Dit is de filosofie van de Romeinse leidende klasse. Zij geloofden in een absoluut determinisme (tyche. Emoties moesten beheerst kunnen worden. Het stoïcisme was door iedereen bereikbaar(universair). Bewustzijn is hier een persoonlijk bewustzijn (conscienta). Je moet naar de innerlijke logos luisteren, naar de innerlijke stem. Deze „logos‟ had een invloed op het christendom. Het neoplatonisme zal zich integreren met het stoïcisme (Augustinus). In het begin was er „het woord‟ en het woord is God. Dus men kan zelf uitmaken wat goed of slecht is. Deze theorie werd gevonden door Zeno

Volgens deze theorie is de waarheid nooit te achterhalen (aporia). Ze hebben wantrouwen in de zintuiglijke waarneming (cfr. illusies). Zij prediken een universele twijfel. De uitvinder van deze theorie is Pyrrho.

Ze trokken zich van niets aan. Genieten van het leven was de boodschap. Men moest leven zonder enige waarden en normen. Een beroemd voorbeeld hiervan is Diogenes. Hij werd „de hond‟ genoemd, omdat hij werkelijk als een hond leefde, zonder sociale conventies. Hij plaste op straat, hij masturbeerde zich op straat, hij trok zich van niets aan.

Deze filosofische theorie werd uitgevonden door Epicurus. Hij predikte een teruggetrokken leven. Teruggetrokken om geen problemen, troebels mee te maken. Om geen hevige emoties te ervaren. Men moest simpel leven om zich onafhankelijk te kunnen voelen tegenover anderen en de wereld. Volgens hem leidde dit tot een gelukkig leven. Om angst voor de dood te vermijden, verkoos hij het atomisme. Dus het geloof dat er niet zoiets is als „de ziel‟ en dat er geen hiernamaals is. Dat we geen zorgen hoeven te maken om het hiernamaals.