Mensen ontmoeten elkaar op chat channels en multiuser domains. Vaak blijven de interacties beperkt tot conventionele uitwisselingen van informatie, maar soms treden de deelnemers toe in een door de pc geconstrueerde “nieuwe wereld” die niet langer moet refereren naar de “reële wereld”. Deelnemers nemen bepaalde rollen aan.

Sommige van deze fictieve werelden zijn heuse duplicaten van de “echte” sociale wereld met andere instituties, een eigen rechtssysteem en een economie die volgens andere wetmatigheden verloopt.

Dit zijn webgemeenschappen gevormd rond burgerlijke en politieke actie. Webpioniers droomden van elektronische democratie (pc-netwerken ontworpen met het oog op een democratische communicatie en besluitvorming).

bv. PeaceNet, EcoNet: politiek mobiliseren van mensen

Dit is hoopvol voor de democratie. Kellner: deze netwerken hebben een nieuw soort van openbaarheid in het leven geroepen: “ieder individu zijn zender”.

Maar ook nieuwe vormen van sociale ongelijkheid, manipulatie en sociale controle en ondemocratische uitwassen ~> Neonazi’s.

Het zijn plaatsen waar mensen converseren met vreemden of bekenden over allerlei mogelijke onderwerpen, enkel en alleen voor het plezier van het converseren. Dit heeft een democratisch en levendig karakter.

Postman: de verdwijning van ieder serieus gemeenschapsleven; de pc maakt dit overbodig. Van dit doembeeld klopt echter zo goed als niets.

Het is een bron van nieuwe sociale activiteiten, van nieuwe gemeenschappen. Het is mogelijk om intieme, emotioneel diepgaande relaties aan te knopen met mensen waarmee we alleen via pc verbonden zijn. Het wemelt op het net van sociaal leven ~> web is één groot sociaal laboratorium. De grens tussen wetenschap en science fiction is niet meer zo duidelijk.

• men moet zich zo ver mogelijk houden van alles wat naar het fantastische zweemt ~> niet mystificeren!