Ventrikel assist devices ( VAD ) zijn machines die bijdragen aan het pompen acties. Een linker ventrikel assist device ( LVAD ) ofwel neemt of bijgestaan door de pompende rol van de linker ventrikel , de belangrijkste pompkamer van het hart. Nieuwere LVADs zijn bedoeld om permanent bij mensen met ernstig hartfalen te zijn . Het kan een persoon om mobiel te zijn , soms terug naar huis om een harttransplantatie wachten .

Een deel van het apparaat wordt geïmplanteerd in je hart en buik en een deel buiten je lichaam blijft . Je draagt het buitenste gedeelte van het apparaat aan een riem om je middel of op een schouderband . De meeste LVADs hebben nu een elektrische pomp , een elektronische regelaar , een energievoorziening ( meestal een batterij gewicht van ongeveer £ 8 ) en twee buizen . Een buis voert het bloed van de linker hartkamer in het apparaat . De andere buis neemt bloed gepompt uit het apparaat in uw aorta ( slagader ) door je hele lichaam te worden verspreid .

LVADs worden gebruikt voor patiënten bij wie de hartslag is gevaarlijk vertraagd ( bradycardie ) te helpen de pompwerking van het falende hart overnemen . Studies suggereren nu dat het gebruik van een LVAD bij sommige mensen kunnen toestaan dat een deel van de beschadigde hartspier te genezen , misschien zelfs helpen sommige patiënten voorkomen harttransplantaties .

Tot voor kort , deze machines vereist dat de patiënt in het ziekenhuis blijven . Kleinere batterijen LVAD eenheden , maar zijn waardoor veel patiënten het ziekenhuis verlaten en blijken effectief bruggen harttransplantaties bij volwassenen . Bijvoorbeeld , HeartMate , een draagbare LVAD ter grootte van een draagbare CD -speler ( 2 inch bij 4 inch ) , geïmplanteerd in de bovenbuik . Het geïmplanteerde apparaat wordt aangesloten op een externe voedingsbron basis, die wordt gebruikt wanneer de patiënt rust om de batterij op te laden en zorgen continu vermogen .

De LVAD is bekend als de " brug naar transplantatie " voor patiënten die niet hebben gereageerd op andere behandelingen en worden opgenomen in het ziekenhuis met extreme systolisch hartfalen.

Er zijn risico's verbonden met veel van deze apparaten, zoals bloeden , bloedstolsels en rechterzijde hartfalen . Infecties zijn een bepaald gevaar .

De intra-aortaballonpomp (IABP) is nuttig voor het behoud van de hartfunctie bij mensen met linkerkant mislukking die wachten op transplantatie als voor degenen die een plotselinge en ernstige verslechtering van de hartfunctie te ontwikkelen.

● De IABP is een dunne ballon die in de slagader in het been is geplaatst en schroefdraad tot aan de aorta.

● De pompwerking wordt gegenereerd door het opblazen en leeg laten lopen van de ballon in de aorta.

Meestal wordt alleen gebruikt voor korte perioden (20 tot 72 uur), maar sommige studies geven aan dat patiënten in staat om veilig gebruik gedurende wat langere tijd (een gemiddelde duur van 23 dagen in een studie).

Een groeiend aantal van de hart-apparaten en machines veranderen het gezicht van de behandeling van hartfalen. Ze hebben een brede acceptatie voor gebruik opgedaan als een brug naar transplantatie bij patiënten die op medicijnen, maar hebben nog steeds ernstige symptomen en zijn in afwachting van een donorhart. In toenemende mate echter, artsen zijn het verkennen van de mogelijkheid dat dergelijke apparaten kunnen zijn bevredigend behandelingen zelf, lopen op de noodzaak van een transplantatie helemaal bij sommige patiënten. Deze apparaten zijn de intra-aortaballonpomp, de linker ventrikel assist device, en het kunsthart.

Sommige patiënten met hartfalen ervaring snelle , onregelmatige hartslag . Deze hartslag kan gewoon vervelend zijn , maak je zwak en duizelig , of zelfs leiden tot de dood . Soms geneesmiddelen worden gebruikt om deze snelle hartslag te controleren . Wanneer geneesmiddelen niet werken, kunnen de artsen een implanteerbare cardioverter defibrillator ( ICD ) te implanteren .

Een ICD wordt gebruikt bij patiënten met een risico op :

● ventriculaire tachycardie , wanneer de onderste kamers van het hart onafhankelijk sneller kloppen dan 100 slagen per minuut
● ventriculaire fibrillatie , wanneer de spiervezels van de onderste kamers van het hart contract op een snelle, ongecoördineerde wijze
● Plotselinge hartdood veroorzaakt door hartritmestoornissen

De ICD is meestal ongeveer de grootte van een pager . Het controleert voortdurend het hartritme . Als het een zeer snel, abnormaal hartritme detecteert , kan het uw hart geven een levensreddende schok voor hartstilstand voorkomen . Zoals de pacemakers , wordt de ICD uit twee delen : een batterij die een puls en een kleine computer die het hartritme bewaakt en bepaalt wanneer een elektrische puls moet het hartritme veranderen genereert . De computer en de batterij worden geplaatst onder de huid bij het sleutelbeen en zijn verbonden met het hart met draden genoemd leads. Nieuwere ICD apparaten kunnen ook werken als een pacemaker als je hart klopt te langzaam ( bradycardie ) .