Er zijn verschillende redenen waarom het risico van vaatziekten , zoals een hartaanval , beroerte , en ziekten van de vaten in de ledematen ( perifere vasculaire ziekte ) , is verhoogd bij beide typen diabetes . De gewichtstoename en gebrek aan beweging voor bij mensen met type 2 diabetes leiden tot andere aandoeningen zoals abnormale cholesterol en hoge bloeddruk , die krachtige oorzaken van vasculaire ziekte . Als al deze risicofactoren zijn niet effectief behandeld , de kans op vasculaire ziekte blijft hoog . Hoge bloedsuikerspiegel gedurende maanden en jaren leidt tot een chemische reactie van de suiker in de bloedvaten , structureel te beschadigen . Misschien wel het allerbelangrijkste , we weten nu dat diabetes en obesitas kan worden omschreven als irriterend voor de lichaamsweefsels , wat betekent dat het lichaam wordt algemeen inflamed.We weten dat dit zo is omdat we een hoog niveau van verbindingen die ontsteking geven in het bloed kan meten veel mensen met diabetes . Het blijkt dat deze ontsteking bij tijd gehandhaafd blijft , strekt de bekleding van de bloedvaten , waarbij ontstekingscellen trekt uit de bloedbaan . Cholesterol neemt ook een ontstoken vorm , komt de bekleding van de bloedvaten en trekt nog ontstekingscellen uit het bloed , het stadium voor ernstige schade .

Andere bijdragen aan vaatziekte omvatten het feit dat een hoge bloeddruk het gevolg van nefropathie , die verder schade bloedvaten. Deze verdere schade de nieren en de bloeddruk stijgt nog verder , het opzetten van een vicieuze cirkel . Zelfs korte perioden van hoge glucose , zoals kan optreden na de maaltijd bij mensen met diabetes en prediabetes zelfs kan problemen veroorzaken met de functie van de bloedvaten , waardoor ze plakkerig , ontstoken en minder kunnen ontspannen . Of deze herhaalde periodes korter van een hoge bloedsuikerspiegel te combineren in de tijd te veroorzaken permanente vasculaire schade is niet bekend . Het is echter bekend dat het risico van vasculaire ziekte al hoog bij mensen met prediabetes .

Diabetische nefropathie is de term die gebruikt wordt om nierschade die optreedt bij diabetes , meestal van langdurige beschrijven . De schade aan de nieren bij diabetes kan het gevolg zijn van de hoge bloedsuikerspiegel zelf , wat leidt tot een uitbreiding van bepaalde stoffen in het filtermechanisme van de nier . Schade Deze uitbreiding van de delicate cellen die verantwoordelijk zijn voor het filteren van afvalstoffen door de nier. Uiteindelijk zijn er abnormale druk en veranderingen in de belangrijkste elektrische balans op dit complexe structuur . Deze veranderingen leiden tot lekkage van eiwitten die meestal wordt gehouden, of geabsorbeerd door de nieren . De bloeddruk kan stijgen als gevolg van overbelasting van vocht en vernauwing van de kleine bloedvaten . De stijging van de bloeddruk verder letsels de nier indien niet behandeld . Als er overmatige lekkage van eiwitten , het lichaam proteïne gebrekkig, wat kan leiden tot gegeneraliseerde wallen en zwelling . Uiteindelijk kan de nieren niet en hun functies moeten worden vervangen door de processen van zowel hemodialyse ( bloed filtreren en verwijderen van afval door middel van een machine ) of peritoneale dialyse ( een eenvoudiger proces waarbij afval wordt omgezet in vloeistof ingebracht in de buikholte ) , of een niertransplantatie vereist .

Hoewel volledig nierfalen is niet een gemeenschappelijke uitkomst bij diabetes in percentage , diabetes is de meest voorkomende oorzaak van nierfalen bij volwassenen met en komt voor in meer dan 25.000 mensen per jaar in de Verenigde Staten . Nierfalen is zeer storend voor het leven van de lijder en is erg duur om te behandelen. De neiging om diabetische nierschade te krijgen heeft een erfelijke component , zodat als een naast familielid met diabetes last van , een individu heeft meer kans om het te ervaren . Het kan echter worden vertraagd of zelfs verhinderd . Goede beheersing van bloedsuiker en bloeddruk , alsmede het gebruik van bepaalde geneesmiddelen bekend als ACE - remmers of ARBs , is aangetoond dat duidelijk langzame progressie van diabetische nierschade . Bovendien kan zeer vroeg worden gedetecteerd door gevoelige tests gemeenschappelijk gebruik .

Diabetische retinopathie is schade aan het oog die het gevolg is van chronisch onbehandelde of onvoldoende behandelde hoge bloedsuikerspiegel. In de meer geavanceerde vorm , kan dit leiden tot ernstig gezichtsverlies of blindheid indien onbehandeld, en dit kan plotseling optreden zonder waarschuwing . Het is de belangrijkste oorzaak van blindheid bij de werkende leeftijd volwassenen in de Verenigde Staten en meer dan 20.000 mensen blind geworden als gevolg van diabetes elk jaar . Om dit te voorkomen , moeten alle mensen met diabetes regelmatig worden gescreend met een oogonderzoek of foto van de binnenkant van het oog ( netvlies ) . Omdat het vaak niet nauwkeurig lokaliseren bij Type 2 diabetes daadwerkelijk ontwikkelt, zoals het stil en onbekende maanden of zelfs jaren kan zijn , mensen met type 2 diabetes worden onderzocht retinopathie bij de diagnose , terwijl die met type 1 diabetes moeten tussen de 3 en 5 jaar worden onderzocht nadat de diagnose is gesteld . De frequentie waarmee follow - up bezoeken wordt aanbevolen zal afhangen van de bevindingen en de maatregelen om deze aan te pakken maatregelen . Bijvoorbeeld , als er geen retinopathie wordt gedetecteerd , follow- up onderzoek in 2 jaar kan worden aanbevolen , terwijl in het geval van ernstige bevindingen die de actieve behandeling , follow - up in 3 maanden of minder kan worden verlangd .

Hoewel het is duidelijk aangetoond dat de progressie van diabetische retinopathie is gerelateerd aan de controle van de bloedsuiker , zijn er verschillende andere factoren . Er is een erfelijke aanleg , zodat als een naast familielid met diabetes ontwikkeld retinopathie , heb je meer kans om dat te doen . U dient uw oogarts op de hoogte , die bijzonder waakzaam zal zijn . Controle van de bloeddruk is aangetoond vertraging verslechtering van retinopathie en controle van cholesterol afwijkingen speelt ook een rol bij het voorkomen van progressie . Stoppen met roken kan de progressie van diabetische retinopathie te vertragen. Daarom , al deze factoren moeten zorgvuldig worden gericht aan retinopathie succes te voorkomen . Tenslotte is het belangrijk te weten dat retinopathie is niet de enige vorm van oogletsel die kunnen optreden bij diabetes . Andere aandoeningen , met inbegrip van glaucoom (verhoogde druk in het oog) en cataract ( ondoorzichtigheid van de lens van het oog ) , komen vaker voor bij diabetes. Daarom is een uitgebreide specialist oogonderzoek periodiek nodig is en alleen netvlies foto's zijn niet voldoende.

Diabetische neuropathie is de term naar het meestal chronische zenuwbeschadiging die optreedt als gevolg van onbehandeld of onvoldoende behandeld, hoge bloedsuikerspiegel beschrijven. Het vloeit voort uit een complexe opeenvolging van gebeurtenissen die leidt tot beschadiging en vernietiging van de minuut bloedvaten die de zenuwen voeden samen hun koers naar de regio van het lichaam die zij dienen na het verlaten van het wervelkanaal. Elk van deze zenuw is een cel. De langste zenuwen, net als lange ketens, zijn het meest gevoelig voor schade. Als een perifere zenuw (dat wil zeggen, een zenuwcel niet opgenomen in de hersenen of wervelkolom) die uit de wervelkolom en het reizen naar de tenen werden de dikte van een touwtje, zou het 3 mijl in lengte! Met regelmatige tussenpozen langs de lengte, elke perifere zenuw ontvangt voeding van kleine bloedvaten. Als een van deze kleine bloedvaten irreversibel beschadigd zijn dat deel van de zenuw stempels en geen signalen uitgevoerd...