Wat als ik kan, per se de stoppen met denken over de manier waarop ik eruit?
- Gepubliceerd in Gezondheid
- Reageer als eerste!
Body dysmorphia is een gevoel dat er iets met een, aos lichaam is niet goed. Dit proces is gericht op een gevoel van een, aos neus te groot of te kort, een te dik of te mager, een, aos benen niet voelen van de juiste lengte of de juiste breedte, of, misschien, het gevoel dat men, aos penis niet groot genoeg is of dat een, aos borsten te klein zijn. Deze zelf-percepties kan, als het vergeleken wordt met de overgewaardeerde idealen van onze cultuur, rijden veel van Amerika, aos obsessie met cosmetische chirurgie. Het probleem is natuurlijk, is dat het echte probleem is niet het lichaam zelf, maar de geest, aos perceptie van het lichaam. Dit symptoom, Äîviewing iets over een, aos lichaam als defect, Äîserves als een reservoir om andere gevoelens van ondeugdelijkheid die men heeft over zichzelf of een huis, aos gevoel van veiligheid in de wereld. Bijvoorbeeld, de vrouw die vet en haar eigen ervaren vet ziet als walgelijk voelt vaak, bewust of onbewust, dat ze is walgelijk.
Patiënten met een lichaamsgewicht dysmorphia koesteren de illusie dat als ze alleen hun vermeende defect kan repareren, dan zullen ze in hun persoonlijkheid vast voelen. Maar zodra de neus wordt gerepareerd in een chirurgische interventie, patiënten met een lichaamsgewicht dysmorphia ontdekken vaak een nieuwe defecte functie van hun lichaam om op te focussen. Dit patroon van obsessie houdt de ervaring van kritiek levend, het versterkt de patiënt, aos negatieve eigenwaarde. In een meest voorkomende scenario, een vrouw op zoek naar zichzelf in een spiegel kan gewoon niet zeggen of ze mager of vet. Haar behoefte om een schaal te gebruiken om haar gewicht te meten parallellen haar soort van emotionele gevoelloosheid. Omdat ze niet kan vertellen of ze mager of dik, ze kan ook niet zeggen of ze is blij, verdrietig, angstig, blauw, of opgewonden. Deze obsessie biedt een veruiterlijkte laan waarlangs te bevatten, na te denken over, en te verbinden met gevoelens van slechtheid en gebrekkigheid over zichzelf. Vandaar misbruik cyclus herhaalt zich.
Patiënten met een lichaamsgewicht dysmorphia koesteren de illusie dat als ze alleen hun vermeende defect kan repareren, dan zullen ze in hun persoonlijkheid vast voelen. Maar zodra de neus wordt gerepareerd in een chirurgische interventie, patiënten met een lichaamsgewicht dysmorphia ontdekken vaak een nieuwe defecte functie van hun lichaam om op te focussen. Dit patroon van obsessie houdt de ervaring van kritiek levend, het versterkt de patiënt, aos negatieve eigenwaarde. In een meest voorkomende scenario, een vrouw op zoek naar zichzelf in een spiegel kan gewoon niet zeggen of ze mager of vet. Haar behoefte om een schaal te gebruiken om haar gewicht te meten parallellen haar soort van emotionele gevoelloosheid. Omdat ze niet kan vertellen of ze mager of dik, ze kan ook niet zeggen of ze is blij, verdrietig, angstig, blauw, of opgewonden. Deze obsessie biedt een veruiterlijkte laan waarlangs te bevatten, na te denken over, en te verbinden met gevoelens van slechtheid en gebrekkigheid over zichzelf. Vandaar misbruik cyclus herhaalt zich.
