Beide leek goede redenen voor hun aanbevelingen hebben, maar hoe kan ik beslissen wie gelijk heeft?

Keuze van een behandelschema van uw oncoloog omvat vele variabelen. Hoewel sommige oncologen zich houden aan de gepubliceerde richtlijnen of de "standaard van zorg," anderen gemakkelijk nieuwe geneesmiddelen of behandelingen te nemen zodra er gepubliceerde rapporten dat een nieuwe therapie resulteert in een beter resultaat. Veel behandeling aanbevelingen evolueren van de resultaten van klinische proeven (zie deel Seven), maar dergelijke proeven kan enkele jaren duren.

Een oncoloog houdt ook rekening met uw andere medicijnen, gezondheidsproblemen, en eventuele eerdere behandeling die u hebt gehad. De kosten van de behandeling moet ook worden beschouwd, zoals sommige verzekeringsmaatschappijen niet dekt geneesmiddelen die worden gebruikt "off-label" (zie vraag 60).

Zelfs voor relatief zeldzame tumoren, zoals CNS lymfoom, hebben een aantal verschillende chemotherapeutische geneesmiddelen succesvolle behandeling gebleken. In veel behandelingsprotocollen voor CNS lymfoom, bijvoorbeeld hoge dosis methotrexaat wordt gebruikt, maar er zijn vele variaties in de dosis, het schema en zelfs de duur van de infusie, daarom is er meer dan "een juist antwoord" en uw oncoloog kan de behandeling waarmee ze de meeste ervaring heeft gehad hebben gekozen.

Oncologen kunnen ook op basis van het aantal cycli van chemotherapie zij aanbevelen. Voor de meeste hersentumoren, wordt de optimale duur van chemotherapie niet bekend. In het verleden, wanneer geneesmiddelen zoals CCNU en BCNU waren de belangrijkste behandelingsmogelijkheid, kunnen enkele patiënten verdragen enkele maanden therapie vanwege de ontwikkeling van toxiciteit voor het beenmerg en de longen. Nieuwere geneesmiddelen zoals Temodar niet als giftig en vele patiënten tolereerden een jaar of langer, maar als er geen bewijs van residuele tumor in een MRI na enkele maanden behandeling, is het nog niet duidelijk of patiënten moet blijven chemotherapie of blijven follow-up zonder actieve behandeling.

Gelukkig is er niet slechts een 'juiste' antwoord op vragen over de behandeling. Een aantal van de behandeling benaderingen zijn ontwikkeld in de afgelopen 10 jaar, en de aanbevelingen verder te evolueren van de resultaten van klinische proeven. Als u wenst agressieve behandeling vanwege de mogelijkheid van residuele tumor, moet u dit melden aan uw oncoloog. Het is ook belangrijk om over te brengen aan uw oncoloog uw verwachtingen met betrekking tot uw behandeling, zodat u openlijk kunnen bespreken of de twee van u akkoord gaat. Sommige artsen verwachten dat hun patiënten om partners bij alle beslissingen over de behandeling, anderen zijn minder bereid zijn open voor suggesties van een patiënt te zijn. Dit verschil in stijl kan zeer kritisch zijn als je verder door de behandeling, dus vergeet niet dat uw behandeling meer dan je eerdere behandeling met chemotherapie kan meebrengen.

Tot slot, net als bij andere problemen met betrekking tot de behandeling, als u overweegt deelname aan een klinische studie, moet je er zeker van dat u of u in aanmerking te houden voor het proces te maken. Sommige klinische studies staan niet toe patiënten die chemotherapie hebben gehad om deel te nemen. Anderen zullen niet toestaan patiënten deelnemen als ze meer dan een of twee geneesmiddelen ontvangen. Als deelneming aan een specifieke klinische studie voor u belangrijk is, moet u contact opnemen met het centrum met de proef voordat u een andere behandeling te beginnen.

Omdat veel geneesmiddelen voor chemotherapie interfereren met celdeling, de snel delende cellen van het beenmerg van de witte bloedcellen, rode bloedcellen en bloedplaatjes-zijn "onschuldige omstanders" van de toxische effecten van chemotherapie. Gelukkig bloedcellen herstellen meestal snel, vaak binnen een paar dagen, maar sommige medicijnen hebben meer effect op het bloedbeeld. Uw arts of verpleegkundige zal u uitleggen welke van uw bloedcellen kan worden beïnvloed door uw chemotherapie en wat je moet verwachten, terwijl uw bloedcellen laag kan zijn. Als uw bloedcellen lager dan verwacht blijven, kan het nodig zijn dat uw arts de dosering van uw chemotherapie te verminderen.

Witte bloedcellen (neutrofielen, lymfocyten en monocyten) van uw lichaam te beschermen tegen infecties. Neutrofielen, ook wel gesegmenteerde neutrofielen of polymorfonucleaire leukocyten, zijn de eerste lijn van verdediging tegen bacteriële infecties en schimmelinfecties. Deze cellen zich snel vermenigvuldigen vaak tijdens de vroege stadia van infectie. Zo kan een hoge witte bloedcellen een ernstige infectie zoals longontsteking signaleren, maar als de patiënt ondergaat chemotherapie, het aantal witte bloedcellen kan lager zijn dan gebruikelijk-in het bijzonder zijn, als het aantal neutrofielen is zeer laag (een aandoening wel neutropenie genoemd), de patiënt is het een groter risico voor ernstige infectie. Het is belangrijk om uw arts te informeren als u koorts, hoesten of andere symptomen van infectie te ontwikkelen wanneer je witte bloedcellen laag kan zijn. Een aantal verschillende geneesmiddelen, waaronder sargramostim (Leukine), filgrastim (Neupogen), en pegfilgrastim (Neulasta), kan worden toegediend via een injectie om het herstel van uw neutrofielen stimuleren tellen tot normaal. In sommige situaties kan het nodig zijn dat uw arts u hospitaliseren om koorts of infectie te behandelen, terwijl je witte bloedcellen is laag.

Het aantal rode bloedcellen kan ook worden beïnvloed door chemotherapie. Een laag aantal rode bloedcellen (anemie) kan het gevolg zijn van een aantal andere oorzaken, waaronder ijzertekort. Om deze reden, moet je voorzichtig zijn om ijzer-rijke voedingsmiddelen in uw dieet op te nemen terwijl u op chemotherapie. Bloedarmoede kan vermoeidheid en kortademigheid. In ernstige gevallen van anemie, kan het nodig zijn een transfusie van rode bloedcellen. Epoëtine alfa (Procrit), een injecteerbaar rode bloed cel groeifactor, kan worden aanbevolen door uw oncoloog als uw rode bloedcellen tijdens chemotherapie valt.

Bloedplaatjes zijn belangrijk in normale stolling en een zeer lage bloedplaatjes (trombocytopenie) geassocieerd met ernstige bloeden. Indien nodig kan een laag aantal bloedplaatjes worden behandeld met transfusie. Oprevelkin (Neumega) is een injecteerbaar geneesmiddel dat wordt gebruikt om het herstel van de bloedplaatjes te stimuleren. Het wordt toegediend gedurende enkele dagen na chemotherapie, wanneer thrombocytopenie verwacht.

Hoewel misselijkheid is een veel voorkomende bijwerking van chemotherapie, het wijdverbreide gebruik van effectievere anti-emetische (antinausea) medicijnen aanzienlijk daling van de incidentie van misselijkheid en braken. Medicijnen zoals ondansetron (Zofran), granisetron (Kytril), en dolasetron (Anzemet), en een langwerkend geneesmiddel, palisetron (Aloxi), kan intraveneus of oraal worden toegediend voor de chemotherapie. Deze drugs, in tegenstelling tot sommige van de oudere medicijnen, geen sedatie veroorzaken, waardoor het veiliger voor patiënten om chemotherapie te ontvangen in de ambulante setting. Het merendeel van de geneesmiddelen voor chemotherapie gebruikt om de behandeling van hersentumoren veroorzaken misselijkheid, om deze reden, oncologen raden dat patiënten antiemetic medicatie alvorens chemotherapie plaats van te wachten om te zien of misselijkheid zal ontwikkelen. Het is vooral belangrijk om te voorkomen dat braken bij het nemen van een orale chemotherapie drug, omdat het niet kan worden "verdubbeld" Als een dosis wordt gemist.

Andere bijwerkingen, zoals constipatie, diarree en vermoeidheid, vrij van patiënt tot patiënt en kan ook variëren met de dosis van de chemotherapie geneesmiddel gebruikt. Uw arts of verpleegkundige zal meer over de bijwerkingen van elk geneesmiddel ontvangt u en de maatregelen die u kunt nemen om de bijwerkingen te voorkomen verklaren.

Een ander neveneffect vaak geassocieerd met chemotherapie is haaruitval. Enkele van de meest voorkomende geneesmiddelen voor chemotherapie, zoals Temodar, BCNU, CCNU en carboplatine, niet leiden tot haaruitval, maar uw oncoloog zal uitleggen of de medicijnen die u zal ontvangen worden geassocieerd met haaruitval, zodat u kunt voorbereiden op deze ( zie vraag 44).

M. L. 's reactie:

Ik denk dat de angst voor misselijkheid en braken is de meest voorkomende zorg met chemotherapie. Het was zeker voor mij! Ik heb zelden meegemaakt een ziekte terwijl ik op chemotherapie, en ik kon het nauwelijks geloven. Ik nam Temodar voor 23 maanden en had ernstige misselijkheid alleen op de eerste avond dat ik nam het. Ik denk dat ik waarschijnlijk was zo zenuwachtig over de vraag of ik ziek zou krijgen dat ik waarschijnlijk bracht de misselijkheid en braken op mezelf. Ik zal nooit echt weten of het de drug of mijn zenuwen die me ziek gemaakt, maar ik weet wel dat ik nam de antinausea medicatie elke keer dat ik nam mijn Temodar, en het hielp.

De bijwerking die ik had was gewoon een algemeen gevoel van moe, maar niet zo moe dat ik niet kon gaan werken. Er waren dagen dat ik vroeg naar huis zou gaan of naar binnen laat. Voor de eerste paar dagen dat ik op chemotherapie, was ik prima. Ik voelde me niet moe meer, maar als de week gingen op en meer chemotherapie was in mijn lichaam, begon ik meer vermoeid raken. Ik herinner me willen later dan gebruikelijk in te slapen, en ik zou in slaap vallen eerder op de avond dan normaal. Dit was niet echt een slechte zaak. Ik voelde alsof het was de realiteit van het zijn op chemo, en hey, het was een stuk beter dan misselijk.

Een andere bijwerking die ik voelde was het verlies van eetlust. Voor mij, dat was een goede zaak, omdat ik zo veel gewicht had gekregen terwijl ik op steroïden dat ik wilde wat gewicht te verliezen. In het praten met anderen die op Temodar waren, vond ik dat het verlies van eetlust anders raakt iedereen. Er waren een aantal mensen die zeiden dat ze niet veel van een eetlust voor iets hebben. Anderen, zoals ik, alleen had een licht verlies van eetlust. Het goede nieuws was dat mijn normale eetlust terug kwam kort nadat ik klaar was elke ronde van chemotherapie.

Een andere bijwerking die zich voordeden terwijl ik nam Temodar was constipatie. Als je ooit werkelijk constipatie, weet je dat het niet iets is dat je wilt heel vaak last van. Ik vond dat ik niet de ervaring van de obstipatie als ik nam een poeder laxeermiddel gemengd met sinaasappelsap een keer per dag voor elke dag dat ik op chemotherapie. De meeste van de tijd, zou ik verlengen nemen van de laxeermiddel een paar dagen totdat ik voelde me als de chemotherapie door mijn systeem was gegaan en mijn eetlust was weer normaal.

Al met al, mijn ervaring met Temodar was verrassend positief. Ik kreeg niet ziek, en ik heb mijn haar te verliezen. Ja, ik was een beetje moe en mijn eetlust was beneden, maar dit duurde slechts ongeveer 5 tot 7 dagen. Zodra ik bedacht hoe de constipatie te pakken, dat was niet eens een probleem meer. Kortom, ik zal de vermoeidheid, verlies van eetlust, en de verstopping dan NIET ziek of verliezen van mijn haar elke dag van de week te nemen!

Chemotherapie verwijst naar de medicijnen tegen kanker die directe effecten op de groei en proliferatie van kankercellen. Er zijn honderden chemotherapie geneesmiddelen, en zij worden onderverdeeld in verschillende klassen afhankelijk van hoe deze factoren de cel. De meeste geneesmiddelen voor chemotherapie interfereren met de voortplantingscyclus van kankercellen door hun DNA beïnvloeden, maar blokkeert geen andere stappen in celdeling. Helaas zijn de effecten van chemotherapie op enkele lichaam normale cellen, met name de snel delende cellen van het beenmerg, kan aanzienlijke toxiciteit veroorzaken. Omdat het beenmerg rode bloedcellen, witte bloedcellen en bloedplaatjes, kunnen chemotherapie deze cellen te doden, soms plaatsen van de patiënt risico op infectie of bloeden.

Chemotherapie wordt meestal gegeven in cycli. Elke cyclus bestaat uit de dag of dagen waarop de chemotherapie wordt gegeven en de tijd die nodig is voor het beenmerg te herstellen of andere toxiciteit op te lossen. De cycluslengte afhankelijk van het geneesmiddel of combinatie van geneesmiddelen, het kan zo kort als 2 weken of zo lang als 8 weken. Het is moeilijk om alle van de middelen die zijn gebruikt bij de behandeling van primaire en metastatische tumoren, maar hebben sommige geneesmiddelen speciaal ontwikkeld voor de behandeling van primaire hersentumoren. Anderen hebben aangetoond effectiviteit in klinische studies, sommige van deze drugs zijn reeds goedgekeurd door de Food and Drug Administration (FDA) om andere aandoeningen te behandelen. Deze geneesmiddelen kunnen afwijkend worden overwogen voor toepassing bij de behandeling van hersentumoren (zie vraag 60). Sommige medicijnen zijn beter bekend onder de generieke naam en anderen hun handelsnaam; namen meestgebruikte wordt gebruikt voor eenvoud.

De geneesmiddelen BCNU (carmustine) en CCNU (lomustine) zijn enkele van de oudste geneesmiddelen gebruikt voor de behandeling astrocytomen, oligodendrogliomen, en vele andere soorten hersentumoren. BCNU is een intraveneuze drugs en chemische verwante neef, CCNU, is een oraal geneesmiddel. BCNU en CCNU goede penetratie over de bloed-hersenbarrière, maar zij kunnen bloedcellen gedurende enkele weken, daarom deze geneesmiddelen worden gewoonlijk 6 tot 8 weken apart gegeven in cycli. Naast de effecten op de bloedcellen, kunnen deze medicijnen littekens op de longen (pulmonale fibrose) veroorzaken, een aandoening die kortademigheid kan veroorzaken. BCNU en CCNU zijn gebruikt in combinatie met andere chemotherapeutische geneesmiddelen. Zo wordt CCNU vaak gebruikt in combinatie met procarbazine en vincristine in een medicatie bekend als PCV.

BCNU is opgenomen in een wafel, die is ontworpen om oplossen in de hersenen wanneer geplaatst in de holte na chirurgische resectie. De Gliadel wafer heeft geen invloed op het aantal bloedcellen of veroorzaken longtoxiciteit, maar het kan niet worden gebruikt bij patiënten bij wie de tumoren niet kunnen worden gereseceerd. Bij het gebruik van Gliadel, moet de neurochirurg voorzorgsmaatregelen te nemen om te zorgen spinale vloeistof met BCNU niet de operatiewond besmetten maken. Momenteel wordt Gliadel goedgekeurd om glioblastoma multiforme te behandelen, hoewel off-label gebruik van de wafer heeft patiënten met andere resectable primaire of metastatische tumoren opgenomen.

Temozolomide (Temodar) is een oraal geneesmiddel ontwikkeld in Europa dat is goedgekeurd voor de behandeling van recidief anaplastisch astrocytoom in de Verenigde Staten in 1999. Sinds die tijd zijn er vele andere soorten tumoren onderzocht in klinische studies met Temodar. Sommige klinische studies hebben het gebruik van Temodar in combinatie met andere geneesmiddelen en bestraling onderzocht. Veel verschillende toedieningsschema's zijn ook gebruikt, maar de meest voorkomende schema in de Verenigde Staten voorgeschreven dat Temodar daags wordt ingenomen, voor het slapengaan, gedurende 5 dagen, elke 4 weken. Lagere doses van Temodar zijn dagelijks gebruikt tijdens bestraling of op langdurige schema na bestraling. De meeste patiënten goed verdragen Temodar zonder significante effecten op bloed counts.Temodar is niet aangetoond dat longschade veroorzaken ervaren. Het kan misselijkheid en constipatie veroorzaken, maar beide kunnen worden tegengegaan met andere medicijnen. Temodar niet leiden tot haaruitval, maar in zeldzame gevallen kan het huiduitslag veroorzaken.

Onlangs is aangetoond dat patiënten die Temodar hebben gekregen op een 5-daags schema betere tumorcontrole met een langere lage doses toegediend kunnen hebben. In sommige gevallen, zijn tot 30% van de patiënten die niet tumorcontrole met een 5-daagse schema hadden succes behandeld op een dagelijkse lage dosis schema.

Temodar is ook beschikbaar als een intraveneuze toedieningsvorm, wat een voordeel is voor patiënten die moeite hebben met slikken.

Procarbazine (Matulane) is een oraal geneesmiddel dat chemotherapie alleen of in combinatie met andere chemotherapeutische middelen kunnen worden gebruikt. Dit geneesmiddel echter wisselwerking met andere geneesmiddelen, zoals antihistaminica, narcotica, wat misselijkheid medicijnen en alcohol. Procarbazine kan ook leiden tot hoge bloeddruk bij gebruik in combinatie met voedingsmiddelen met een hoog tyramine, zoals biergist, kippenlever, bananen, en oude kaas. Een vergelijkende studie Temodar en procarbazine bij recidiverende glioblastoma vonden dat Temodar veroorzaakt minder giftigheid en lijkt effectiever dan procarbazine, hoewel procarbazine nog veel gebruikt in combinatietherapie.

Methotrexaat is voornamelijk gebruikt om CNS lymfoom. Het wordt vaak toegediend in hoge doses en wordt gevolgd door toediening van leucovorine, een geneesmiddel dat werkt als een tegengif voor methotrexaat toxiciteit in normale cellen. Hoge doses nodig te dringen in spinale vloeistof en behandelen leptomeningiale kankercellen.

Carboplatine en cisplatine worden vaak gebruikt om longkanker, eierstokkanker en andere maligniteiten behandelen. Ze werden intraveneus en intra-arterieel in primaire hersentumoren. Cisplatine kan nierschade, perifere neuropathie (gevoelloosheid en tintelen, vooral in de onderste ledematen), en ernstige misselijkheid. Carboplatine minder ernstige misselijkheid, maar is toxischer bloedcellen, vooral bloedplaatjes.

Cyclofosfamide (Cytoxan) is een intraveneuze geneesmiddel dat is gebruikt voor pediatrische en volwassen hersentumoren zoals medulloblastoom. Het veroorzaakt lage bloedcellen en misselijkheid.

CPT-11 (Camptosar, ook wel irinotecan) is een intraveneuze geneesmiddel dat oorspronkelijk goedgekeurd is om darmkanker te behandelen. Klinische studies hebben aangetoond dat CPT-11 effectief is bij behandeling maligne glioom. Verschillende doseringsschema's zijn gebruikt. Onlangs is gebruikt in combinatie met Avastin, een nieuwe gerichte therapie (zie vraag 53).

Etoposide (VP-16) is oraal en intraveneus gebruikt om veel verschillende soorten kanker te behandelen. Het is gebruikt in combinatie met andere geneesmiddelen voor medulloblastoom, germinoom, en primitieve neuro-ectodermale tumoren. Het is ook gebruikt om metastatische kleincellige longkanker.

Vincristine (Oncovin) wordt zelden gebruikt als een geneesmiddel in de behandeling van kanker, maar wordt vaak gebruikt in combinatie met andere geneesmiddelen, omdat dit geen invloed bloedcellen, maar kan vincristine veroorzaken gevoelloosheid, zwakte, constipatie, impotentie en andere significante bijwerkingen. Dit geneesmiddel wordt intraveneus toegediend.

Vele andere chemotherapeutische geneesmiddelen zijn alleen of in combinatie met andere geneesmiddelen voor primaire en metastatische hersentumoren gebruikt. Uw oncoloog of oncologie verpleegkundige zal u referenties en informatie over de mogelijke bijwerkingen van de medicijnen aan te raden om u voordat u met de behandeling begint.

De kleine bloedvaten en capillairen van de hersenen die zuurstof en voedingsstoffen leveren aan de cellen verschillen van de capillairen van andere organen. De wanden van de haarvaten van de meeste poreuze lichaam zodat moleculen vrij bewegen van de bloedstroom naar de weefsels. De wanden van de haarvaten van de hersenen, anderzijds, meer nadruk samengevoegd. Deze strakke naad of "knooppunt" beperkt de beweging van grotere moleculen, waaronder geneesmiddelen moleculen in de hersenen. De bloed-hersenbarrière verwijst naar de aan drugs en andere stoffen die de capillaire wanden in hersenweefsel (figuur 20) beperking.

Duidelijk veel medicijnen gemakkelijk over in de hersenen (bijvoorbeeld alcohol, cocaïne en alle soorten "recreatieve" drugs), maar andere geneesmiddelen fysieke kenmerken die hun passage door de capillairen te voorkomen. Sommige hersentumoren hebben meer "lekkende" haarvaten en dus niet een intacte bloed-hersenbarrière te hebben. Deze tumoren hebben de neiging om een gebied van heldere contrast verbetering laten zien op een MRI (magnetic resonance imaging) scan wanneer intraveneus gadolinium is gebruikt (zie vraag 17).

Sommige geneesmiddelen voor chemotherapie, waaronder carmustine (BCNU), lomustine (CCNU), temozolomide (Temodar) en procarbazine (Matulane), hebben de mogelijkheid om de intacte bloed-hersenbarrière. De drugs cisplatine, carboplatine en vincristine niet de intacte bloed-hersenbarrière en kruisen, maar effectief kan zijn bij maligne tumoren, die capillairen die poreuzer hebben.

De betekenis van de bloed-hersen barrière voor het succes van chemotherapie bij hersentumoren is besproken voor vele jaren. De aanwezigheid van "lekkende" capillairen in de tumor kan de chemotherapie geneesmiddel meer van de omringende tumorcellen doodt. Het is mogelijk om de bloed-hersenbarrière tijdelijk openen geneesmiddelen zoals mannitol. Dit proces, genaamd bloed-hersen barrière verstoring, is in sommige onderzoekscentra ontwikkeld als een manier om hogere concentraties van chemotherapie om de tumor en het omringende hersenweefsel bereiken, die verspreide tumorcellen bevatten. Dit is bijzonder nuttig bij het behandelen van primaire centrale zenuwstelsel (CZS) lymfoom, dat een zeer chemotherapie-gevoelige tumor is.

Helaas heeft de bloed-hersenbarrière niet dat systemische kankersoorten, zoals borstkanker en longkanker, mag niet in de hersenen en ruggenmerg. Het kan echter beperken de penetratie van chemotherapie geneesmiddelen in de hersenen. Bijvoorbeeld kan een longkanker patiënt die chemotherapie krimp zijn longkanker tegelijkertijd dat uitzaaiingen in de hersenen blijven groeien.