onderscheiden 4 stadia in ontwikkeling van het gezin: (1) De vorming van een paar (2) Gezin met jonge kinderen (3) Gezin met kinderen in schoolgaande leeftijd (4) Gezin met volwassen kinderen.

veranderingen in gezinnen die tot op zekere hoogte voorspelbaar zijn omdat ze normatief patroon volgen. (gaan vaak uit van traditionele gezin vader, moeder en 1 of meer kinderen

starre grenzen tussen gezinsleden, terwijl grens tussen gezinssysteem en buitenwereld vervaagd is:

• Gezinsleden praten weinig met elkaar, hebben afstandelijke relatie. Saamhorigheidsgevoel en loyaliteit ver te zoeken.
• Individu heeft veel vrijheden: ieder gaat zijn eigen gang.
• Op ongebruikelijk gedrag wordt niet gereageerd ook niet als dat nodig is
• Er is te weinig structuur, nauwelijks beschermende verzorgende functie

Minuchin, disfunctie interactiepatronen/ gezinsstructuren is afhankelijk van context, ontwikkelingsstadium gezin en gezinsleden. Alleen disfunctioneel te noemen in relatie tot (1) bepaald moment (2) bepaald (sub)systeem (3) bepaalde context.

grenzen tussen subsystemen vervaagd, terwijl er rigide grens is tussen gezinssysteem en buitenwereld:

• Onderlinge afstand gezinsleden gering, communiceren veel met elkaar en sterk bij elkaar betrokken. Weinig contact met mensen buiten het gezinssysteem.
• Sterke saamhorigheid, vaak ten kosten zelfstandigheid. Risico oplopen cognitief en emotionele achterstand.
• Gezinsstructuur te rigide, neiging steeds dezelfde interactiepatronen te vertonen ookal zijn deze minder passend.