• Kwam in aanraking met Johannes Müller.
• Meest bekende werk: Handboek van de fysiologie van de optica, 1856-1866.
• In tegenstelling tot Fechner, had Helmholtz een groter vertrouwen in omgevingsafgeleiden of fysieke determinanten van zintuiglijke activiteiten.
• In zeker zin was zijn benadering tot de zintuiglijke fysiologie dichter bij de Britse filosofische traditie dan bij de Duitse-
  • Hij ging er mee akkoord dat ervaringen de percepties verklaren en niet andersom.
  • Hoewel hij niet de voorafbestaande kennis ontkende, en daarmee het bestaan van instincten erkende, stelde hij toch dat de ontwikkeling van perceptie grondig uitgelegd kan worden vanuit ervaringen.
• Methodologisch gezien benadrukte Helmholtz de belangrijkheid van observerende ervaringen in tegenstelling tot de ervaarde objecten.
• Zijn kritiek: van observatie is de ervarende persoon en niet de eigenschappen van het stimulerende object.
• In overeenstemming daarmee, had hij veel bewondering voor het werk van Purkinje. Helmholtz's overzicht van eeuwige processen benadrukte duidelijk de afhankelijkheid van zintuiglijke patronen op centrale functies zoals onderbewuste tussenkomst en verbeelding.
• Dus, hij bracht de studie van de psychofysica verder omdat hij een empiristische methodologische aanpak hanteerde om de perceptie te definiëren als meer dan zintuiglijke fysiologie.

Wat is het verschil tussen Fechner en Helmholtz:

Fechner bestudeerde zintuiglijke en perceptie-gebeurtenissen vanuit het oogpunt van de onderliggende mentale activiteit die eigen is aan de Duitse traditie.

Langs de andere kant, bestudeerde Helmholtz dezelfde fenomenen en ontwikkelde hij interpretaties die in overeenstemming waren met een empirische oriëntatie, die dan weer nauw verwant was met de Britse traditie.

Beide wetenschappers duidden wel op een gebied van onderzoek dat niet eenvoudig gebruikt werd binnen de fysica, fysiologie, of natuurlijke filosofie alleen, en dat het opkomende vraagstuk van de psychologie was.

• Fechner probeerde om de relaties tussen ervaringen en inzichten dieper te verkennen.
• Zijn psychofysica was opgebouwd als een aanval op het materialisme.
• Specifiek, hij geloofde niet dat de noties van wetenschap en geest elkaar per se uitsloten; er is geen overtuigende reden om geest te herleiden naar materialisme (zoals in de fysiologie) om zo de mentale handelingen wetenschappelijk te kunnen bestuderen.
• Veeleer, in de traditie van de Duitse filosofie, erkende hij de essentiële activiteit van de geest en stelde een empirische wetenschap van de geest voor die toeliet om de relatieve toename van lichamelijke, zintuiglijke stimulatie als een meetinstrument van de geestelijke intensiteit van ervaringen te gebruiken.
• Elemente was een werk dat niet wijd erkend was, maar wel werd opgepikt door twee belangrijke Duitse filosofen- Helmholtz en Wundt.
• Elk overzicht van zijn psychofysica moet beginnen met het concept van nulpunt, wat zijn oorsprong vond bij Herbart, maar werd ontwikkeld door Weber.

• De notie van een nulpunt is een kwantitatieve uitdrukking die twee toepassingen kent.

• 1) verwijst naar de minimum hoeveelheid die fysieke energie nodig heeft in een stimulus om opgemerkt te worden door het observerende onderwerp, dit werd het absolute nulpuntgenoemd.
  • 2) verwijst naar de minimum hoeveelheid van verandering in fysieke energie die nodig is voor zintuigelijke ervaring.

• Fechner stelde drie fundamentele methodes voor om nulpunten te ontdekken.

• 1) methode van juist opmerkbare verschillende genoemd; hierin wordt aan het subject gevraagd om te reageren op een minimale verandering in stimuluswaarden.
• 2) methode van constante stimuli of methode van juiste en foute gevallen, vereiste dat het subject herhaaldelijke moest oordelen welke van de twee stimuli het hevigste was.
• 3) methode van gemiddelde vergissing, vereiste subjecten om stimuli te veranderen tot ze gelijke waarde hadden.

• Zijn grootste werk in de psychologie: Over aanraking: anatomische en fysiologische notas, 1834.
• Hij onderscheidde drie uitingen van aanraking:
• Temperatuur
• druk
• lokale waarnemingen.
• De Wet van Weber: Het kleinst waarneembare verschil tussen twee gewichten kan uitgedrukt worden door de ratio van het verschil tussen deze gewichten relatief aan de absolute waarde van deze gewichten, en dat deze ratio onafhankelijk is van de absolute waarden van deze gewichten.
• Hoewel, in zijn interpretatie van geestelijke actie over deze ervaringen, steunde hij heel hard op het overwinnende filosofische systeem van Duitsland- de visie van Kant op de geest.
• In andere woorden, Weber beschouwde inzichten overheerst door geestelijke categorieën van tijd en ruimte en ging niet verder dan dit.

Het label psychofysica wordt gegeven aan een zeker type van zintuiglijke fysiologie dat subjectieve ervaring in de studie van de relatie tussen fysieke stimuli en ervaringen benadrukte.

Als een groep onderzochten ze ervaringen vanuit verschillende perspectieven. Ze bekeken ervaringen als een reflectie van het geest-lichaam-probleem, in plaats van hen alleen als een situatie voor anatomische en fysieke studie te bekijken. De geleerden van de psycho-fysica-beweging waren de directe voorlopers van de moderne psychologie.