Hoewel een MRI is een uitstekende manier om het verloop van een tumor te volgen, kan een MRI steeds beperkt in het onderscheiden tussen levende cellen (tumorgroei) en dode cellen (necrose). Zowel levende en dode tumorcellen lichte gebieden vertoont met gadolinium contrast, en beide kunnen resulteren in een duidelijke toename van de grootte van de tumor (Figuur 10). De neurologische symptomen (on) mag duidelijk enige correlatie met de MRI bevindingen in dergelijke gevallen.

Pseudoprogression is steeds beperkt tot de oorspronkelijke tumor gebied en bestraling veld. Omdat het een gebied van dood of stervend tumor, hoeft niet zijn aanwezigheid bezorgdheid dat de patiënt de geplande loop van de therapie moet verlaten veroorzaken. Met andere woorden, als het succes van de therapie werkelijk geproduceerde verschijning op MRI moet de behandeling met follow-up MRI scans vaak toont verbetering binnen enkele maanden (Figuur 11).

Er zijn verschillende manieren om te bepalen of het te zien op een MRI-scan vertegenwoordigt "echte progressie" of "pseudoprogression." Zowel FDG-PET en MRS (zie vraag 21 en 22) kan nuttig zijn in het tonen van metabole veranderingen die kenmerkend zijn dood weefsel worden. Ook kan een biopsie of resectie van het verdachte gebied gerechtvaardigd, vooral als de toestand van de patiënt verslechtert.

Echter, zelfs chirurgische verwijdering niet altijd uitwijzen of het gebied op MRI was pseudoprogression of ware progressie, als het verwijderde weefsel een mengsel van levende en dode weefsel kan bevatten.

Het is belangrijk om de beoogde duur van de behandeling voortgezet als pseudoprogression waarschijnlijk is. Enkele andere behandelingen hebben echter bestudeerd om het oedeem geassocieerd met pseudoprogression verminderen. Deze omvatten steroïden, hyperbare zuurstof, en onlangs, een nieuw geneesmiddel, Avastin.

Magnetische resonantie spectroscopie ( MRS ) is een techniek die vergelijkbaar is met conventionele MRI chemische verbindingen meet in de hersenen . Hoewel conventionele MRI verschillen in hersenactiviteit water detecteert , MRS technieken onderdrukken hersenen water zodat andere verbindingen zoals choline , creatine , en N - acetyl aspartaat ( NAA ) kan worden gedetecteerd . Opsporen van deze verbindingen vormt een chemische golfvorm of spectra in een tumor die kan worden vergeleken met de spectra van een ruimte van normale hersenen bij dezelfde patiënt . De hoeveelheid van elk van deze verbindingen aanwezig zijn in een gebied van de hersenen dat abnormale weergegeven conventionele MRI kan niet alleen de aanwezigheid van een tumor , maar ook de graad van de tumor en of necrose aanwezig is voorstelt . Bijvoorbeeld omdat NAA geassocieerd met levende , normale neuronen , een verlaging van de NAA piek geeft een afwezigheid van neuronen . Anderzijds , de choline piek op een MRS in hersentumoren doorgaans hoger dan in normale hersenen omdat choline is geassocieerd met celmembraan metabolisme en dichte , snel prolifererende tumoren . Creatine , de derde verbinding kan hetzij lager of hoger dan de choline piek in een hersentumor . Gebieden van necrose kan een vierde piek op een MRS die overeenkomt met lactaat onthullen .

De golfvorm of spectra van de normale hersenen en de tumor vergeleken met de verhouding van NAA , creatine en choline in het weefsel aanwezig te onthullen . Deze verhoudingen zijn duidelijk verschillend voor de twee gebieden , en radiologen die MRS interpreteren gebruiken deze informatie om te detecteren of de abnormale gebieden hebben meer kans op tumor of necrose (dood of stervende cellen ) zijn. De veranderingen in de spectra kunnen worden na behandeling te bepalen of een levensvatbare tumor blijft .

MRS heeft een aantal voordelen ten opzichte van PET genoemd omdat het beschikbare MRI-technologie en niet het gebruik van contrast of radio-isotopen vereisen . Het kan een aantal keren worden herhaald zonder risico voor de patiënt , maar MRS heeft enkele beperkingen . MRS moeilijk te interpreteren in gebieden van de hersenen naast de schedel zijn . De resolutie van een MRS scan relatief slecht , waardoor het niet geschikt voor de detectie van kleine afwijkingen . Net als andere beeldvormende modaliteiten , kan MRS niet betrouwbaar onderscheid te maken tussen verschillende typen tumoren en kwaliteiten , hoewel de toekomstige ontwikkelingen in MRS de juistheid ervan kan toenemen .

Positron emissie tomografie ( PET ) is een belangrijk weergavehulpmiddel voor vele soorten kanker en vele soorten ziekten CNS (kleurenfotografie plaat 3 ) . Dat CT- en MRI -scans tonen de structuur ( anatomie ) van het lichaam , PET-scans tonen de verschillen in levende weefsels ( fysiologie ) . PET-scans vereisen de toediening van een radioactieve stof , vaak een radioactieve suiker , zoals fluor - deoxy - glucose ( FDG ) , geproduceerd in een cyclotron . Verschillende radioactieve elementen kunnen worden gebruikt voor PET scanning , en ze hebben allemaal een atoomkern die transformatie ondergaat van een proton ( een positief geladen subatomaire deeltjes ) in een neutron ( neutraal subatomaire deeltjes ) . Als gevolg van deze transformatie wordt een positron vrijgegeven . De positron vervolgens gecombineerd met een elektronen , die energie produceert in de vorm van gammastralen . De PET-scanner detecteert de energie gevormd uit de gammastraling , die vervolgens wordt gereconstrueerd om een beeld te vormen . PET-beelden hebben niet de fijne details van MRI-scans , maar ze vertonen verschillen in het metabolisme , of het gebruik van energie in de hersencellen .

Meer dan 50 jaar geleden ontdekten wetenschappers dat glucose wordt opgenomen door levende cellen en die snel groeiende kankercellen nemen meer glucose dan normale cellen . Hoewel vroege studies PET gesuggereerd dat de radioactieve tracer FDG correleert met de snelle reproductie van kankercellen , meer recente studies suggereren dat er een correlatie tussen het aantal levende kankercellen aanwezig . Echter , andere aandoeningen , zoals infectie , kan ook van radioactieve glucose hoger niveau dan normaal weefsel . Zo hoeft hoge FDG opname niet noodzakelijk kanker.

Het verschil in opname van FDG in normaal hersenweefsel en in de langzamer groeiende tumoren kan lichte zijn , daarom is PET gebruikt om onderscheid te maken tussen kwaadaardige en agressieve tumoren (die intenser tonen in de scan , wat aangeeft meer radioactieve tracer op dit gebied) en langzaam groeiende tumoren ( die kunnen aantonen ongeveer dezelfde hoeveelheid radioactieve tracer de normale hersenen ) . Vóór behandeling, hogere FDG opname in hersentumoren aangetoond in sommige studies worden geassocieerd met een slechtere prognose . Na bestraling , kan FDG -PET worden gebruikt om onderscheid te maken tussen een resterende levende tumor en een tumor die is dood, maar toch toont het contrast enhancement op een MRI -of een CT-scan .

Bepaalde beperkingen bestaan echter het gebruik van PET de respons van de patiënt op hersentumortherapie controleren . Na therapie veel patiënten zowel tumor necrose en restanten levende tumor in de hersenen . Een PET-scan die hoge FDG opname toont suggereert dat er levende tumor aanwezig is , maar een lage FDG opname betekent niet dat de hersenen is tumorvrij . Kleine hoeveelheden levende tumor aanwezig kunnen zijn.

Total body PET-scans worden vaak gebruikt bij de evaluatie van patiënten met longkanker , borstkanker en melanoom metastasen in de botten , longen , lever en andere organen . Hoewel grotere hersenmetastasen kan worden gedetecteerd in deze gehele lichaam scans kunnen kleine metastasen gemist , en een MRI van de hersenen kan nodig zijn om deze reden . In het algemeen kan een tumor die kleiner is dan 1 centimeter ( 0,5 inch ) niet toegankelijk met een huisdier. Tenslotte , omdat een PET vereist de toediening van een radio-isotoop , veel artsen patiënten beperken tot drie of vier onderzoeken per jaar . Een negatieve zwangerschapstest is ook vereist voor vrouwen in de vruchtbare leeftijd .

Niet elke "nieuwe" gebied op een MRI-scan van een hersentumor patiënt is een herhaling van de tumor , hoewel de kans op herhaling serieus genomen moet worden . Enkele andere abnormaliteiten die op een MRI-scan onder bestraling effecten , vasculaire abnormaliteiten , waaronder beroerte en " artefacten . " Artefacten valse beelden die worden geproduceerd door het beeldvormende proces of door de beweging van de patiënt . De neuroradiologist interpreteren van de scan vergelijkt alle beelden in de reeks , zoals het frontale , axiale , sagittale en sequenties te bepalen of de " nieuwe " gebied is een artefact , maar het is niet altijd mogelijk om te bepalen of het nieuwe gebied verschijnen op de MRI is duidelijk gerelateerd aan de oorspronkelijke tumor , in het bijzonder met een kleine afwijking. De herziening van de scans met uw arts kan nuttig zijn . Hij kan een follow - up MRI aanbevelen binnen 4 tot 6 weken te bepalen of de afwijking stabiel . Hoewel een biopsie kan worden uitgevoerd om te bepalen of het zien op de MRI is een tumor , zou dit natuurlijk meer risico. Sommige afwijkingen stabiel blijven of zelfs volledig op te lossen over een periode van een paar weken.