Uitstekende visie kan je hebt, maar lezen is moeilijk. In PD , kan de spieren van je ogen vertragen en minder goed in staat om tegemoet voor de snelle bewegingen die nodig is voor het scannen van een lijn van druk zijn . Af en toe kan je dubbel zicht te hebben. Deze voorwaarde met betrekking tot PD , worden geholpen door speciaal prisma . Een tweede voorwaarde in verband met PD kan de interpretatie van de beelden werpen op het netvlies door de lens van je oog te betrekken . Het netvlies bevat dopamine cellen , en wanneer het dopaminesysteem wordt beïnvloed PD, kan uw ogen beïnvloeden. Een derde voorwaarde kan de la van het oog knipperen . Uw ogen kunnen droog en geïrriteerd omdat je oogleden knipperen niet genoeg om weg te spoelen stof, pollen , of andere irriterende stoffen . Deze aandoening kan worden geholpen met kunsttranen .

Als je moeite hebt het zien , een oogarts raadplegen , een arts die kan diagnosticeren en behandelen van oogaandoeningen . Vergeet niet dat je meer kans om problemen te zien als gevolg van omstandigheden die niets met PD hebben . De oogarts zal uw gezichtsscherpte te controleren op zowel afstand ( ver ) visie en de buurt ( lezing) visie. Een veel voorkomende aandoening is presbyopie waar de lengte van uw lens verandert met de leeftijd en om te lezen je gedwongen om het papier verder vast te houden en verder weg ) . Een tweede voorwaarde is staar , waarbij de lens van je oog troebel wordt , en je denkt dat je op zoek bent door middel van " water . " Een derde voorwaarde is glaucoom , die voortvloeit uit een ophoping van vocht achter het oog . De vloeistof drukt op de optische zenuwen en kan op termijn leiden tot blindheid . Pijn gaat vaak gepaard met acuut glaucoom . Chronisch glaucoom is meestal stil - dat wil zeggen, kan je niet weet dat je het hebt. Bepaalde PD drugs , de anticholinergica zoals Artane en Cogentin , kan de oogdruk , vooral bij mensen met nauwehoekglaucoom verhogen .

De arts zal de druk in uw oog om te bepalen of u glaucoom controleren . Dan, met behulp van een oogspiegel , zal hij of zij kijken naar de achterkant van je oog , het netvlies . Het netvlies is de enige plaats in het lichaam waar de slagaders (in tegenstelling tot de aderen ) kan worden onderzocht . Kijkend naar de bloedvaten van het oog bevat een " venster" in alle slagaders elders . Dergelijke informatie is vooral handig als u diabetes of hoge bloeddruk , aandoeningen die de bloedvaten aantasten . Andere retinale aandoeningen die kunnen worden gediagnosticeerd met een oftalmoscoop omvatten maculaire degeneratie .

Rusteloze benen syndroom ( RLS ) is een ongemakkelijke , pijnlijke gewaarwording dat is opgelucht als je constant beweegt je benen . RLS komt voor in de avond of 's nachts wanneer je rust . De sensaties worden beschreven als een onweerstaanbare drang om te bewegen als trillen , branden, steken , kruipen en kruipen , pijn , zwaarte en spanning voelde diep in de kuitspieren of zelfs de botten. Soms , de sensatie verspreidt in de voet of de dijen , maar zelden de armen of handen . De enige opluchting is om op te staan en te lopen, die voor iemand met PD moeilijk kan zijn . Slapeloosheid volgt vaak , wat leidt tot meer problemen met een gebrek aan slaap , angst of depressie.

RLS treft ongeveer 5 % van de Amerikaanse bevolking en is vaak onbekende en verkeerd gediagnosticeerd . Hoewel beïnvloedt tot 5 % van de bevolking , slechts 10 % is RLS voldoende hinderlijk voor mensen om behandeling te zoeken . Hoewel RLS kan op elke leeftijd beginnen , maar de meeste mensen die getroffen zijn 50 jaar en ouder . Ongeveer 80 % van de mensen met RLS kan periodieke bewegingen van de ledematen (genaamd myoclonus ) hebben tijdens de slaap . Myoclonus gebeurt ritmisch en is niet schadelijk , maar kan beangstigend zijn , vooral om je bed partner.

Diabetes, bloedarmoede door ijzertekort , nierziekte , perifere neuropathie en slechte circulatie RLS veroorzaken . Meestal de oorzaak onbekend . RLS is gerelateerd , voor een deel , om afwijkingen in dopamine . Dopamine-agonisten helpen RLS en dopamine antagonisten verergeren RLS . Hoewel er verband met dopamine en hoewel rusteloze benen komen vaak voor bij mensen met Parkinson , een discussie bestaat over de vraag of rusteloze benen zijn een deel van de PD. De dopamine agonisten Mirapex en Requip zijn effectief bij de behandeling van PD en rusteloze benen ( secundair aan PD of niets met PD ) . Mirapex wordt gestart met 0,125 mg slapengaan en wordt geleidelijk verhoogd tot maximaal 1,5 mg driemaal daags gedurende PD of restless legs . Requip wordt gestart met 0,25 mg en wordt verhoogd tot 3 tot 8 mg driemaal daags gedurende PD of restless legs .

Nee! Maar hij kan een aandoening van rapid eye movement (REM ) slaap . Levendige en beangstigende dromen domineren , dus , uw partner kan schoppen en schreeuwen alsof weglopen van iets , maar na het ontwaken , herinnert hij zich niets . REM-slaap stoornissen zijn meer verontrustend voor u dan aan uw partner . Typisch, dromen optreedt tijdens een fase van de slaap genaamd REM ( wanneer de ogen bewegen ) . Spierspanning tijdens de REM- slaap is minimaal, die uw partner stopt handelen uit zijn dromen . Tijdens wanordelijke REM-slaap , de dromen van uw partner zijn levendig , vaak gewelddadige , en zijn spieren wordt verhoogd, waardoor dromen te worden gehandeld , wat resulteert in gillen , schoppen of stompen, alsof hij vecht iemand . Stoornissen in REM slaap kan het gevolg zijn van de effecten van Sinemet of dopamine- agonisten op de hersenen . Deze kunnen worden behandeld door de hoeveelheid van PD drugs of toevoegen van een geneesmiddel zoals Seroquel of Geodon of clozapine , geneesmiddelen die temperen gedeeltelijk de acties van PD drugs .

Angst en depressie komen vaak voor bij PD en kan de slaap verstoren, maar slapeloosheid (moeilijk in slaap vallen of moeite blijven slapen of beide) is onderdeel van de PD. Het is normaal dat tijdens de slaap voor mensen wakker tijdens de nacht te rollen, om posities te veranderen, en dan weer in slaap vallen zonder enig probleem. Mensen met PD kan ontwaken en vinden zichzelf zo stijf dat ze niet in staat om dergelijke aanpassingen te maken en dan kan niet terug te gaan slapen. Het probleem kan zijn dat uw laatste dosis Sinemet was niet genoeg om u de mobiliteit die u nodig hebt om in bed te slapen door de nacht te geven. Dit probleem kan worden geholpen door het toevoegen van Comtan of een dopamine-agonist. Slapeloosheid bestaat uit een of meer van de volgende: moeilijk in slaap vallen, moeilijk blijven in slaap, frequent nachtelijk ontwaken, 's ochtends vroeg wakker worden, en niet-verkwikkende slaap.

Tijdelijke slapeloosheid die minder dan 4 weken wordt selflimited en heeft geen ernstige gevolgen. Het komt voor bij tot 50% van alle mensen en komt vaker voor bij oudere mensen, werknemers in ploegendienst, internationale reizigers, en Peol PLE die onder stress. Chronische slapeloosheid, zoals gebeurt bij PD, duurt langer dan 4 weken wordt niet selflimited, en kan gevolgen hebben. Dergelijke slapeloosheid leidt meestal tot vermoeidheid overdag, sufheid, prikkelbaarheid, stemmingswisselingen, en moeilijkheden bij het betalen aandacht of concentratie. Mensen met chronische slapeloosheid hebben meer kans om te lijden aan angst, depressie, stemmingswisselingen, of paranoia. Of deze aandoeningen kwam eerst en slapeloosheid is een deel van hen is of dat de slapeloosheid kwam eerst en ontmaskerde hen is een bron van discussie. Bij het bespreken van slapeloosheid met uw arts, moet u bereid zijn om dit soort vragen te beantwoorden:
• Hoe laat ga je naar bed? Voor middernacht? Na middernacht?
• Hoe lang duurt het voor u om in slaap te vallen? Minder dan een uur? Meer dan een uur?
• Terwijl het proberen in slaap te vallen, wat doe je dan? Lezen? Luister naar de radio? TV kijken? Zorgen maken? Staren in de ruimte?
• Heeft u wakker tijdens de nacht? Om welke reden? Slechte droom? Naar het toilet gaan? Zorgen maken? Rusteloze benen? Geen reden?
• Hoe vaak moet je wakker? Eens? Meer dan eens?
• Hoeveel uur slaap je? Vier uur? Twee uur?
• Wanneer moet meestal wakker? Vóór 04:00? Na 04:00?
• Nadat je wakker wordt, kom je uit of in bed blijven? Hoe lang? Minder dan een uur? Meer dan een uur?
• Als je wakker wordt, ben je fris? Of suf?
• Heeft u dutje overdag? Eens? Meer dan eens?

Als u een partner in bed, kan hij of zij een waardevolle bron van informatie zijn, omdat de meeste mensen zijn zich niet bewust van hun gedrag tijdens het slapen. Uw partner in bed is waarschijnlijk de enige die kan reageren op specifieke gedragingen: praten in je slaap, schreeuwen of te schreeuwen tijdens de slaap, snurken (die slaapapneu kan duiden), pak slaag of schoppen tijdens de slaap, of wandelen in je slaap.

Dergelijke voorbereiding zal helpen u en uw arts om de oorzaak (of oorzaken) van uw slapeloosheid te identificeren. Gewoon uw arts te vertellen dat je niet kunt slapen zonder eerst het analyseren van uw slaapgewoonten is niet nuttig. Tijdelijke slapeloosheid kan worden veroorzaakt door angst (zorgen over familie, vrienden, werk), situationele aanpassingen (nieuw bed, vreemd bed, nieuw huis, nieuwe baan, nieuwe partner in bed), slaap-waak verstoringen (verandering in planning, internationale vliegreizen) , of een nieuw geneesmiddel. Zodra de oorzaak van slapeloosheid is geïdentificeerd, kan corrigerende maatregelen worden genomen, en de slapeloosheid verdwijnen.

Chronische slapeloosheid heeft vele oorzaken, waaronder de volgende:

• Hart-en longaandoeningen.

• nier-, prostaat en blaas ziekte.

• Endocriene aandoeningen zoals een overactieve schildklier of diabetes.

• slaapapneu (dit het gevolg is van verminderde toon van de spieren van het dak van uw mond, die op zijn beurt resulteert in je huig achter in je keel vallen en gedeeltelijk blokkeren uw luchtwegen wanneer je vast).

• PD geneesmiddelen zoals deprenyl en amantadine.

• Geneesmiddelen voor andere aandoeningen, zoals slaappillen, die, paradoxaal genoeg, slapeloosheid verergeren bij onjuist gebruik of ten onrechte ingetrokken.

Veel mensen met PD hebben slapeloosheid. Dit kan verband houden met een primaire slaapstoornis die voortkomt uit een nog onbekend verstoring van de slaap ritme. De centra reguleren van slaap zijn in de hersenstam, een gebied uniek gepositioneerd om de slaap te reguleren als het reguleert de ogen openen en sluiten, houding en toon. De centra reguleren van slaap zijn gelegen nabij de substantia nigra, de regio die het meest getroffen in PD. Zo, het is niet verwonderlijk dat er een verband is tussen PD en moeite met slapen. De diagnose van een primaire slaapstoornis is gemaakt in afwezigheid van andere oorzaken van slapeloosheid. Soms is de diagnose van een primaire slaapstoornis vereist evaluatie in een slaaplaboratorium. Indien een dergelijke aandoening veroorzaakt slapeloosheid, eerste behandeling is om u te voorzien van informatie over slaap en u instrueren op zulke eenvoudige en doeltreffende maatregelen als naar bed alleen wanneer u slaperig bent, om uw slaapkamer te verlaten als u niet in staat bent om te vallen slaap binnen 30 minuten of als je wakker wordt en kan niet terug in slaap binnen 30 minuten en pas terug te keren wanneer u slaperig bent, om wakker te worden op hetzelfde tijdstip elke ochtend, ook in het weekend, en overdag dutjes vermijden.

Ontspanning technieken zijn nuttig. Voorbeelden zijn nek spieren ontspannen en middenrif ademhaling. Sommige mensen met slapeloosheid zonder het te beseffen nemen aan activiteiten die het probleem verergeren: overmatig gebruik van stimulerende middelen zoals koffie of cafeïne-houdende frisdranken, overmatig slapen in het weekend of overdag dutten.

Veel mensen met slapeloosheid angstig en bezig met hun slaapproblemen, en omdat de zorg en de zorg hebben de neiging om piek rond bedtijd, dit verergert de slapeloosheid. Als onderwijs en instructies in goede slaaphygiëne onvoldoende zijn, de volgende aanpak is het gebruik van een recept of vrij verkrijgbare geneesmiddelen op korte termijn. Uw arts moet beslissen over de juiste drugs of een combinatie van drugs. Vaak gebruikt nonprescription, over-the-counter drugs omvatten het volgende: kava wortel, meestal tot 500 mg per nacht, melatonine, een hormoon dat door de pijnappelklier en dacht bij circadiane ritmes, meestal 1 tot 3 mg per nacht te regelen, en valeriaan, meestal 500 mg per nacht. Deze drugs, weliswaar zonder een recept, kunt als andere medicijnen hebben bijwerkingen en interactie met geneesmiddelen op recept. U moet uw arts vertellen over alle geneesmiddelen die u neemt.

Algemeen gebruikte medicijnen omvatten benzodiazepinen, een klasse van geneesmiddelen die binden aan een specifieke receptor in de hersenen, genaamd de benzodiazepine receptor; nonbenzodiazepine slaapmiddelen, een klasse van geneesmiddelen die geen benzodiazepinen maar die binden aan de benzodiazepine receptoren en antidepressiva slaap -inducerende eigenschappen. Sommige medicijnen hebben een lange halfwaardetijd, reflecterende vertraagd metabolisme door het lichaam. Dergelijke drugs zijn waarschijnlijk overdag sufheid of slaperigheid veroorzaken. Voorbeelden zijn Elavil, Norpramin en Sinequan.