Meestal is onze grote motoriek uitgeschakeld tijden de REMslaap. Maar soms is dat niet het geval; mensen bewegen dan krachtig tijdens de REMperiode, hun dromen uitvoerend. Veel van die dromen zijn gewelddadig waarbij schade toegebracht kan worden aan zichzelf of anderen.

Een onderzoek resulteerde in de vaststelling dat er beschadigingen waren in verscheidene gebieden van de pons en de middenhersenen. (zie experiment met de kat).

Dit is een herhaaldelijk onwillekeurige beweging van benen en soms van armen.

Bijna iedereen heeft wel eens een willekeurig bewegend been, vooral bij het in slaap vallen. Maar bij sommigen gebeurt dit vaak en langdurig, meestal gedurende de NREMslaap. Vaak worden mensen er wakker van.

Tranquillizers helpen soms de onwillekeurige bewegingen te onderdrukken.

Komt voor bij 1 op de duizend mensen, vaak in dezelfde familie. Er zijn 4 symtomen. Niet alle patienten vertonen al deze symptomen:

Geleidelijke- of plotselinge slaapaanvallen overdag.

Incidentele caraplexy; een aanval van spierverslapping, vooral bij sterke emoties.

Slaapverlamming; onmogelijkheid tot beweging wanneer iemand in slaap valt of wakker wordt. Anderen hebben dit ook wel eens, maar mensen met narcolepsie hebben het veel vaker.

Hypnagogische hallucinaties; ervaringen die op dromen lijken. De persoon kan het niet van de werkelijkheid onderscheiden. Komt vooral voor bij het inslapen. Stuvia.com - De Marktplaats voor het Kopen en Verkopen van je Studiemateriaal 9

Al deze symptomen kunnen geïnterpreteerd worden als het optreden van een soort REM-stadium tijdens wakker zijn. Bepaalde cellen in de medulla worden actief gedurende de REMslaap.

Ze zenden boodschappen naar het ruggenmerg om spieractiviteit te onderdrukken (cataplexie). Veel van deze cellen worden ook actief wanneer een narcolepticus cataplexie ervaart.

Stimulerende drugs, die REMslaap blokkeren (b.v. amfetamine) helpen ook bij narcolepsie, hoewel veel psychiaters huiverig zijn dit voor te schrijven, omdat een medicijn als amfetamine veel bijwerkingen heeft.

Een speciale oorzaak voor slapeloosheid is de apnea; de onmogelijkheid om adem te halen tijdens de slaap.

Veel mensen ademen onregelmatig tijdens de remslaap en ongeveer 10-15 % van de volwassenen hebben af en toe periodens van minstens 10 seconden zonder ademhaling. Bij apnea ademt iemand soms langer dan een minuut niet en wordt dan happend naar lucht wakker. Deze mensen slapen de helft van de tijd niet, ook al herinneren ze zich dat niet. Ze voelen zich niet uitgerust de andere morgen.

Apnea bij kinderen veroorzaakt soms wiegedood. Er zijn monitoren die een alarm geven wanneer ademhaling uitblijft.

Zwaarlijvigheid is een mogelijke oorzaak van slaapapnea. Sommigen hebben nauwere luchtwegen en moeten dit compenseren door vaker en dieper adem te halen. Deze compensatie valt weg tijdens de slaap en de slaaphouding vernauwt de luchtwegen nog.

Bij anderen, veelal ouderen ontstaat slaap apnea doordat de hersenfuncties, verantwoordelijk voor ademhaling niet meer functioneren tijdens de slaap.