Gewicht en risico van type 2 diabetes zijn duidelijk met elkaar verbonden. Figuur 3 toont het risico van ontwikkeling van type 2 diabetes, in relatie tot het lichaamsgewicht. Voor klinische doeleinden, wordt het gewicht gerelateerd aan de hoogte van een formule bekend als de body mass index of BMI. In onze maatschappij, een BMI van 18 tot bijna 25 wordt beschouwd als gezond te zijn en van 25 tot bijna 30 wordt beschouwd als overgewicht. Van 30 tot 35 wordt beschouwd als zwaarlijvig en 35-40 ernstig overgewicht. Een BMI die groter is dan 40 wordt beschouwd als morbide obesitas, wat aangeeft dat een persoon met deze mate van obesitas is bij zeer ernstig risico van zowel de onmiddellijke en de gezondheid op lange termijn problemen. Om uw eigen BMI te berekenen, deelt u uw gewicht in kilo's door het kwadraat van uw lengte in inches (dat wil zeggen, uw lengte vermenigvuldigd met zichzelf) en vermenigvuldig het antwoord met 703. Bijvoorbeeld, als je 5 feet 8 inches (68 centimeter) lang en weeg 148 £, zal uw BMI is 148 gedeeld door 68? 68, dat wil zeggen, 148/4624 = 0.032 en vervolgens vermenigvuldigd met 705, dat wil zeggen, je BMI is 22,6. Feliciteer jezelf, als uw gewicht is in het gezonde assortiment! Figuur 3 toont het risico voor de ontwikkeling van diabetes type 2 volgens gewicht voor zowel mannen als vrouwen. Het risico op type 2 diabetes neemt toe naarmate het gewicht toeneemt, zelfs binnen het normale bereik, vooral voor vrouwen. Ernstige en morbide obesitas geassocieerd met een bijna 100 keer grotere kans op diabetes bij vrouwen en bijna 50 maal voor mannen. De reden hiervoor is vooral omdat de kans op insulineresistentie een belangrijke oorzakelijke factor voor Type 2 diabetes (zie vraag 2), toeneemt in gewicht toeneemt. Fysiek zeer actieve mensen met overgewicht of obesitas door de gebruikelijke normen kunnen een beetje verhoogd risico vanwege het beschermende effect van de oefening (zie vraag 12).

Is dit gevaarlijk voor hen of hun baby? Zwangerschap is een situatie waarin insulineresistentie (zie vraag 2) is een normaal verschijnsel. Dit is omdat het gunstig voor de voedingsstoffen geabsorbeerd uit maaltijden een zwangere vrouw eerst worden doorgesluisd naar de groeiende foetus. De ontwikkeling van maternale insulineresistentie in de tweede helft van de zwangerschap verzekert dat dit zal gebeuren. Ten minste een deel van de reden voor de ontwikkeling van maternale insulineresistentie dat de placenta stoffen die leiden tot insulineresistentie en de placenta groeit, de insulineresistentie toeneemt. Dit heet fysiologische (dwz normaal) insulineresistentie. Inderdaad kan een gezonde zwangere vrouw meer insulineresistentie dan de gemiddelde patiënt met type 2 diabetes! Echter, de overgrote meerderheid (> 95%) van overigens gezonde zwangere vrouwen niet diabetes krijgen in deze situatie, omdat de alvleesklier in staat is om voldoende insuline aan de insuline weerstand te overwinnen en houdt de glucosespiegels normaal. Een kleine minderheid van de vrouwen kan niet doen en hun glucosespiegels stijgen. Deze vrouwen hebben de neiging om dezelfde vrouwen die zijn voorbestemd om type 2 diabetes op latere leeftijd krijgen. Het risico op het ontwikkelen van type 2 diabetes is veel hoger bij een vrouw die diabetes ontdekt in de zwangerschap (zwangerschapsdiabetes mellitus of GDM) heeft gehad. GDM biedt een unieke gelegenheid om de natuurlijke geschiedenis van diabetes type 2 te volgen in de jaren voorafgaand aan het begin ervan bij vrouwen, aangezien de meeste GDM verdwijnt zeer snel, vaak binnen enkele uren, nadat de baby wordt geleverd en verschijnt weer op latere leeftijd diabetes type 2 . Indien onbehandeld, kan GDM schade toebrengen aan zowel moeder als kind, vooral bij of kort na de bevalling. Gelukkig uitkomsten van GDM zijn over het algemeen uitstekend in de meeste ontwikkelde landen.

Wat is het? De term borderline diabetes is nu vervangen door de term prediabetes. Beide termen geven aan dat een persoon heeft afwijkingen in zijn of haar plasma glucose niveaus die kort van standaard geaccepteerde definities voor openhartige diabetes vallen. Tabel 1 toont de normale waarden voor zowel nuchtere plasmaglucose en plasmaglucose na een glucosebelasting oraal. De reden dat een gestandaardiseerde 75 gram (iets minder dan 3 gram) wordt glucose-gebruik is een directe vergelijking tussen verschillende individuen onder dezelfde omstandigheden toelaten. De tabel toont ook de glucose niveaus waarboven diabetes wordt gediagnosticeerd. Het bereik tussen het boveneinde van normale en diabetes zelf de prediabetic bereik. Voor nuchter glucose, het bereik is 100 tot 125 mg / dl en glucosewaarden 2 uur na een standaard 75 gram glucose drank via de mond, is 140-199 mg / dl. Het eerste wordt genoemd gestoorde nuchtere glucose of IFG, en de laatste wordt genoemd een verminderde glucosetolerantie, of IGT.When ofwel aanwezig is, wordt een individueel beschreven met prediabetes. Er zijn minstens twee redenen waarom het belangrijk prediabetes identificeren. Een reden is dat mensen met prediabetes een bekende verhoogd risico op progressie tot frank type 2 diabetes en anderzijds prediabetes, vooral van het type IGT wordt geassocieerd met een significant verhoogd risico op cardiovasculaire ziekte en dood. Daarom is kennis die men heeft prediabetes noodzakelijk regelmatige follow-up en maakt ook vroegtijdige interventie om progressie te voorkomen frank diabetes.

Over het algemeen hebben we niet beide aandoeningen te diagnosticeren in dezelfde persoon . Als mensen met type 1 diabetes , zijn ze volledig ontbreekt effectief circulerend insuline. Per definitie is dit niet het geval is bij mensen met type 2 diabetes , zodat met de ene aandoening daadwerkelijk sluit de andere . Echter, mensen met type 1 diabetes gevoelig voor dezelfde metabolische problemen mensen met type 2 diabetes . Met andere woorden, als mensen met type 1 diabetes gewichtstoename , worden sedentaire , of lid zijn van een etnische groep met een hoog risico op type 2 diabetes , kunnen ze insuline resistent worden en hun diabetes zal moeilijker te controleren zijn. Hogere doses insuline nodig zijn en ze kunnen de metabolische problemen meestal geassocieerd met type 2 diabetes , zoals cholesterol en verwante vetgehalte in het bloed afwijkingen , evenals hoge bloeddruk krijgt . Deze zullen aan hun risico van cardiovasculaire ziekte . Sommige mensen met duidelijke type 2 diabetes lijken een gedeeltelijke vorm van type 1 diabetes , die niet aan volledige vernietiging van de insuline producerende cellen is gestopt in de alvleesklier . Dit staat bekend als LADA of latente auto-immune diabetes van de volwassene. Ze zijn meestal insulinebehandeling eerder in de loop van hun diabetes vereisen , maar worden niet als beide ziekten .