Kan het uitbreiden naar een ander deel van mijn hersenen of het ruggenmerg? Primaire hersentumoren die ontstaan in de hersenen, zoals gliomen, zelden metastaseren of verspreiden naar andere organen van het lichaam. Enkele zeldzame primaire hersentumoren dat doen uitzaaien omvatten hypofyse carcinoom, hemangiopericytoma en papillaire meningioma.

Primaire of metastatische hersentumoren kan verspreid over het centrale zenuwstelsel (CNS) via het ruggenmerg, waardoor soms symptomen zoals rugpijn, zwakte of gevoelloosheid. Leptomeningeale metastasering (zie vraag 16) kan worden gezien op een MRI als een coating rond de hersenen of het ruggenmerg. De MRI kan ook laten kleine tumoren, zogenaamde "drop" metastasen, in het onderste ruggenmerg. Enkele veel voorkomende systemische kanker in verband met leptomeningeale metastasen bij oa borstkanker, kleincellige longkanker, lymfoom en melanoom. Primaire hersentumoren die kan verspreid over het ruggenmergvocht omvatten primaire CNS lymfoom, kiemceltumoren, glioblastoma, en medulloblastoom.

Sommige primaire hersentumoren meerdere plaatsen in de hersenen bij diagnose en zijn multifocale genoemd. CNS lymfoom, germinomen en minder vaak maligne gliomen kan verschijnen op meerdere plaatsen in de hersenen. Biopsie van ten minste een gebied moet onderscheid worden gemaakt tussen een multifocale primaire tumor en metastatische tumor omdat behandelingsaanbevelingen deze typen tumoren kunnen verschillen.

Veel genetische test beschikbaar en hoewel sommige tests kunnen worden uitgevoerd op alleen vers weefsel kunnen de meeste worden uitgevoerd op blokken en glijbanen, maanden of jaren na de operatie. Door de vele nieuwe therapieën die specifieke genen te richten (zie vraag 56), kan het testen voor de genen die op dit moment niet over een therapie die hun functie verandert hebben niettemin in de toekomst belangrijk. Bijvoorbeeld, de signaalwegen fosfoinositide-3 kinase / Akt en ras / mitogeen geselectederde eiwitkinase gevonden in 88% van glioblastoma tumor specimens, en beide bleken geassocieerd met slechtere overleving. Momenteel echter geen effectieve therapie gebleken dat deze specifieke markers richt.

Een van de meest voorkomende markers bestudeerd glioblastoma die prognostische betekenis heeft is het DNA-enzym O6-methylguanine-DNA methyltransferase (MGMT). Het verlies of de blokkering van dit enzym maakt een individu gevoeliger voor DNA-beschadiging en eventuele tumorontwikkeling. Ook, het verlies van MGMT maakt de tumorcellen gevoeliger voor DNA schade door bestraling en chemotherapie vele middelen, waaronder BCNU, Temodar en Cytoxan. Zo de methylering van MGMT, welke blokken zijn normale reparatiefunctie kan voorspellen of de tumorcellen behandeling overleven door bestralingstherapie en bepaalde soorten chemotherapie. De cellen die het normale DNA-enzym hadden waren waarschijnlijk worden beïnvloed door deze geneesmiddelen. In studies van Temodar behandelde glioblastoma patiënten vergelijken die tumoren hadden met de normale MGMT met degenen die tumoren hadden met de gemethyleerde (mute) MGMT, de overleving was slechter in de normale MGMT groep. Hierdoor hebben sommige studies patiënten op basis van de normale versus gemethyleerde MGMT staat gescheiden, patiënten met hoge niveaus van MGMT kunnen goede kandidaten voor een andere behandeling die niet wordt beïnvloed door MGMT zijn.

Het p53-gen op de korte arm van chromosoom 17, is een van de best gekarakteriseerde tumor suppressor genen, themutation van die celfunctie verstoren en transformeren een normale cel naar een kwaadaardige cel. p53 wordt veranderd in verschillende tumortypes en kan een rol spelen bij de omzetting van een normale cel te glioblastoma, hoewel gevonden in lage graden van glioom ook.

Andere commercieel verkrijgbare biomarkers die behandelingseffect kunnen voorspellen omvatten epidermale groeifactor receptor (EGFR), vasculaire endotheliale groeifactor (VEGF) en van bloedplaatjes afgeleide groeifactor (PDGF). Figuur 5 is een gedeeltelijke lijst van enkele van de moleculaire doelwitten ontdekt in maligne glioom. Dit zijn belangrijke doelstellingen voor de nieuwe therapieën die ontwikkeld worden (zie figuur 24, het zesde deel).

Een andere genetische merker gebruikt in de oligodendrogliomas is de evaluatie van chromosomen 1p en 19q. Verwijdering van beide chromosomen blijkt geassocieerd met een verbeterde overleving en verhoogde gevoeligheid voor chemotherapie, de aanwezigheid van zowel intacte chromosomen geassocieerd met slechtere overleving, met de aanwezigheid van een van de twee verbonden met een tussenproduct prognose.

De proliferatie-index wordt bepaald door het testen van een aantal van de hersentumor monster met behulp van een speciale vlek voor MIB - 1 of Ki - 67 . De proliferatie-index is het aantal cellen betrokken bij het proces van celdeling ( het proces dat nieuwe tumorcellen produceert ) in verhouding tot het totale aantal cellen . Langzaam groeiende tumoren weinig delende cellen , wat betekent dat ze een lage proliferatie-index ( soms minder dan 1 % ) . Tumoren die sneller groeien kan hebben proliferatie indices meer dan 20 % . Tumoren met een lage proliferatie-index groeien relatief langzaam , en zelfs zonder behandeling , kunnen ze niet lijken te waarneembare groei hebben op een MRI gedurende vele maanden . Tumoren met een hoge proliferatie-index kan verdubbelen in omvang binnen enkele dagen of weken .

De beslissing om een langzaam groeiende tumor behandeling is vaak gebaseerd op het type van symptomen die het veroorzaakt , de locatie en de hoeveelheid residuele tumor aanwezig na operatie . Voor patiënten die langzaam groeiende tumoren met zeer weinig overblijvende ziekte , het risico van radiotherapie , chemotherapie , en andere vormen van behandeling opwegen tegen de potentiële voordelen , vooral als de patiënt geen symptomen . Uw arts kan een zorgvuldige follow - up met MRI en regelmatig neurologisch onderzoek bevelen .

Hoe doe ik dit? Misschien heeft u een langzaam groeiende tumor die zich ontwikkeld tot een sneller groeiende type. De patholoog kan slechts gezien hebben de sneller groeiende component in de tumor specimen bestudeerd. Niet verrassend, de behandeling aanbevolen voor patiënten met dergelijke gemengde tumoren afhankelijk van de meer agressieve component.

Een tweede overzicht van uw pathologie slides kan nuttig zijn, maar pathologen vaak overleggen met anderen in hetzelfde ziekenhuis of de dia's te sturen naar een collega voor verdere beoordeling. Het is mogelijk dat uw dia's werden beoordeeld door een handjevol pathologen voordat het eindrapport werd uitgegeven. Toch een extra review-zelfs als het dezelfde patholoog doet het-kan nuttig zijn als u klinische informatie, zoals wat voor soort symptomen je hebt en hoe lang uw symptomen zijn blijven bestaan. Het is ook nuttig als u een kopie van uw MRI doen toekomen aan de patholoog.

Het krijgen van een second opinion over uw pathologie dia's is vooral belangrijk als een andere diagnose een impact hebben op uw behandeling en de prognose zal hebben. U kunt uw chirurg vragen of hij raadt het verzenden van de dia's naar een ander laboratorium of onderzoekscentrum dat gespecialiseerd is in hersentumoren. Als u van plan bent om deel te nemen aan een klinische studie, is een andere review van uw pathologie dia's door een neuropatholoog in verband met het proces vaak nodig en zal worden geregeld door de onderzoeker leiden van het proces.