Op dit moment denken we niet dat type 1 diabetes effectief kan worden voorkomen. Deel van het probleem is dat we niet de exacte milieutrekker ( s ) , hoewel er provocerend bewijs voor een aantal factoren , zoals de vroege blootstelling aan koemelk bepaalde virusstammen , en gebrek aan stimulatie van het immuunsysteem bij jonge leeftijd door natuurlijke blootstelling aan ziekteverwekkers . Het bewijs onvoldoende is om specifieke aanbevelingen voor het vermijden van , of immunisatie tegen , specifieke mogelijkheden triggering agenten maken . Een aantal klinische studies van middelen die het immuunsysteem aanval op de insulinproducing cellen van de alvleesklier te wijzigen ( zie vraag 2 ) zijn in volle gang . In het algemeen , deze middelen veroorzaakt een aantal bijwerkingen . Trials zijn gericht op patiënten met nieuw gediagnosticeerde diabetes , om te bepalen of zeer vroege diabetes kan worden teruggedraaid , voordat zij bij mensen zonder symptomen die op een verhoogd risico op de ontwikkeling van de ziekte kan worden gerechtvaardigd . Er is ook een significante genetische ( erfelijke ) component van het risico op type 1 diabetes ( zie vraag 7) dat kan momenteel niet worden gewijzigd . Eerste , therapieën op basis van genetische modificatie in het algemeen zijn nog in een zeer vroeg stadium van ontwikkeling . Ten tweede, de exacte gen of de genen die aangepast moeten worden zijn niet definitief bekend .

Hoewel het voorbarig zou zijn om ja antwoordt op deze vraag , lijkt het dat bepaalde verbindingen gunstige invloed hebben op de bloedsuikerspiegel en kan het potentieel om te vertragen of te verhinderen diabetes hebben . Degenen voor wie er ten minste enig bewijs omvatten ongekookt walnoten , Gymnema Sylvestre (ook bekend als gurmarbooti of gurmar ) , groene thee , en bepaalde verbindingen van chroom , zink en vanadium.While het is niet bekend hoe de meeste van deze verbindingen werken , de metaalverbindingen kunnen werken door het vergemakkelijken van het lichaam voor het vrijgeven van insuline, of reageren op insuline . Kortom , het effect van de meeste van deze artikelen is zeer mild en zij kan de bloedsuikerspiegel beïnvloeden door een paar punten . Echter , af en individuen een vrij dramatische respons . Daarnaast is er een bekend verband tussen lage niveaus van vitamine D en diabetes . Het is mogelijk dat dit niet het gevolg van gebrek aan vitamine D zelf , maar door andere factoren manier gerelateerd aan lage vitamine D niveaus . Aanvulling van vitamine D is niet aangetoond om diabetes te voorkomen op lange termijn en het is te vroeg om conclusies over te trekken . Sommige van deze verbindingen zijn weergegeven in Tabel 3 .

Er is momenteel weinig dat op betrouwbare wijze kan worden gedaan om een persoon het risico van type 1 diabetes te verminderen , zoals besproken in vraag 19 . Echter, type 2 diabetes een dramatische toename van kinderen en adolescenten in de afgelopen jaren ondergaan , en het is duidelijk dat deze wordt aangedreven , in hoofdzaak door kinderen en adolescenten overgewicht en obesitas en gebrek aan regelmatige lichaamsbeweging . Daarom kan oprichting van een gezond patroon van eten in de kindertijd, zonder overmatige calorie-inname , en het aanmoedigen van regelmatige lichaamsbeweging zijn de meest effectieve manier van het voorkomen van de ontwikkeling van diabetes . Het is niet alleen belangrijk om kinderen te voorzien van deze elementen , maar om ervoor te zorgen dat ze begrijpen hoe om gezonde keuzes te maken voor zichzelf en dat ze beseffen de levenslange voordelen die het onderhoud van gezond lichaamsgewicht en regelmatige lichaamsbeweging kan brengen . Op deze manier zijn ze meer kans om vast te stellen en hechten belang aan een gezonde levensstijl in de volwassenheid en dus hun kans op het ontwikkelen van diabetes levenslange verminderen .

Naast overgewicht, erfelijk risico en gebrek aan lichaamsbeweging, een andere factor die het risico op diabetes verhogen is het gebruik van bepaalde medicijnen. Onder deze geneesmiddelen, het type sterkst geassocieerd met een verhoogd risico zijn steroïden (ook wel glucocorticoïden), waarvan de leden omvatten prednison, methylprednisolon, hydrocortison en dexamethason. De steroïden behoren tot een klasse van natuurlijk voorkomende stresshormonen genoemd tegenregulerende hormonen die het lichaam om stress te bestrijden bereiden. Ze hebben de neiging om de bloedsuikerspiegel te verhogen. Andere stresshormonen zijn de zogenaamde catecholamines zoals epinefrine (adrenaline) en norepinefrine (noradrenaline), die ook de bloedsuikerspiegel verhogen. Synthetische versies van deze verbindingen, waarvan sommige farmaca gewichtsverlies medicijnen, verkoudheid en allergie medicijnen, astma medicijnen en genotmiddelen bevatten kan ook leiden tot een stijging van de bloedsuikerspiegel. Bepaalde soorten diureticum pillen ("plaspillen"), zoals thiaziden kan ook af en verhogen de bloedsuikerspiegel, maar deze pillen zijn vaak en op de juiste wijze gebruikt bij mensen met diabetes. Een bepaald type van cholesterol-modificeren drug bekend als niacine kan de bloedsuikerspiegel verhogen, soms heel sterk. De longacting ("extended release") versie van niacine is minder kans om dit te doen. Bepaalde soorten medicijnen gebruikt om psychiatrische aandoeningen (atypische antipsychotica) behandeling kan leiden tot een hogere frequentie van diabetes, maar dit blijkt grotendeels als gevolg van hun neiging tot gewichtstoename. Bepaalde klassen van antivirale middelen, in het bijzonder die welke worden gebruikt voor de behandeling van HIV / AIDS, kan leiden tot diabetes.

Bij al deze middelen, de voorschrijvende arts moet het potentiële voordeel van het geneesmiddel overwegen betrokken bij de patiënt en weeg dit tegen de bekende risico's, waaronder het risico op diabetes. In veel gevallen, het potentiële voordeel van het gebruik van deze geneesmiddelen die levensreddende kan zijn, wordt aangenomen dan de risico's en de bloedsuikerspiegel moeten worden gecontroleerd en behandeld moeten worden als diabetes optreedt. Zodra het geneesmiddel in kwestie wordt gestaakt, de diabetes verdwijnt meestal en de behandeling kan worden stopgezet.