over hoe efficiënt de longen van een patiënt functioneren nodig heeft, kan een arteriële bloedgas ( ABG ) uitkomst bieden . Het GLB is een bloedtest . Prestaties van een routine bloedonderzoek nodig bloed afgenomen uit een ader , vaak uit het gebied in de buurt van de elleboog plooi . Voor een ABG test echter bloed getrokken uit een slagader in plaats van een ader , en onmiddellijk geanalyseerd op zuurstof ( O2 ) gehalte , kooldioxide ( CO2 ) en pH , een maat voor zuurgraad . De radiale slagader in de pols is een frequente plaats voor ABG bemonstering. De GLB geeft informatie over het arteriële bloed zuurstof en koolstofdioxide gehalte , alsmede de zuurgraad van het bloed . Omdat de longen zijn verantwoordelijk voor de extractie van zuurstof uit de buitenlucht en voor het verwijderen van kooldioxide , analyse van de slagader monster voor die gassen geeft aan in hoeverre de longen functioneren .

De belangrijkste functie van de luchtwegen is het uitvoeren van ademhaling ( uitwisseling van O2 CO2 , zoals beschreven in vraag 6) . Ademhaling voorziet het lichaam van vitale organen met zuurstof en zorgt voor afvoer van opgehoopte afvalstoffen , vooral zuur. Na passeert de bloedtoevoer hoewel de longen en zuurstof opneemt , wordt zuurstof ( O2 ) rijk en kooldioxide ( CO2 ) slecht . Het zuurstofrijke bloed wordt vervolgens gepompt door het hart om het gehele lichaam via de bloedvaten in om organen voorzien benodigde zuurstof.

Hoewel een ABG geen routinetest poliklinische astmabeheer , wordt vaak gebruikt in intensive care instellingen . Als een persoon lijdt een ernstige astmatische exacerbatie , zal de GLB onthullen verminderde zuurstof en kooldioxide . Als de astma verergert Voorts kan kooldioxide toenemen en de pH zal dalen , hetgeen een gevaarlijke ophoping van zuur . Een dergelijk scenario kan levensbedreigende astma te geven. Als dit het geval is , zal ademhalingsproblemen voortvloeien uit voortgezette kooldioxide accumulatie en zuurstoftekort ; behandeling omvat life support met een ventilator . Patiënten die ventilator bijstand kan frequente ABG toezicht vereisen om artsen te helpen bij het selecteren van de optimale ventilator instellingen en om een adequate zuurstoftoevoer naar vitale organen te waarborgen.

Een methacholine provocatietest is een diagnostische test gebruikt bij de evaluatie van vermoedelijke astma wanneer omkeerbaarheid niet is aangetoond bij de eerste spirometrie . De methacholine uitdaging wordt ook gebruikt voor onderzoeksdoeleinden om hyperreactiviteit studeren . Het is een type van een klasse van gespecialiseerde tests genoemd bronchoprovocation testen . Inspanningstesten koude lucht zijn een ander voorbeeld van een bronchoprovocation test.

Een bronchoprovocation proef zou bij de evaluatie van vermoedelijke astma worden besteld . Het wordt niet beschouwd als een routine test. Denk aan een scenario waarbij een patiënt beschrijft subtiele symptomen die wijzen op astma . Spirometrie ( voor en na bronchodilator ) en andere longfunctietesten zijn volkomen normaal . Anamnese, lichamelijk onderzoek , bloedonderzoek en röntgenfoto's niet tot een andere diagnose of medische verklaring voor de gerapporteerde symptoms.The bronchoprovocation proef onthullen wordt dan aangegeven om verder te evalueren voor de mogelijkheid van astma . Het is een uiterst krachtige test voor het elimineren of " het uitsluiten van " astma. Met andere woorden , als de test negatief is , dan astma niet aanwezig . Indien de proef positief en als de symptomen overeenkomen , dan is de patiënt waarschijnlijk astma . Mensen met astma tonen een verhoogde gevoeligheid voor de inhalatie van methacholine en dus een " positieve " test resultaat. De omgekeerde stelling is niet waar : Hoewel iedereen met astma heeft een positief resultaat op metacholine testen , zal niet iedereen blijk van een positief resultaat op metacholine testen astma.

De werkelijke methacholine uitdaging test wordt meestal uitgevoerd in een ziekenhuis longfunctie lab. De test vereist het verkrijgen van een basislijn spirometrie meting en vervolgens herhalen spirometrie na inhalatie van steeds hogere concentraties methacholine . De basislijn spirometriewaarden moet normaal zijn , dat is de reden waarom de provocatietest wordt aangegeven . Als de spirometrie metingen blijven dicht tot de uitgangswaarden na inhalatie van toenemende doses van methacholine , wordt de test gezegd dat " negatief" en astma effectief uitgesloten . Indien daarentegen de spirometriewaarden aanzienlijk dalen na methacholine inhalatie , of piepende ademhaling of andere symptomen optreden , wordt de test gerapporteerd als " positief . " Het testen onmiddellijk stopt op dit punt en geïnhaleerde kortwerkende bronchodilator wordt onmiddellijk toegediend om de symptomen te verlichten en de abnormale longfunctie keren .