Radical Doubt is de methodologische twijfel die een ieder moet hebben ten aanzien van de “werkelijkheid”.

Iets is pas waar als het duidelijk en ontegenzeggelijk waar is van zichzelf.

Descartes werkte vanuit de volgende uitgangspunten:

• We kunnen onze zintuigen niet vertrouwen

Anekdote van de droom; wanneer droom ik en wanner ben ik wakker?

• Traditioneel geloof en waarden set moeten kritisch worden benaderd
• De bron van fouten ligt in vooroordelen en haast

Descartes wordt dus gezien als de grondlegger van de moderne filosofie en door velen ook als de grondlegger van de moderne wetenschap. Hij werkte volgens de volgende criteria:

Moderne wetenschap als voorbeeld

Geen onderscheid tussen hemel en aarde

Alles wordt verklaard vanuit een mechanisch oogpunt

“there’s no natural movement but everything is mutual”

• natuurkundige krachten

Wiskunde als model

Axiomata als fundering

kennisvergaring door deductie op basis van axiomata

“Cogito ergo Sum”

Ratio als belangrijkste gids

“reducing multitude to unity”-“law-searching” met ratio als de belangrijkste rechter

“From wide reading to method”

Verkrijgen van “reliable knowledge”

Betrouwbare kennis kan gevonden worden in werken die gebasseerd zijn op “unquestionable grounds”

Hiermee heeft Descartes de basis gelegd van de huidige wetenschap die tot op de dag van vandaag nog volgens deze richtlijjnen werkt.

• Grondlegger van de moderne filosofie
• Rationalisme
• “Je hoeft je kamer niet uit om aan wetenschap te doen, je moet denken”

Descartes’ rationalisme was een tegenstroming van:

Aristoteles

• het onderscheid tussen hemel en aarde

“mathematics apply only on heaven because it moves in a certain predictale way”

• teleology

“Everything has a natural tendency to move in a certain way”

Scholastiek

“Iedere wetenschap heeft haar eigen methode”

In praktische zin betekent dit dat de 7 vrije kunsten uit de middeleeuwen ieder haar eigen methode had om uit te voeren.

Hoofdvraag: Wat is betrouwbare informatie en hoe verkrijgen we die?

Rationalisme en Empiricisme zijn een reactie op voorgaande gebeurtenissen.

Het zijn beiden vooral stromingen die kerk-kritisch zijn.

Tijdsbepaling: 17^e eeuw

Plaatsbepaling: Tijdens de middeleeuwen werd filosofie gedicteerd door het gedachtengoed van Aristoteles, de onfeilbare mening van de Kerkvaders en de alledaagse ervaringen van de mens.

Aan het einde van deze periode werd de macht van de kerk ondermijnt door ontwikkelingen op wetenschappelijke en maatschappelijk gebied. Hierbij moet je denken aan mannen als Galilei en Copernicus, het afstappen van de geocentrische gedachte en het in contact komen met andere culturen door de grote ontdekkingsreizen.

Ook op religieus vlak waren er grote veranderingen zoals de opkomst van Luther en het zat zijn van de bevolking van de misstanden in de Kerk.

Dit alles zorgde voor een sfeer van crisis waarbij alles aan twijfel onderhevig was en een goede voedingsbodem vormde voor het skepticisme.