Mysterie = De banken zagen zelf niet in dat ze zoveel risico namen
Waarom?

1) Rampenblindheid = Wij zijn behoorlijk slecht bij het inschatten van gebeurtenissen met een kleine kans op een zeer slechte uitkomst. Vlak na de ramp schatten we de kans op de volgende ramp hoger in dan ze werkelijk is.
> We hebben de neiging om risico’s te onderschatten

Subjectieve inschatting = Na de ramp wordt onze inschatting van de kans zo laag dat we er van uitgaan dat een ramp onmogelijk is

2) De banken en hun managers begrepen zelf niet hoe die lettersoeppoducten in elkaar zaten en hoe riskant die wel waren.
> Risicomodellen die niet toepasbaar waren op CDO’s

3) Too big to fail = De banken voelen zich verzekerd wanneer het mis loopt
> Er is zekerheid dat de overheid ingrijpt

Europa is getroffen = Europese banken kochten een pak van die Amerikaanse CDO’s maar namen veel meer risico’s dan Amerikaanse banken > Dieper in de problemen

Waarom zo veel risico’s nemen = Gebrekkige financiële toezicht op de financiële sector in Europa

Home country control = Ieder Europees land heeft het hoofdtoezicht op de banken die op zijn grondgebied een licentie hebben, zelfs al deze banken in tal van andere Europese landen actief zijn f veel groter zijn dan het bbp van het land in kwestie
> Voorbeeld: Dexia

Bankentoezichthouden Europa = Vele landen en vooral Engeland wil niet dat er een toezichthouder is voor heel Europa. De landen willen liever zelf de controle houden over hun eigen banken

Bankentoezicht nationaal heeft voordelen

1. Toezichtspelers tegen elkaar uitspelen en zo de controle ondergraven
2. Toezichthouders knepen op het juiste moment een oogje dicht
3. Grote banken bleven nationale reuzen, terwijl het Europese meelopers zijn
   > Ze voelen zich verzekerd van overheidssteun

* Combinatie van deze factoren speelde ene belangrijke rol in de crisis

Bazal-akkoorden (1988) = Afspraken tussen verschillende landen over de regulering en de supervisie van hun bankensysteem met als doelstelling de stabiliteit van het bankensysteem te verhogen.
> Door de Bank voor Internationale Bestalingen
> Bazal I-regels van kracht in 1992
> Het land zelf moet ze omzetten in nationale wetgeving

Basisidee Bazal I = Tegenover elk risico dat de bank neemt, moet een bepaalde hoeveelheid van het eigen vermogen van de bank als buffer staan ter bescherming van de kleine spaarder
> Reserve (8%)

Bazal II = De exacte berekening van het minimum vereiste kapitaal
> Banken gebruikten eigen modellen voor de berekening

Nadeel van de kapitaalregels = Een grote hoeveelheid subprime-leningen, waar normaal gezien een flinke kapitaalbuffer tegenover moest staan, werd omgevormd tot CDO en kwam terug op de bankbalans zonder dat er kapitaal tegenover moest staan dankzij de hoge rating van de kredietagentschappen

Onzichtbaar risico = Een grote hoeveelheid risico’s werden buiten de balans geplaatst zoals CDS’n en CDO’s.

Hefboomfonds = Met weinig eigen middelen (kapitaal), voornamelijk geleend geld (spaargeld en kredieten van andere banken) en erg grote risico’s nemen om het rendement op de eigen middelen de hoogte in te jagen
> Vergelijk van bankensector en hefboomfonds

FSMA = Is bevoegd voor het toezicht op de aanvullende pensioenen die werknemers en zelfstandigen opbouwen in het kader van hun beroepsactiviteiten
> Autoriteit voor de Financiële Diensten en Markten
> Financial Services and Markets Authority

Preventievangnetparadigma = Kleine spaarders moeten verzekerd worden tegen het falen van hun bank om paniek en ineenstorting van het systeem te vermijden.
> Voor de liberalisering

Concurrentie-efficiëntieparadigma = Een paradigma dat uitging van concurrentie op transparante, zichzelf regulerende en efficiënte markten.