Volgens J. William Worden, 1 die uitgebreid heeft geschreven over verdriet, zijn er vier belangrijke taken die essentieel zijn voor het rouwproces zijn: (1) het aanvaarden van de realiteit van het verlies, (2) werken door de pijn van verdriet, (3 ) aan te passen aan het leven zonder de overledene, en (4) "emotioneel verplaatsen van de overledene en bewegen op," wat niet betekent dat het vergeten van de overledene, maar het vinden van "een geschikte plaats" voor hen "in hun emotionele leven-een plek die zal staat [de achterblijvers] te gaan op effectief het leven in de wereld. "

Rouwende is pijnlijk. Mensen in verdriet kunnen gevoelens van verdriet, boosheid, schuld en / of angst, evenals fysieke sensaties, zoals holheid in de maag of beklemming op de borst en huilerig, onder anderen ervaren. Verwarring, preoccupatie, verlangen naar de overledene, zoeken en roepen, slaap en eetlust stoornissen, sociale terugtrekking, en soms rusteloze hyperactiviteit: Er kan een groot aantal veranderingen in de manier waarop ze denken en handelen zijn. Deze reacties zullen normaal gesproken afnemen en doorgeven met de tijd. Praten met uw familie en vrienden, een lid van de geestelijkheid, of een verdriet counselor kan u helpen uw verdriet te beheren.

Gezien Worden's rouwen om het verlies van een nauwe relatie is ten minste een jaar, misschien twee, maar dit is sterk afhankelijk van de individuele en culturele achtergrond. Rouwen is in zekere zin "voltooid" wanneer de getroffen persoon kan denken aan de overledene zonder pijn en kan "herinvesteren zijn of haar emoties terug in het leven en in de woonkamer." Echter, je moet in gedachten houden dat iedereen gaat door verdriet en rouw in zeer individuele manier. Niemand kan een tijdslimiet van hoe lang je treuren, of de verschillende emotionele reacties kunnen optreden, die vaak worden vergeleken met een roller-coaster ride zetten. Toch, als je verdriet dat is zo intens dat het laat je overweldigd of niet opgewassen voelen, of duurt wat voelt u een al te lange periode van tijd ervaren, uw rouwproces kan de tussenkomst van een verdriet specialist nodig, om helpen u door de taken van rouw werken. Lange periodes van verdriet kan leiden tot klinische depressie, dus praten met een professional als u zich zorgen maakt over de diepte of de breedte van uw rouwproces zijn.

Als assistent kan je verlichting nu het gevoel dat uw mantelzorg verantwoordelijkheden tot een einde zijn gekomen na de dood van je geliefde. Voor sommigen kan deze gevoelens leiden tot verdere schuldgevoelens voorbij die normaal ervaren door overlevenden. Anderen worden angstig, want naast het verlies van hun geliefde, verliezen zij hun rol als familielid en verzorger die diep had gedefinieerd hen en hun leven voor een lange periode van tijd. U bent nu het aanbreken van uw eigen reis van genezing. Wees lief voor jezelf, gebruik maken van de technieken en strategieën die we in dit boek om u te helpen het hoofd te bieden, en vergeet niet om uit te reiken naar anderen om u te helpen uw plaats in de wereld terug te vinden.

Wat moet je daarna doen hangt af van de vraag of het overlijden in het ziekenhuis of thuis. In het ziekenhuis, zal het lichaam worden verplaatst naar het lijkenhuis gebracht en gehouden totdat u regelingen voor haar beschikking hebben gemaakt. Dit hoeft niet onmiddellijk worden vastgesteld. Hoewel er gezondheid wetten publiek dat het aantal dagen dat het lichaam kan daar blijven beperken, de meeste ziekenhuizen geven gezinnen drie dagen tot een week in contact te komen met een begrafenis thuis of een andere dienst. Uitvaartcentra zal dan contact opnemen met het ziekenhuis en maken alle regelingen voor het vervoer van het lichaam. Indien het overlijden thuis, hoeft u niet om de politie te bellen, maar je het hospice programma of de huisarts moet bellen. U kunt dan contact opnemen met het uitvaartcentrum of crematorium, die vervolgens zal regelen dat het lichaam vervoerd naar hun faciliteit.

Nadat je familieleden en vrienden van wat er gebeurd is heb geïnformeerd, moet u ook contact opnemen met de advocaat, financieel planner, en / of accountant om te beginnen met het afrekenen van uw geliefde landgoed. Andere zakelijke aangelegenheden die moeten bijwonen op te nemen: contact opnemen met de bank om rekeningen te sluiten en de Social Security Administration, Department of Veterans Affairs kennisgeving, verzekeringsmaatschappijen, en vroegere werkgevers en / of vakbonden, om te gelden voor alle voordelen die u of andere familieleden terecht zouden kunnen. Deze agentschappen zullen u vragen om een kopie van de overlijdensakte voor verificatie, dus zorg ervoor dat een aantal duplicaten te verkrijgen, hetzij via de begrafenisondernemer of het ministerie van volksgezondheid.

Nancy's commentaar: Als familieleden verzamelen om afscheid te nemen en zitten door de patiënt, kan een levende lofrede laat de patiënt het gevoel dat hij of zij een gewaardeerde en belangrijke leven heeft geleefd. Herinneren en delen van herinneringen over de goede tijden volbrengt deze taak, en zelfs de moeilijke tijden het delen helpt de stervende met de moeilijkheid van afscheid nemen. Zelfs wanneer het leven zijn beladen met tegenslag, iedereen heeft een aantal goede die kan worden aangemoedigd, besproken en geëerd.

U kunt nu het punt waar je geliefde is "actief te sterven," een proces dat, zonder heldhaftige medische interventie, zal resulteren in het lichaam ophoudt te functioneren hebben bereikt. Als u dat nog niet hebt gedaan, vraag dan de artsen wat u kunt verwachten om fysiek gebeuren. Hoe moeilijk het ook is, zal informatie over het stervensproces u helpen voor te bereiden op de laatste fase van je geliefde het leven. Van tevoren te weten welke symptomen kunnen optreden, zoals pijn, kortademigheid, of ademgeluiden, geeft u de mogelijkheid om te bespreken met het medische team van de behandelingen om uw geliefde meest comfortabel. Wordt ook op de hoogte zorgt ervoor dat deze behandelingen worden geleverd in een tijdig later, met name in tijden van crisis.

Het beheren van de praktische aspecten van de zorg voor een stervende persoon, of in het ziekenhuis met het medisch team of thuis via een hospice programma, kan worden gekeken naar onder meer als een test van uw probleemoplossende vaardigheden. Maar het grootste deel is de emotionele uitdaging van het beheer van uw angst en verdriet in het gezicht van dreigende verlies. Aan de ene kant wil je je geliefde een veilige passage. U bent op zoek naar deze persoon fysiek comfort, geruststellend uw geliefde, dat hij of zij niet alleen, behoud van zijn of haar gevoel van waardigheid, helpen hem of haar in het definiëren en uitdrukken wat gedachten die hij of zij zou kunnen hebben en willen delen -over de betekenis en waarde van het leven in zijn of haar laatste dagen. Aan de andere kant, je afscheid van elkaar, te beginnen dat proces waarmee jullie beiden te laten gaan van elkaar.

Het harde deel is blijven dicht bij de stervende persoon-dat wil zeggen, praktisch en emotioneel overige betrokken-maar weten wanneer je hem of haar toestemming te gaan geven, zodat hij of zij niet ook schuldig over doodgaan of verlaten door je voelt. De werkelijke afscheid kan worden geformuleerd op verschillende manieren, maar als Ira Byock, een bekende expert op sterven doet vermoeden, zijn er vijf dingen die mensen willen zeggen op een of andere manier: "Vergeef me," "Ik vergeef; "" Dank je, "" I love you ", en ten slotte," Good-bye.

Surrogaat beslissers die instemmen met een DNR order en / of levensverlengende medische interventie te stoppen kan schuldig te voelen of dat ze "op te geven," ook al zijn ze handelen volgens eerder geuite wens van de patiënt en / of in het beste belang van de patiënt. Andere moeilijke beslissingen voor surrogaten ook de vraag stellen voor meer pijn medicatie voor stervende patiënten met zeer geavanceerde ziekte, aangezien de hoeveelheid medicatie die nodig is om hun symptomen te verlichten ze minder alert kan maken en, in zeldzame gevallen, verhaasten dood van een persoon door een korte tijd . Dit kan zeer beangstigend voor de mensen die het maken van medische beslissingen voor hun dierbaren.

Mensen die niet goed reageren op een crisis kan reageren op twee fundamentele manieren. Een daarvan is om overhaaste beslissingen nemen op basis van blinde emotie eerder dat dacht gemotiveerd. De andere is om te wachten en niets doen, dat is vaak het gevolg van "verlamming door analyse." De laatste keuze komt vaker voor en lijkt redelijk gezien wat we eerder hebben gezegd over het verzamelen van zoveel mogelijk informatie om een weloverwogen maken beslissing. Echter, door te wachten, je kan het verlengen van de patiënt in een toestand van vernedering. Bovendien verlengen behandeling voor een patiënt die eerder verklaard dat ze niet willen worden behandeld of zijn in leven in deze toestand is niet ethisch. Als je naar een impasse, probeer jezelf timewise beperken: Vraag de artsen hoe lang je moet de beslissing te nemen, en als het redelijk lijkt, proberen vast te houden aan it.Talk om betrokken familieleden en anderen die je denkt dat je kan helpen de beste beslissing.

Voor sommige mensen, de onderliggende problemen zijn dat ze gewoon niet willen dat de verantwoordelijkheid en / of ze kunnen gewoon niet verdragen te laten gaan van hun geliefde emotioneel. Vergeet niet dat uw beslissing als een proxy moet worden op basis van de voorkeuren van de patiënt als u ze het beste begrijpen. Als deze voorkeuren zijn niet duidelijk in je gedachten, dan spreken met andere mensen die inzicht kunnen hebben in hen: vrienden, familie, en de artsen. Patiënten hebben vaak een discussie over dit soort met het medisch team als familie niet aanwezig is, juist omdat ze niet willen om ze te verstoren. Veel oncologie professionals hebben diepgaande gesprekken met patiënten over hun wensen ten aanzien van levensverlengende behandeling gehad en hebben geholpen patiënten betreffen deze wensen om hun surrogaat. Als u akkoord gaat met een DNR order of een verhoging van een medicatie dosering, zal je waarschijnlijk niet worden gevraagd om iets te ondertekenen. Dit komt omdat deze orders uit de arts niet van u. Het is zij die de leiding van de loop van de zorg en het delen van de verantwoordelijkheid voor eventuele beslissing met u. Als u zich zorgen of vragen over end-of-life care problemen hebben, spreken met de arts. Verder ethiek consultants, patiënten, of maatschappelijk werkers zijn beschikbaar voor extra begeleiding. Als de situatie in een impasse bereikt, zijn alle ziekenhuizen verplicht om een ethische commissie waar u, de artsen, en andere betrokken mensen kunnen samenkomen om oplossingen te bespreken hebben.

Vergeet niet, door het stoppen van levensverlengende behandeling, bent u niet het doden van de patiënt. De kanker en / of onderliggende medische aandoening is wat de oorzaak van de dood van de persoon.